ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ عَهِدَ إِلَيۡنَآ أَلَّا نُؤۡمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىٰ يَأۡتِيَنَا بِقُرۡبَانٖ تَأۡكُلُهُ ٱلنَّارُۗ قُلۡ قَدۡ جَآءَكُمۡ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِي بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَبِٱلَّذِي قُلۡتُمۡ فَلِمَ قَتَلۡتُمُوهُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

[براي] كساني كه گفتند: الله با ما پيمان بسته است كه به هيچ پيامبري ايمان نياوريم تا وقتي كه براي ما قربانيي بياورد كه آتش [آسمان آمده] و او را بخورد، [اى پيامبر!] بگو! به تحقيق پيش از من پيامبراني معجزه‌هاي روشني، و چيزي را كه گفتيد، براي شما آورده بودند، پس اگر راست مي‌گوييد چرا آنان را به قتل رسانديد

فَإِن كَذَّبُوكَ فَقَدۡ كُذِّبَ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِكَ جَآءُو بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلزُّبُرِ وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُنِيرِ

و [اي پيامبر] اگر تو را تكذيب نمودند، به تحقيق پيامبراني كه پيش از تو معجزات، و صحيفه‌ها، و كتاب روشنگري را آورده بودند، نيز تكذيب شدند

كُلُّ نَفۡسٖ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوۡنَ أُجُورَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ فَمَن زُحۡزِحَ عَنِ ٱلنَّارِ وَأُدۡخِلَ ٱلۡجَنَّةَ فَقَدۡ فَازَۗ وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ

هر كسي چشندة مرگ است، و جز اين نيست كه شما در روز قيامت پاداش تان را به طور كامل خواهيد گرفت، پس كسي كه از آتش دوزخ دور نگه داشته شود، و به بهشت برده شود، به يقين پيروز شده است، و زندگي دنيا جز ماية فريب چيز ديگري نيست

۞لَتُبۡلَوُنَّ فِيٓ أَمۡوَٰلِكُمۡ وَأَنفُسِكُمۡ وَلَتَسۡمَعُنَّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَمِنَ ٱلَّذِينَ أَشۡرَكُوٓاْ أَذٗى كَثِيرٗاۚ وَإِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنۡ عَزۡمِ ٱلۡأُمُورِ

هرآيينه شما در مالهاي تان و جانهاي تان مورد آزمايش قرار خواهيد گرفت، و از كساني كه پيش از شما براي آنان كتاب داده شده بود، و از كساني كه شرك ورزيده اند، [زخم زبان] فراواني خواهيد شنيد، و اگر صبر كنيد، و پرهيزگاري نماييد، به يقين اين از مهمترين كارها است

وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهُۥ لِلنَّاسِ وَلَا تَكۡتُمُونَهُۥ فَنَبَذُوهُ وَرَآءَ ظُهُورِهِمۡ وَٱشۡتَرَوۡاْ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلٗاۖ فَبِئۡسَ مَا يَشۡتَرُونَ

و [اى پيامبر!] زماني را به ياد آور كه الله از كساني كه به آنها كتاب داده شده بود، پيمان گرفت كه آنرا براي مردم بيان داريد، و پنهانش نكنيد، ولي آنها آن را پشت سر خود انداختند، و آن را به قيمت اندكي فروختند، و چه بد معاملة اي كردند

لَا تَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ يَفۡرَحُونَ بِمَآ أَتَواْ وَّيُحِبُّونَ أَن يُحۡمَدُواْ بِمَا لَمۡ يَفۡعَلُواْ فَلَا تَحۡسَبَنَّهُم بِمَفَازَةٖ مِّنَ ٱلۡعَذَابِۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

مپندار كساني كه از كارهاي خود شادمان مي‌شوند، و دوست مي‌دارند تا از كاري كه انجام نداده ‌اند مورد ستايش قرار گيرند، از عذاب نجات مي‌يابند، و [بلكه] براي آنها عذاب دردناكي است

وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ

و مالكيت آسمانها و زمين براي الله است، و الله بر هر چيزي قادر است

إِنَّ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱخۡتِلَٰفِ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ

به يقين در خلق آسمانها و زمين، و در گردش شب و روز، دلائلي [بر قدرت الله متعال] براي خردمندان است

ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ

[و خردمندان] آناني [هستند] كه در حالت ايستاده و نشسته، و به پهلو آرميده، الله را ذِكر مي‌كنند، و در خلقت آسمانها و زمين فكرمي‌كنند، [و مي‌گويند] پروردگارا! اينها را بيهوده خلق نكردي، تو منزهي، پس ما را از عذاب دوزخ در امان بدار

رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ

پروردگارا! هر كسي را كه به دوزخ داخل سازي، به يقين او را خوار و رسوا ساخته‌اي، و براي ستمكاران هيچ ياوري نيست

رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ

پروردگارا! ما دعاي منادي را شنيديم كه به ايمان دعوت مي‌كرد، [و مي‌گفت] به پروردگار خود ايمان بياوريد، و ما ايمان آورديم، پروردگارا! پس [گناهان ما را] براي ما بيامرز، و بديهاي ما را پنهان بدار، و ما را با نيكان بميران

رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ

پروردگارا! آنچه را براي ما بر زبان پيامبرانت وعده داده بودي، به ما ارزاني بدار، و ما را در روز قيامت رسوا مگردان؛ زيرا تو وعده‌ات را خلاف نمي‌كني

فَٱسۡتَجَابَ لَهُمۡ رَبُّهُمۡ أَنِّي لَآ أُضِيعُ عَمَلَ عَٰمِلٖ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰۖ بَعۡضُكُم مِّنۢ بَعۡضٖۖ فَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأُوذُواْ فِي سَبِيلِي وَقَٰتَلُواْ وَقُتِلُواْ لَأُكَفِّرَنَّ عَنۡهُمۡ سَيِّـَٔاتِهِمۡ وَلَأُدۡخِلَنَّهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ ثَوَابٗا مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسۡنُ ٱلثَّوَابِ

پس پروردگار شان دعاي آنها را قبول نمود، و [فرمود:] من كار [نيك] هيچ كسي را كه كار [نيكي] انجام دهد، خواه زن باشد، و خواه مرد، ضايع نمي‌سازم، بعضي از شما از بعض ديگر هستيد، پس كساني كه مهاجرت كردند، و از ديار خود بيرون رانده شدند، و در راه من اذيت شدند، و جهاد كردند، و كشته شدند، گناهان شان را از آنان مي‌زدايم، و آنها را به باغهايي وارد مي‌كنم كه از پايين آنها جويها روان است، اين پاداشي است از طرف الله، و اين الله است كه پاداش نيكو در نزد او است

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ

رفت و آمد كافران در شهرها تو را نفريبد

مَتَٰعٞ قَلِيلٞ ثُمَّ مَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ

اين متاع ناچيزي است، بعد از آن جايگاه شان دوزخ است، و آن جايگاه بدي است

لَٰكِنِ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ لَهُمۡ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا نُزُلٗا مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِۗ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيۡرٞ لِّلۡأَبۡرَارِ

ولي براي كساني كه از پروردگار خود مي‌پرهيزند، باغهايي است كه از پايين آنها جويها روان است، و در آنها جاودانه مي‌مانند، [اين] مهماني است از طرف الله، و آنچه كه در نزد الله است، براي نيكوكاران بهتر است

وَإِنَّ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَمَن يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُمۡ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِمۡ خَٰشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشۡتَرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ ثَمَنٗا قَلِيلًاۚ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ

و به يقين از اهل كتاب كساني هستند كه به الله و به آنچه كه براي شما نازل شده است، و به آنچه كه براي خود آنها نازل شده است ايمان مي‌آورند، و در برابر الله فروتن هستند، و آيات الله را به بهاي ناچيزي نمي‌فروشند، مزد آنها در نزد پروردگار شان است، به يقين الله سريع الحساب است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱصۡبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ

اي كساني كه ايمان آورده ‌ايد! صبر كنيد، [و در برابر دشمن] ثابت قدم باشيد، و آمادة جهاد باشيد، و از الله بترسيد، تا باشد كه رستگار شويد

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمُ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفۡسٖ وَٰحِدَةٖ وَخَلَقَ مِنۡهَا زَوۡجَهَا وَبَثَّ مِنۡهُمَا رِجَالٗا كَثِيرٗا وَنِسَآءٗۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ٱلَّذِي تَسَآءَلُونَ بِهِۦ وَٱلۡأَرۡحَامَۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَيۡكُمۡ رَقِيبٗا

اي مردم! بترسيد از پروردگار تان كه شما را از يك تن آفريد، و همسرش [حواء] را از خودش پديد آورد، و از آن دو شخص، [آدم و حواء] مردان و زنان بسياري را [به وجود آورد]، و منتشر ساخت، و از الهي بترسيد كه به [نام] او از يكديگر درخواست مي‌كنيد، و از قطع رابطة محرميت [قطع صلة رحم] بترسيد، به يقين الله مراقب شما است

وَءَاتُواْ ٱلۡيَتَٰمَىٰٓ أَمۡوَٰلَهُمۡۖ وَلَا تَتَبَدَّلُواْ ٱلۡخَبِيثَ بِٱلطَّيِّبِۖ وَلَا تَأۡكُلُوٓاْ أَمۡوَٰلَهُمۡ إِلَىٰٓ أَمۡوَٰلِكُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حُوبٗا كَبِيرٗا

اموال يتيمان را براي شان بدهيد، و مال ناپسند [خود را] به مالهاي خوب [آنها] عوض نكنيد، و مالهاي آنها را با مالهاي خود نخوريد كه اين گناه بزرگي است

وَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا تُقۡسِطُواْ فِي ٱلۡيَتَٰمَىٰ فَٱنكِحُواْ مَا طَابَ لَكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ مَثۡنَىٰ وَثُلَٰثَ وَرُبَٰعَۖ فَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا تَعۡدِلُواْ فَوَٰحِدَةً أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡۚ ذَٰلِكَ أَدۡنَىٰٓ أَلَّا تَعُولُواْ

اگر بيم داشتيد كه در بارة دختران يتيم به عدالت رفتار كرده نمي‌توانيد، و از زنان ديگر مورد دلخواه خود، دو، و سه و چهار زن را به نكاح بگيريد، و اگر مي‌ترسيديد كه عدالت كرده نمي‌توانيد، پس يك زن به نكاح بگيريد، و يا از زنهايی كه مالك آنها هستيد، اين نزديكترين راه به ترك جور است

وَءَاتُواْ ٱلنِّسَآءَ صَدُقَٰتِهِنَّ نِحۡلَةٗۚ فَإِن طِبۡنَ لَكُمۡ عَن شَيۡءٖ مِّنۡهُ نَفۡسٗا فَكُلُوهُ هَنِيٓـٔٗا مَّرِيٓـٔٗا

و مهر زنان را به رضاي خاطر [براي آنها] بدهيد، و اگر زنان به خوشي خود چيزي از آن [مهر] براي شما بخشيدند، آن را حلال وار و گوارا بخوريد

وَلَا تُؤۡتُواْ ٱلسُّفَهَآءَ أَمۡوَٰلَكُمُ ٱلَّتِي جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمۡ قِيَٰمٗا وَٱرۡزُقُوهُمۡ فِيهَا وَٱكۡسُوهُمۡ وَقُولُواْ لَهُمۡ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗا

اموال خود را كه الله وسيلة قوام زندگي شما قرار داده است، براي سفيهان ندهيد، و از آن مال، خوراك و پوشاك آنها را بدهيد، و با آنان به خوبي سخن بگوييد

وَٱبۡتَلُواْ ٱلۡيَتَٰمَىٰ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغُواْ ٱلنِّكَاحَ فَإِنۡ ءَانَسۡتُم مِّنۡهُمۡ رُشۡدٗا فَٱدۡفَعُوٓاْ إِلَيۡهِمۡ أَمۡوَٰلَهُمۡۖ وَلَا تَأۡكُلُوهَآ إِسۡرَافٗا وَبِدَارًا أَن يَكۡبَرُواْۚ وَمَن كَانَ غَنِيّٗا فَلۡيَسۡتَعۡفِفۡۖ وَمَن كَانَ فَقِيرٗا فَلۡيَأۡكُلۡ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ فَإِذَا دَفَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡ أَمۡوَٰلَهُمۡ فَأَشۡهِدُواْ عَلَيۡهِمۡۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبٗا

و ايتام را آزمايش كنيد، تا اينكه به حد بلوغ برسند، اگر از آنان رشد و فهميدگي درك كرديد، مالهاي شان را به خود شان بدهيد، و اموال شان را از بيم آنكه بزرگ شوند [و مال خود را بگيرند] به اسراف و شتاب مخوريد، و كسي كه توانگر است، [از خوردن مال يتيم به طور كلي] خود داري نمايد، و كسي كه فقير است، به طور شايستة [از آن] بخورد، و چون مال آنها را براي شان داديد، بر آنها شاهد بگيريد، و الله متعال براي محاسبه كافي است

لِّلرِّجَالِ نَصِيبٞ مِّمَّا تَرَكَ ٱلۡوَٰلِدَانِ وَٱلۡأَقۡرَبُونَ وَلِلنِّسَآءِ نَصِيبٞ مِّمَّا تَرَكَ ٱلۡوَٰلِدَانِ وَٱلۡأَقۡرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنۡهُ أَوۡ كَثُرَۚ نَصِيبٗا مَّفۡرُوضٗا

براي مردان از آنچه پدر و مادر و نزديكان به جاي گذاشته ‌اند نصيبي است، و براي زنان از آنچه پدر و مادر و نزديكان به جاي گذشته‌ اند نصيبي است، خواه [مال تركه] كم باشد و خواه بسيار، و اين نصيبي است كه از طرف الله فرض گرديده است

وَإِذَا حَضَرَ ٱلۡقِسۡمَةَ أُوْلُواْ ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينُ فَٱرۡزُقُوهُم مِّنۡهُ وَقُولُواْ لَهُمۡ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗا

و چون خويشاوندان، و يتيمان، و مساكين در وقت تقسيم كردن ميراث حاضرشوند، به آنها چيزي بدهيد، و با آنان به خوبي سخن بگوييد

وَلۡيَخۡشَ ٱلَّذِينَ لَوۡ تَرَكُواْ مِنۡ خَلۡفِهِمۡ ذُرِّيَّةٗ ضِعَٰفًا خَافُواْ عَلَيۡهِمۡ فَلۡيَتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلۡيَقُولُواْ قَوۡلٗا سَدِيدًا

كساني كه اگر فرزندان ضعيفي از خود به جاي بگذارند، نگران آنان مي باشند، بايد از الله بترسند، و سخن درست و عادلانة بگويند

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَأۡكُلُونَ أَمۡوَٰلَ ٱلۡيَتَٰمَىٰ ظُلۡمًا إِنَّمَا يَأۡكُلُونَ فِي بُطُونِهِمۡ نَارٗاۖ وَسَيَصۡلَوۡنَ سَعِيرٗا

كساني كه اموال يتيمان را به ستم مي‌خورند، در حقيقت آتشي را در شكمهاي خود فرو مي‌برند، و به زودي به آتش شعله‌وري در مي‌آيند

يُوصِيكُمُ ٱللَّهُ فِيٓ أَوۡلَٰدِكُمۡۖ لِلذَّكَرِ مِثۡلُ حَظِّ ٱلۡأُنثَيَيۡنِۚ فَإِن كُنَّ نِسَآءٗ فَوۡقَ ٱثۡنَتَيۡنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَۖ وَإِن كَانَتۡ وَٰحِدَةٗ فَلَهَا ٱلنِّصۡفُۚ وَلِأَبَوَيۡهِ لِكُلِّ وَٰحِدٖ مِّنۡهُمَا ٱلسُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُۥ وَلَدٞۚ فَإِن لَّمۡ يَكُن لَّهُۥ وَلَدٞ وَوَرِثَهُۥٓ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ ٱلثُّلُثُۚ فَإِن كَانَ لَهُۥٓ إِخۡوَةٞ فَلِأُمِّهِ ٱلسُّدُسُۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ يُوصِي بِهَآ أَوۡ دَيۡنٍۗ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ لَا تَدۡرُونَ أَيُّهُمۡ أَقۡرَبُ لَكُمۡ نَفۡعٗاۚ فَرِيضَةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمٗا

الله به شما در بارة فرزندان تان حكم مي‌كند كه: نصيب پسر برابر نصيب دو دختر است، اگر فرزندانتان [دو دختر] و بيشتر از آن بودند، براي آنها دو سوم تركه است، و اگر يك دختر باشد، برايش نيم تركه است، و براي هر يك از پدر و مادر اگر [متوفي] فرزندي داشته باشد، يك ششم حصة تركه است، و اگر فرزندي نداشته باشد، و پدر و مادر وارث او باشند، براي مادرش يك سوم حصة تركه است، اگر [ميت] برادرهايی داشته باشد، براي مادرشيك ششم حصة است، و اين بعد از وصيتي است كه [ميت] به آن وصيت مي‌كند، و يا [بعد از اداي] قرضي است [كه بر وي مي‌باشد]، و شما نمي‌دانيد كه كدام يك از پدران شما و يا فرزندان شما براي شما فائده ‌مندتر هستند، [اين تقسيم]، فريضة از طرف الله است، به درستى الله داناي با حكمت است

۞وَلَكُمۡ نِصۡفُ مَا تَرَكَ أَزۡوَٰجُكُمۡ إِن لَّمۡ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٞۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٞ فَلَكُمُ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكۡنَۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ يُوصِينَ بِهَآ أَوۡ دَيۡنٖۚ وَلَهُنَّ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكۡتُمۡ إِن لَّمۡ يَكُن لَّكُمۡ وَلَدٞۚ فَإِن كَانَ لَكُمۡ وَلَدٞ فَلَهُنَّ ٱلثُّمُنُ مِمَّا تَرَكۡتُمۚ مِّنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ تُوصُونَ بِهَآ أَوۡ دَيۡنٖۗ وَإِن كَانَ رَجُلٞ يُورَثُ كَلَٰلَةً أَوِ ٱمۡرَأَةٞ وَلَهُۥٓ أَخٌ أَوۡ أُخۡتٞ فَلِكُلِّ وَٰحِدٖ مِّنۡهُمَا ٱلسُّدُسُۚ فَإِن كَانُوٓاْ أَكۡثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمۡ شُرَكَآءُ فِي ٱلثُّلُثِۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ يُوصَىٰ بِهَآ أَوۡ دَيۡنٍ غَيۡرَ مُضَآرّٖۚ وَصِيَّةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٞ

و براي شما نصف تركة همسران شما است، اگر براي آنها فرزندي نباشد، و اگر براي آنها فرزندي باشد، براي شما يك چهارم حصة تركة همسران شما است، و اين بعد از وصيتي است كه به آن وصيت كرده ‌اند، و يا [بعد از اداي] قرضي است [كه به آن قرضدار هستند]، و براي همسران شما يك چهارم حصة تركة شما است، اگر براي شما فرزندي نباشد، و اگر براي شما فرزندي باشد، براي همسران شما يك هشتم حصة تركة شما است، و اين بعد از وصيتي است كه به آن وصيت مي‌كنيد، و يا [بعد از اداي] قرضي است [به آن قرضدار]، و اگر مرد و يا زني ميراث برده مي‌شد كه پدر و مادر، و فرزند نداشت، و برادر و يا خواهري داشت، براي هر يك از آنها يك ششم حصه از مالش مي‌باشد، و اگر از اين بيشتر بودند، در سوم حصة تركه شريك مي‌باشند، و اين بعد از وصيتي است كه به آن وصيت مي‌شود، و يا [بعد از اداي] قرضي است [كه به آن قرضدار است]، بي آنكه [وصيت براي ورثه] ضرر آور باشد، اين حُكمي از طرف الله است، و الله داناي بردبار است