۞إِنَّ ٱلصَّفَا وَٱلۡمَرۡوَةَ مِن شَعَآئِرِ ٱللَّهِۖ فَمَنۡ حَجَّ ٱلۡبَيۡتَ أَوِ ٱعۡتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِ أَن يَطَّوَّفَ بِهِمَاۚ وَمَن تَطَوَّعَ خَيۡرٗا فَإِنَّ ٱللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ

به يقين صفا و مروه از شعائر الله است، پس هر كس كه حج و يا عمره مي‌كند، بر وي گناهي نيست كه بين آن دو سعي نمايد،و هرکس که طاعتي را به دلخواه و مخلصانه انجام دهد پس همانا سپاس‌گذار و آگاه است

وَأَتِمُّواْ ٱلۡحَجَّ وَٱلۡعُمۡرَةَ لِلَّهِۚ فَإِنۡ أُحۡصِرۡتُمۡ فَمَا ٱسۡتَيۡسَرَ مِنَ ٱلۡهَدۡيِۖ وَلَا تَحۡلِقُواْ رُءُوسَكُمۡ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ ٱلۡهَدۡيُ مَحِلَّهُۥۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوۡ بِهِۦٓ أَذٗى مِّن رَّأۡسِهِۦ فَفِدۡيَةٞ مِّن صِيَامٍ أَوۡ صَدَقَةٍ أَوۡ نُسُكٖۚ فَإِذَآ أَمِنتُمۡ فَمَن تَمَتَّعَ بِٱلۡعُمۡرَةِ إِلَى ٱلۡحَجِّ فَمَا ٱسۡتَيۡسَرَ مِنَ ٱلۡهَدۡيِۚ فَمَن لَّمۡ يَجِدۡ فَصِيَامُ ثَلَٰثَةِ أَيَّامٖ فِي ٱلۡحَجِّ وَسَبۡعَةٍ إِذَا رَجَعۡتُمۡۗ تِلۡكَ عَشَرَةٞ كَامِلَةٞۗ ذَٰلِكَ لِمَن لَّمۡ يَكُنۡ أَهۡلُهُۥ حَاضِرِي ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ

و حج و عمره را براي الله به پايان برسانيد، و اگر [از رفتن به حج و يا عمره] بازداشته شديد، پس آنچه كه از قرباني ميسراست، [قرباني كنيد]، و تا وقتي كه قرباني به قربانگاهش مي‌رسد، سر خود را نتراشيد، و اگر كسي از شما مريض بود، و يا از سرش برايش مشكلي بود، [و سر خود را تراشيد]، بر وي فديه‌اي است از روزه گرفتن، يا صدقه دادن، و يا ذبح گوسفند، و چون ايمن شديد، پس هر كس كه پس از عمرة تمتع به حج پرداخت، بايد آنچه از هدي ميسر است، [ذبح كند]، و كسي كه [هدي] را نيابد، سه روز در حج، و هفت روز در وقتي كه بازگشتيد، روزه بگيرد، اين ده روز كامل است، [اين حج تمتع] براي كسي است كه خانواده‌اش از ساكنان مسجد الحرام نباشند، و از الله بترسيد، و بدانيد كه الله سخت كيفر است

ٱلۡحَجُّ أَشۡهُرٞ مَّعۡلُومَٰتٞۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ ٱلۡحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي ٱلۡحَجِّۗ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُۗ وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيۡرَ ٱلزَّادِ ٱلتَّقۡوَىٰۖ وَٱتَّقُونِ يَـٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ

وقت حج، ماههاي معلومي است[1]، پس كسي كه در اين ماهها حج را بر خود واجب گردانيد، [بداند كه] در اثناي [اعمال] حج، آميزش با زنان، و گناه كردن، و مجادله نمودن [روا] نيست، و هر آنچه كه از كار خير انجام مي‌دهيد، الله مي‌داند، و با خود توشه بر داريد، كه بهترين توشه پرهيزگاري است، و اي خردمندان! از من بپرهيزيد و بر حذر باشيد

لَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَبۡتَغُواْ فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكُمۡۚ فَإِذَآ أَفَضۡتُم مِّنۡ عَرَفَٰتٖ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ عِندَ ٱلۡمَشۡعَرِ ٱلۡحَرَامِۖ وَٱذۡكُرُوهُ كَمَا هَدَىٰكُمۡ وَإِن كُنتُم مِّن قَبۡلِهِۦ لَمِنَ ٱلضَّآلِّينَ

بر شما گناهي نيست كه [در حج، از راه خريد و فروش] از فضل پروردگار خود برخوردار شويد، و چون از عرفات برگشتيد، در مشعر الحرام الله را ياد كنيد، و به شكرانة آنكه شما را هدايت كرد، او را ذكر كنيد، اگر چه كه پيش از اين، هرآينه از گمراهان بوديد

ثُمَّ أَفِيضُواْ مِنۡ حَيۡثُ أَفَاضَ ٱلنَّاسُ وَٱسۡتَغۡفِرُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ

سپس از همانجايي برگرديد كه مردم برمي‌گردند، و از الله طلب مغفرت نماييد؛ زيرا الله تعالى آمرزندة مهربان است

فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا وَمَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖ

و چون مناسك حج خود را به جاي آورديد، الله را به ياد آوريد، همان طوري كه پدران خود را به ياد مي‌آوريد، و يا به ياد آوردن بهتر و بيشتري، بعضي از مردم مي‌گويند: پروردگارا!، در اين دنيا براي ما نيكي عطاء كن، و براي او در آخرت بهرة نيست

وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ

و از مردمان كساني هستند كه مي‌گويند: پروردگارا! براي ما هم در اين دنيا، و هم در آخرت نيكي عطاء كن، و ما را از عذاب آتش حهنم بر كنار بدار

أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ نَصِيبٞ مِّمَّا كَسَبُواْۚ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ

اينان هستند كه از دست‌آورد شان براي شان بهره‌‌ای است، و الله سريع الحساب است

۞وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ فِيٓ أَيَّامٖ مَّعۡدُودَٰتٖۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوۡمَيۡنِ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۖ لِمَنِ ٱتَّقَىٰۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ

الله تعالى را در ايام معدودي ذكر كنيد[1]، پس كسي كه شتاب كند، و اعمال [مني] را در دو روز [انجام دهد] بر وي گناهي نيست، و كسي كه تأخير كند، و اعمال [مني] را در سه روز انجام بدهد بر وي گناهي نيست، و از الله بترسيد، و بدانيد كه به سوي او حشر مي‌ شويد

إِنَّ أَوَّلَ بَيۡتٖ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكٗا وَهُدٗى لِّلۡعَٰلَمِينَ

به يقين اولين خانة كه براي [عبادت] مردم نهاده شده است، همان خانه‌اى است كه در مكه مي‌باشد، [اين خانه] مبارك است، و سبب هدايت براي جهانيان مي‌باشد

فِيهِ ءَايَٰتُۢ بَيِّنَٰتٞ مَّقَامُ إِبۡرَٰهِيمَۖ وَمَن دَخَلَهُۥ كَانَ ءَامِنٗاۗ وَلِلَّهِ عَلَى ٱلنَّاسِ حِجُّ ٱلۡبَيۡتِ مَنِ ٱسۡتَطَاعَ إِلَيۡهِ سَبِيلٗاۚ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ

در آن نشانه هاي واضح و آشكاري است، [از آنجمله] مقام ابراهيم، و كسي كه به آن داخل شود، ايمن است، و خاص براي الله حج آن خانه براي مردمي كه استطاعت رفتن به سوي آنرا داشته باشند لازم است، و كسي كه كفر بورزد، پس به درستي الله از جهانيان بي نياز است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَوۡفُواْ بِٱلۡعُقُودِۚ أُحِلَّتۡ لَكُم بَهِيمَةُ ٱلۡأَنۡعَٰمِ إِلَّا مَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ غَيۡرَ مُحِلِّي ٱلصَّيۡدِ وَأَنتُمۡ حُرُمٌۗ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ مَا يُرِيدُ

اي كساني كه ايمان آورده ‌ايد! به عهدها و پيمانهاي وفاء كنيد، [گوشت] چهار پايان به جز آنچه كه حكمش بر شما خوانده مي‌شود، براي شما حلال گردانيده شده است، بدون آنكه در حال احرام شكار را حلال بشماريد، همانا الله هر چه را اراده كند، حكم مي‌كند

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُحِلُّواْ شَعَـٰٓئِرَ ٱللَّهِ وَلَا ٱلشَّهۡرَ ٱلۡحَرَامَ وَلَا ٱلۡهَدۡيَ وَلَا ٱلۡقَلَـٰٓئِدَ وَلَآ ءَآمِّينَ ٱلۡبَيۡتَ ٱلۡحَرَامَ يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّن رَّبِّهِمۡ وَرِضۡوَٰنٗاۚ وَإِذَا حَلَلۡتُمۡ فَٱصۡطَادُواْۚ وَلَا يَجۡرِمَنَّكُمۡ شَنَـَٔانُ قَوۡمٍ أَن صَدُّوكُمۡ عَنِ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ أَن تَعۡتَدُواْۘ وَتَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡبِرِّ وَٱلتَّقۡوَىٰۖ وَلَا تَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡعُدۡوَٰنِۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ

اي كساني كه ايمان آورده‌ ايد! حرمت شعائر الله را [نگه داريد، و حرام آن را] حلال نشماريد، و [هم چنين حلال نشماريد] ماه حرام را، و و نه قربانی‌های بی‌نشان، و نه قربانی‌های نشان‌دار را، و نه قاصدان بيت [الله] الحرام را كه به طلب فضل و رضاي پروردگار خود هستند، و چون از احرام بيرون آمديد، شكار كنيد، و دشمني گروهي كه شما را از مسجد الحرام باز داشتند، به تجاوز وادار نكند، و به كار نيك و پرهيزگاري با يكديگر همكاري كنيد، و بر گناه و تجاوز، با يكديگر همكاري نكنيد، و از الله بترسيد كه الله سخت كيفر است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَيَبۡلُوَنَّكُمُ ٱللَّهُ بِشَيۡءٖ مِّنَ ٱلصَّيۡدِ تَنَالُهُۥٓ أَيۡدِيكُمۡ وَرِمَاحُكُمۡ لِيَعۡلَمَ ٱللَّهُ مَن يَخَافُهُۥ بِٱلۡغَيۡبِۚ فَمَنِ ٱعۡتَدَىٰ بَعۡدَ ذَٰلِكَ فَلَهُۥ عَذَابٌ أَلِيمٞ

اي كساني كه ايمان آورده ‌ايد، هرآينه الله شما را به چيزي از شكار كه دستها و نيزه‌هاي شما به آن مي‌رسد، مورد آزمايش قرار مي‌دهد، تا معلوم بدارد كه چه كسي در حالت نهان از او مي‌ترسد، و هركس كه بعد از آن تجاوز كند، برايش عذاب دردناكي است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقۡتُلُواْ ٱلصَّيۡدَ وَأَنتُمۡ حُرُمٞۚ وَمَن قَتَلَهُۥ مِنكُم مُّتَعَمِّدٗا فَجَزَآءٞ مِّثۡلُ مَا قَتَلَ مِنَ ٱلنَّعَمِ يَحۡكُمُ بِهِۦ ذَوَا عَدۡلٖ مِّنكُمۡ هَدۡيَۢا بَٰلِغَ ٱلۡكَعۡبَةِ أَوۡ كَفَّـٰرَةٞ طَعَامُ مَسَٰكِينَ أَوۡ عَدۡلُ ذَٰلِكَ صِيَامٗا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمۡرِهِۦۗ عَفَا ٱللَّهُ عَمَّا سَلَفَۚ وَمَنۡ عَادَ فَيَنتَقِمُ ٱللَّهُ مِنۡهُۚ وَٱللَّهُ عَزِيزٞ ذُو ٱنتِقَامٍ

اي كساني كه ايمان آورده‌ ايد، در حال احرام شكار را نكنيد، و كسي از شما كه از روي قصد، شكار را بكند، بايد همانند آن را از چهار پايان، كفاره بدهد، و دو نفر از شما كه عادل باشند كه حكم كنند، و بايد اين هدي به كعبه برسد، و يا [به جاي هدي] كفارة [بدهد] كه طعام دادن چند مسكين باشد، و يا معادل آن روزه بگيرد، [اين براي آن است كه] كيفر [عمل] خود را بچشد، الله از گذشته عفو كرده است، و كسي كه دو باره [مرتكب] آن شود، پس الله از وي انتقام مي‌گيرد، و الله پيروزمند صاحب انتقام است

أُحِلَّ لَكُمۡ صَيۡدُ ٱلۡبَحۡرِ وَطَعَامُهُۥ مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِلسَّيَّارَةِۖ وَحُرِّمَ عَلَيۡكُمۡ صَيۡدُ ٱلۡبَرِّ مَا دُمۡتُمۡ حُرُمٗاۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ٱلَّذِيٓ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ

ودر حال احرام شكار دريا و خوردنيهاي آن براي شما حلال گردانيده شده است، [تا براي شما] و مسافران متاعي باشد، و شكار صحرا تا وقتي كه در احرام مي‌باشيد، بر شما حرام گردانيده شده است، و از [عذاب] الهي بترسيد كه به پيشگاه او حشر مي‌شويد

۞جَعَلَ ٱللَّهُ ٱلۡكَعۡبَةَ ٱلۡبَيۡتَ ٱلۡحَرَامَ قِيَٰمٗا لِّلنَّاسِ وَٱلشَّهۡرَ ٱلۡحَرَامَ وَٱلۡهَدۡيَ وَٱلۡقَلَـٰٓئِدَۚ ذَٰلِكَ لِتَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَأَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ

الله كعبه را كه بيت الله الحرام است، و ماه حرام، و هدي، و قلائد را، وسيلة برپايي [مصالح] مردم قرار داده است، اين به خاطر آن است تا بدانيد كه الله آنچه را كه در آسمانها و آنچه را كه در زمين است مي‌داند، و به يقين الله به هر چيزي دانا است

وَأَذِّن فِي ٱلنَّاسِ بِٱلۡحَجِّ يَأۡتُوكَ رِجَالٗا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٖ يَأۡتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٖ

ومردم را به حج فراخوان، تا پياده و سواره، بر شتر هاي لاغري كه از هر راه دوري رهسپارند، به سوي تو بيايند

لِّيَشۡهَدُواْ مَنَٰفِعَ لَهُمۡ وَيَذۡكُرُواْ ٱسۡمَ ٱللَّهِ فِيٓ أَيَّامٖ مَّعۡلُومَٰتٍ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ ٱلۡأَنۡعَٰمِۖ فَكُلُواْ مِنۡهَا وَأَطۡعِمُواْ ٱلۡبَآئِسَ ٱلۡفَقِيرَ

تا شاهد منافع خويش باشند، و در روز هاي معيني نام الله را [در وقت ذبح] حيواناتي ياد كنند كه روزي شان كرده ايم، پس از [گوشت] آنها بخوريد، و به درماندة بينوا هم بخورانيد

ثُمَّ لۡيَقۡضُواْ تَفَثَهُمۡ وَلۡيُوفُواْ نُذُورَهُمۡ وَلۡيَطَّوَّفُواْ بِٱلۡبَيۡتِ ٱلۡعَتِيقِ

بعد از آن چرك و كثافات بدن خود را دور كنند، و به نذر هاي خود و فاء كنند، و به بيت عتيق طواف نمايند

لَكُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى ثُمَّ مَحِلُّهَآ إِلَى ٱلۡبَيۡتِ ٱلۡعَتِيقِ

براي شما در [شعائر حج] تا مدت معيني منافعي است، سپس جاي قرباني كردن آنها در خانة ‌كعبه است

وَٱلۡبُدۡنَ جَعَلۡنَٰهَا لَكُم مِّن شَعَـٰٓئِرِ ٱللَّهِ لَكُمۡ فِيهَا خَيۡرٞۖ فَٱذۡكُرُواْ ٱسۡمَ ٱللَّهِ عَلَيۡهَا صَوَآفَّۖ فَإِذَا وَجَبَتۡ جُنُوبُهَا فَكُلُواْ مِنۡهَا وَأَطۡعِمُواْ ٱلۡقَانِعَ وَٱلۡمُعۡتَرَّۚ كَذَٰلِكَ سَخَّرۡنَٰهَا لَكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ

و شترهاي [قرباني] را براي شما از نشانه هاي [عبادت] الله قرار داده ايم، براي شما در آن خير [و بركت] است، پس در حالي كه هنوز [اين شترها] ايستاده اند، [و می‌خواهيد آنها را ذبح كنيد] نام الله را بر آنها ياد كنيد، و هنگامي كه پهلوي آنها [بر زمين] افتاد، از آنها بخوريد، و به [فقيران] قانع و سؤال كننده بخورانيد، اين چنين آنها را تحت تصرف شما در آورديم، تا باشد كه شكرگزاري كنيد

لَن يَنَالَ ٱللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَآؤُهَا وَلَٰكِن يَنَالُهُ ٱلتَّقۡوَىٰ مِنكُمۡۚ كَذَٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمۡ لِتُكَبِّرُواْ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمۡۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُحۡسِنِينَ

گوشتها و خونهاي [قرباني] هر گز به الله نمي‌رسد، و ليكن چيزي كه به او مي‌رسد، پرهيزگاري شما است، به اين گونه آنها را تحت فرمان شما در آورد، تا الله را به پاس آنكه شما را هدايت كرد، به بزرگي ياد كنيد، و به نيكو كاران بشارت بده