وَإِذَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٌ أَنۡ ءَامِنُواْ بِٱللَّهِ وَجَٰهِدُواْ مَعَ رَسُولِهِ ٱسۡتَـٔۡذَنَكَ أُوْلُواْ ٱلطَّوۡلِ مِنۡهُمۡ وَقَالُواْ ذَرۡنَا نَكُن مَّعَ ٱلۡقَٰعِدِينَ

چون سورة نازل شود كه به الله ايمان بياوريد، و با رسولش جهاد كنيد، توانمندان شان از تو اجازه خواسته و مي‌گويند: بگذار كه با خانه نشينان باشيم

رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ ٱلۡخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَفۡقَهُونَ

به اين راضي شدند كه همراه خانه نشينان بنشينند، و بر دلهاي شان مهر نهاده شد، از اين جهت نمي‌فهمند

لَٰكِنِ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ جَٰهَدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلۡخَيۡرَٰتُۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ

ليكن پيامبر و كساني كه به همراه او ايمان آورده ‌اند، با مالها وجانهاي خود جهاد كردند، و اينها هستند كه خوبيها براي آنها است، و اينها هستند كه رستگارانند

أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

الله براي آنها باغهايى را وعده داده است كه از پايين آنها جويها روان است، و در آنها به طور هميشه مي‌مانند، و اين كاميابي بزرگى است

وَجَآءَ ٱلۡمُعَذِّرُونَ مِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ لِيُؤۡذَنَ لَهُمۡ وَقَعَدَ ٱلَّذِينَ كَذَبُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۚ سَيُصِيبُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

معذرت خواهاني از باديه نشينان آمده ‌اند تا براي آنها اجازه داده شود، و كساني كه به الله و رسول او دروغ گفته بودند، [در خانه] نشستند، به زودي به كساني كه از آنان كافر شدند، عذاب دردناكي خواهد رسيد

لَّيۡسَ عَلَى ٱلضُّعَفَآءِ وَلَا عَلَى ٱلۡمَرۡضَىٰ وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ مَا يُنفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُواْ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦۚ مَا عَلَى ٱلۡمُحۡسِنِينَ مِن سَبِيلٖۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ

بر ضعيفان و بر مريضان و بر كساني كه چيزی نمي‌يابند تا [در راه جهاد] به مصرف برسانند، [در نرفتن به جهاد] هيچ گناهي نيست، به شرط آنكه براي الله و پيامبرش نصيحت كنند، بر نيكوكاران هيچ ايرادي نيست، و الله آمرزندة مهربان است

وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ إِذَا مَآ أَتَوۡكَ لِتَحۡمِلَهُمۡ قُلۡتَ لَآ أَجِدُ مَآ أَحۡمِلُكُمۡ عَلَيۡهِ تَوَلَّواْ وَّأَعۡيُنُهُمۡ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمۡعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُواْ مَا يُنفِقُونَ

و بر كساني كه چون نزد تو آمدند، تا آنان را [جهت رفتن به جهاد بر مركبي] سوار كني، گفتي چيزی نمي‌يابم كه شما را بر آن سوار كنم، آنها اندوهگين با چشمان پر از اشك برگشتند؛ زيرا چيزی براي انفاق [در راه جهاد] نيافتند