فَٱصۡبِرۡ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞۚ فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعۡضَ ٱلَّذِي نَعِدُهُمۡ أَوۡ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيۡنَا يُرۡجَعُونَ

پس [اي پيامبر!] صبر كن، به يقين كه وعدة الله حق است، و اگر چيزي از عذابي را كه به آنها وعده داده ايم [كه به آن گرفتار مي‌شوند]، به تو نشان دهيم، و يا تو را [پيش از مشاهدة آن عذابها] بميرانيم، [در هر صورت] آنان به سوي ما بازگردانده مي‌شوند [و جزاي اعمال خود را مي‌بينند]

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ مِنۡهُم مَّن قَصَصۡنَا عَلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّن لَّمۡ نَقۡصُصۡ عَلَيۡكَۗ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُ ٱللَّهِ قُضِيَ بِٱلۡحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ

و [اي پيامبر!] به يقين پيش از تو پيامبراني را فرستاديم، كه سرگذشت بعضي از آنان را براي تو بازگو كرديم، و سرگذشت بعضي از آنان را براي تو بازگو نكرديم، و براي هيچ پيامبري [اين قدرت] نيست كه بدون اذن الله معجزة بياورد، و چون فرمان الله بيايد، به حق حكم مي‌شود، و باطل گرايان در آنجا خساره مند مي‌شوند

ٱللَّهُ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَنۡعَٰمَ لِتَرۡكَبُواْ مِنۡهَا وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ

الله آن ذاتي است كه چهار پايان را براي شما آفريد، تا برخي از آنها را سوار شويد، و برخي از آنان را بخوريد

وَلَكُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ وَلِتَبۡلُغُواْ عَلَيۡهَا حَاجَةٗ فِي صُدُورِكُمۡ وَعَلَيۡهَا وَعَلَى ٱلۡفُلۡكِ تُحۡمَلُونَ

و براي شما در آنها منافعي است، و تا [با سوار شدن] بر آنها به حاجتي كه در دلهاي خود داريد، برسيد، و بر آن چهار پايان، و بر كشتي [ها] سوار مي‌شويد

وَيُرِيكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ فَأَيَّ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ تُنكِرُونَ

و [الله] دلائل [وحدانيت و قدرت] خود را براي شما نشان مي‌دهد، پس كدام يك از دلائل [وحدانيت و قدرت] الله را انكار مي‌كنيد

أَفَلَمۡ يَسِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَانُوٓاْ أَكۡثَرَ مِنۡهُمۡ وَأَشَدَّ قُوَّةٗ وَءَاثَارٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ

آيا آنان در روي زمين به سير و سياحت نپرداخته اند، تا ببينند عاقبت كساني كه پيش از آنان بودند، چگونه بوده است؟ در حالي كه آنان از اينها نيرومندتر، و در زمين داراي آثار بيشتري بودند، و با آنهم آنچه كه مي‌كردند، مانع عذاب الله از آنها نگرديد

فَلَمَّا جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَرِحُواْ بِمَا عِندَهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ

پس چون پيامبران شان با معجزه ها نزد شان آمدند، آنان به دانشي كه داشتند، دلخوش بودند، تا اينكه آنچه را كه به استهزاء مي‌گرفتند، آنان را فرا گرفت

فَلَمَّا رَأَوۡاْ بَأۡسَنَا قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَحۡدَهُۥ وَكَفَرۡنَا بِمَا كُنَّا بِهِۦ مُشۡرِكِينَ

و هنگامي كه [مشركان] عذاب ما را ديدند، گفتند: تنها به الله ايمان آورديم، و به آنچه كه شرك مي‌ورزيديم، كافر شديم

فَلَمۡ يَكُ يَنفَعُهُمۡ إِيمَٰنُهُمۡ لَمَّا رَأَوۡاْ بَأۡسَنَاۖ سُنَّتَ ٱللَّهِ ٱلَّتِي قَدۡ خَلَتۡ فِي عِبَادِهِۦۖ وَخَسِرَ هُنَالِكَ ٱلۡكَٰفِرُونَ

ولي اين ايمان شان، بعد از آنكه عذاب ما را ديدند، براي شان منفعتي نداشت، اين سنت الهي است كه در بين بندگانش جريان داشته است، و كافران در آنجا زيانكار شدند

حمٓ

حا، ميم

تَنزِيلٞ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

اين [قرآن كتابي است] كه از طرف الله بخشايندة مهربان نازل شده است

كِتَٰبٞ فُصِّلَتۡ ءَايَٰتُهُۥ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا لِّقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ

كتابي است كه آياتش توضيح داده شده است، قرآني است [به زبان] عربي براي مردمي كه مي‌دانند

بَشِيرٗا وَنَذِيرٗا فَأَعۡرَضَ أَكۡثَرُهُمۡ فَهُمۡ لَا يَسۡمَعُونَ

بشارت آور، و بيم دهنده است، [و با آنهم] بيشتر آنان روي گردان شدند، و [قول حق را] نمي‌شنوند

وَقَالُواْ قُلُوبُنَا فِيٓ أَكِنَّةٖ مِّمَّا تَدۡعُونَآ إِلَيۡهِ وَفِيٓ ءَاذَانِنَا وَقۡرٞ وَمِنۢ بَيۡنِنَا وَبَيۡنِكَ حِجَابٞ فَٱعۡمَلۡ إِنَّنَا عَٰمِلُونَ

و گفتند: دلهاي ما از آنچه ما را به سوي آن مي‌خواني، در غلافهايي است، و در گوشهاي ما سنگيني است، و بين ما و بين تو حجابي است، پس تو [به دين خود] عمل كن، و ما هم [به دين خود] عمل مي‌كنيم

قُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ فَٱسۡتَقِيمُوٓاْ إِلَيۡهِ وَٱسۡتَغۡفِرُوهُۗ وَوَيۡلٞ لِّلۡمُشۡرِكِينَ

[اي پيامبر!] بگو: جز اين نيست كه من مانند شما بشري مي‌باشم، [و] به من وحي مي‌شود كه پروردگار شما الهى واحد است، پس به سوي او روي آوريد، و از او طلب آمرزش نماييد، و واي بر حال مشركان

ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ كَٰفِرُونَ

[آنهايي] كه زكات نمي‌دهند، و آنها به آخرت كافر هستند

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ

همانا كساني كه ايمان آورده اند، و اعمال نيكي انجام داده اند، براي شان مزد بي پاياني است

۞قُلۡ أَئِنَّكُمۡ لَتَكۡفُرُونَ بِٱلَّذِي خَلَقَ ٱلۡأَرۡضَ فِي يَوۡمَيۡنِ وَتَجۡعَلُونَ لَهُۥٓ أَندَادٗاۚ ذَٰلِكَ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

[اي پيامبر!] بگو: [اي مشركان!] آيا شما به آن ذاتي كفر مي‌ورزيد كه زمين را در دو روز آفريده نمود، و براي او همتاياني قرار مي‌دهيد؟ او پروردگار جهانيان است

وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِيَ مِن فَوۡقِهَا وَبَٰرَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَآ أَقۡوَٰتَهَا فِيٓ أَرۡبَعَةِ أَيَّامٖ سَوَآءٗ لِّلسَّآئِلِينَ

و او بر روي [زمين] كوه‌هايي قرار داد، و در آنها بركت نهاد، و روزي و قُوْت [ساكنان آنرا] در چهار روز مقدر كرد، كه براي سؤال كنندگان بيان واضح [و آشكاري] است

ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ وَهِيَ دُخَانٞ فَقَالَ لَهَا وَلِلۡأَرۡضِ ٱئۡتِيَا طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا قَالَتَآ أَتَيۡنَا طَآئِعِينَ

بعد از آن، قصد [آفرينش] آسمان را نمود، در حالي كه آن [آسمان] دودي بود، و سپس براي آن و براي زمين فرمود: خواسته و يا نخواسته بياييد، گفتند: رضايتمندانه آمده ايم

فَقَضَىٰهُنَّ سَبۡعَ سَمَٰوَاتٖ فِي يَوۡمَيۡنِ وَأَوۡحَىٰ فِي كُلِّ سَمَآءٍ أَمۡرَهَاۚ وَزَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِمَصَٰبِيحَ وَحِفۡظٗاۚ ذَٰلِكَ تَقۡدِيرُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡعَلِيمِ

سپس در دو روز آنها را هفت آسمان ساخت، و وظيفة [مربوط به] هر آسماني را به آن وحي كرد، و آسمان دنيا را به چراغهايي مزين ساختيم، و آنرا حفظ نموديم، اين تدبير، او پيروزمند دانا است

فَإِنۡ أَعۡرَضُواْ فَقُلۡ أَنذَرۡتُكُمۡ صَٰعِقَةٗ مِّثۡلَ صَٰعِقَةِ عَادٖ وَثَمُودَ

[اي پيامبر!] پس اگر [مشركان] اعراض نمودند، بگو: همانا شما را از صاعقة مانند صاعقة عاد و ثمود بر حذر مي‌دارم

إِذۡ جَآءَتۡهُمُ ٱلرُّسُلُ مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَۖ قَالُواْ لَوۡ شَآءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَـٰٓئِكَةٗ فَإِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ

چون پيامبران از پيش رو و پشت سر نزد آنان آمدند، [براي آنان گفتند:] جز الله [يكتا] ديگري را نپرستيد، گفتند: اگر پروردگار ما مي‌خواست، فرشتگان را نازل مي‌كرد، لذا ما به آنچه كه شما به آن فرستاده شده ايد، كافر مي‌باشيم

فَأَمَّا عَادٞ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَقَالُواْ مَنۡ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةًۖ أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِي خَلَقَهُمۡ هُوَ أَشَدُّ مِنۡهُمۡ قُوَّةٗۖ وَكَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَجۡحَدُونَ

و اما قوم عاد در روي زمين به ناحق تكبر كردند، و گفتند: چه كسي از ما قدرتمندتر است؟ آيا فكر نكردند پروردگارى كه آنها را آفريده كرده است، از آنان قدرتمندتر است؟ و آنان آيات ما را انكار مي‌كردند

فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحٗا صَرۡصَرٗا فِيٓ أَيَّامٖ نَّحِسَاتٖ لِّنُذِيقَهُمۡ عَذَابَ ٱلۡخِزۡيِ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَخۡزَىٰۖ وَهُمۡ لَا يُنصَرُونَ

ما در روز هاي شوم، تند باد سرد و سختي را بر آنان فرستاديم، تا عذاب ذلت باري را در زندگي دنيا به آنان بچشانيم، و البته عذاب آخرت، ذلت بارتر است، و آنان نصرت داده نمي‌شوند

وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيۡنَٰهُمۡ فَٱسۡتَحَبُّواْ ٱلۡعَمَىٰ عَلَى ٱلۡهُدَىٰ فَأَخَذَتۡهُمۡ صَٰعِقَةُ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡهُونِ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ

و اما قوم ثمود، ما آنان را هدايت نموديم[1]، ولي آنان گمراهي را بر هدايت ترجيح دادند، و همان بود كه به سبب آنچه كه مرتكب شده بودند، صاعقة عذاب ذلت باري آنان را فرا گرفت

وَنَجَّيۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ

و كساني را كه ايمان آورده بودند، و پرهيزگاري مي‌كردند، نجات داديم

وَيَوۡمَ يُحۡشَرُ أَعۡدَآءُ ٱللَّهِ إِلَى ٱلنَّارِ فَهُمۡ يُوزَعُونَ

و روزي كه دشمنان الله به سوي آتش [جهنم] رانده مي‌شوند، و آنها [تا رسيدن گروه هاي ديگر] بازداشته مي‌شوند

حَتَّىٰٓ إِذَا مَا جَآءُوهَا شَهِدَ عَلَيۡهِمۡ سَمۡعُهُمۡ وَأَبۡصَٰرُهُمۡ وَجُلُودُهُم بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

تا چون [همگي] به دوزخ برسند، گوشها و چشمها و پوستهاي شان به آنچه كه مي‌كردند، بر عليه آنان گواهي مي‌دهند

وَقَالُواْ لِجُلُودِهِمۡ لِمَ شَهِدتُّمۡ عَلَيۡنَاۖ قَالُوٓاْ أَنطَقَنَا ٱللَّهُ ٱلَّذِيٓ أَنطَقَ كُلَّ شَيۡءٖۚ وَهُوَ خَلَقَكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ

و آنها به پوستهاي خود مي‌گويند: چرا بر عليه ما شهادت داديد؟ مي‌گويند: آن الهى كه هر چيزي را به نطق كردن در آورد، ما را نيز به نطق كردن درآورد، و او شما را براي بار اول آفريده نمود، و به سوي او بازگردانده مي‌شويد