أُوْلَـٰٓئِكَ جَزَآؤُهُمۡ أَنَّ عَلَيۡهِمۡ لَعۡنَةَ ٱللَّهِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلنَّاسِ أَجۡمَعِينَ

سزاي چنين اشخاصي اين است كه لعنت الله، و فرشتگان و مردم همگي بر آنها است

خَٰلِدِينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابُ وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ

و در آن لعنت به طور جاويدان مي‌مانند، و عذاب از آنان تخفيف داده نمي‌شود، و نه هم براي آنها مهلت داده مي‌شود.[1]

إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ وَأَصۡلَحُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ

مگر كساني كه بعد از اين [كافر شدن] توبه كنند، و نيكوكار شوند، كه [اگر چنين كنند] پس به درستي الله آمرزندة مهربان است

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بَعۡدَ إِيمَٰنِهِمۡ ثُمَّ ٱزۡدَادُواْ كُفۡرٗا لَّن تُقۡبَلَ تَوۡبَتُهُمۡ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلضَّآلُّونَ

به يقين كساني كه بعد از ايمان آوردن شان كافر شدند، و سپس بر كفر [خود] بيفزودند، توبة آنها هرگز قبول نمي‌شود، و آنان گمراهان اند

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كُفَّارٞ فَلَن يُقۡبَلَ مِنۡ أَحَدِهِم مِّلۡءُ ٱلۡأَرۡضِ ذَهَبٗا وَلَوِ ٱفۡتَدَىٰ بِهِۦٓۗ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ

به يقين كساني كه كافر شدند، و بر كفر مردند، اگر به ‌اندازة كه زمين را پر از طلا كنند، و گرچه [همة اينها را] براي خلاصي خود فديه بدهند، از هيچ يك آنها پذيرفته نمي‌شود، و براي آنها عذاب دردناكي است، و براي آنان هيچ ياري دهندة نيست

لَن تَنَالُواْ ٱلۡبِرَّ حَتَّىٰ تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَۚ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيۡءٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٞ

هرگز به [ثواب احسان و] خوبي [كه جنت باشد] تا آن وقت دست نمي‌يابيد كه از چيزي انفاق كنيد كه آن را دوست مي‌داريد، و هر چيزي را كه انفاق كنيد، به درستي كه الله به آن دانا است