يَوۡمَ نَحۡشُرُ ٱلۡمُتَّقِينَ إِلَى ٱلرَّحۡمَٰنِ وَفۡدٗا

روزي كه پرهيزگاران را [مانند مهماناني] به نزد [الله] مهربان جمع مي‌كنيم

وَنَسُوقُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرۡدٗا

و مجرمان را تشنه به سوي دوزخ مي‌رانيم

لَّا يَمۡلِكُونَ ٱلشَّفَٰعَةَ إِلَّا مَنِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحۡمَٰنِ عَهۡدٗا

قدرت شفاعت كردن را ندارند، مگر كسي كه از نزد [الله] مهربان پيماني گرفته باشد

وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَلَدٗا

و [مشركان] گفتند: [الله] مهربان [براي خود] فرزندي برگزيده است

لَّقَدۡ جِئۡتُمۡ شَيۡـًٔا إِدّٗا

به يقين سخن زشتي گفتيد

تَكَادُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ يَتَفَطَّرۡنَ مِنۡهُ وَتَنشَقُّ ٱلۡأَرۡضُ وَتَخِرُّ ٱلۡجِبَالُ هَدًّا

نزديك است كه آسمانها از اين سخن متلاشي شوند، و زمين بشكافد، و كوه‌ها به شدت فروريزند

أَن دَعَوۡاْ لِلرَّحۡمَٰنِ وَلَدٗا

[به جهت] اينكه براي [الله] مهربان ادعاي فرزند داشتن را كردند

وَمَا يَنۢبَغِي لِلرَّحۡمَٰنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا

و براي الله مهربان مناسب نيست كه فرزندي برگزيند

إِن كُلُّ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ إِلَّآ ءَاتِي ٱلرَّحۡمَٰنِ عَبۡدٗا

در آسمانها و زمين هيچ چيزي نيست، مگر آنكه بنده وار نزد [الله] مهربان مي‌آيد

لَّقَدۡ أَحۡصَىٰهُمۡ وَعَدَّهُمۡ عَدّٗا

و به يقين او آنها را به شمارش كامل و دقيقي حساب كرده است

وَكُلُّهُمۡ ءَاتِيهِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَرۡدًا

و همة آنها در روز قيامت به تنهايي در پيشگاهش حاضر مي‌شوند

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ سَيَجۡعَلُ لَهُمُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وُدّٗا

به يقين كساني كه ايمان آوردند، و اعمال نيكي انجام دادند، [الله] مهربان براي آنان دوستي [در دلها] مي‌نهد

فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ ٱلۡمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِۦ قَوۡمٗا لُّدّٗا

پس همانا [اي پيامبر!] خواندن قرآن را به زبان تو آسان گردانيديم، تا پرهيزگاران را به آن بشارت دهي، و مردم ستيزه‌گر را به آن هشدار دهي

وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هَلۡ تُحِسُّ مِنۡهُم مِّنۡ أَحَدٍ أَوۡ تَسۡمَعُ لَهُمۡ رِكۡزَۢا

و چه بسا نسل‌هايي را كه پيش از آنها هلاك ساختيم، آيا کسی از آنها را سراغ داري، و يا کمترين صدايي را از آنها می شنوي

طه

طا، ها[1]

مَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ لِتَشۡقَىٰٓ

[اي پيامبر!] قرآن را بر تو نازل نكرديم كه به مشقت گرفتار شوي

إِلَّا تَذۡكِرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰ

مگر آنكه پندي باشد براي كسي كه از [الله] مي‌ترسد

تَنزِيلٗا مِّمَّنۡ خَلَقَ ٱلۡأَرۡضَ وَٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلۡعُلَى

[اين قرآن] نازل شده از طرف كسي است كه زمين و آسمانهاي بلند را آفريده است

ٱلرَّحۡمَٰنُ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ ٱسۡتَوَىٰ

[و الله] مهربان بر عرش بلند وارتفاع يافت

لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَمَا تَحۡتَ ٱلثَّرَىٰ

آنچه كه در آسمانها، و آنچه كه در زمين، و آنچه كه ميان آنها، و آنچه كه در زير زمين وجود دارد، براي او است

وَإِن تَجۡهَرۡ بِٱلۡقَوۡلِ فَإِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلسِّرَّ وَأَخۡفَى

اگر سخن را بلند بگويي، [ويا پنهانش بداري]، و به يقين كه او پنهان را [كه سخن گفتن به طور پنهاني باشد] و پنهانتر را مي‌داند

ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ لَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ

او الله است كه جز او معبودى نيست، براي او نيکوترين و زيباترين نامها است

وَهَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

و [اي پيامبر!] آيا خبر موسي به تو رسيده است

إِذۡ رَءَا نَارٗا فَقَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِقَبَسٍ أَوۡ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدٗى

آنگاه كه آتشي را ديد، و براي اهل خود گفت: اندكي درنگ كنيد كه من آتشي را ديدم، شايد كه پارة از آنرا براي شما بياورم، و يا بر آن رهنمايي بيابم

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ يَٰمُوسَىٰٓ

و چون [نزد] آن آتش آمد، ندا داده شد كه اي موسي!

إِنِّيٓ أَنَا۠ رَبُّكَ فَٱخۡلَعۡ نَعۡلَيۡكَ إِنَّكَ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوٗى

همانا من پروردگار تو مي‌باشم، پس كفشهاي خويش را بيرون كن، زيرا تو به وادي مقدس طُوَي هستي

وَأَنَا ٱخۡتَرۡتُكَ فَٱسۡتَمِعۡ لِمَا يُوحَىٰٓ

و [اي موسي!] من تو را [به پيامبري] برگزيده ام، پس به آنچه كه [بر تو] وحي مي‌شود، گوش فرا دِه

إِنَّنِيٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدۡنِي وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ

به يقين من الله هستم كه جز من معبودي نيست، پس مرا پرستش کن و نماز را بخوان تا به ياد من باشي

إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخۡفِيهَا لِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا تَسۡعَىٰ

به يقين قيامت آمدني است، مي‌خواهم، [وقت آمدنش را] پنهان بدارم، تا هر كس در برابر آنچه مي‌كند، مزد داده شود

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنۡهَا مَن لَّا يُؤۡمِنُ بِهَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ فَتَرۡدَىٰ

پس مبادا كسي كه به آن [يعني: به آمدن قيامت] ايمان نمي‌آورد، و پيرو هوا و هوس خود مي‌شود، تو را از آن باز دارد، كه هلاك خواهي شد