ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ فِرَٰشٗا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءٗ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزۡقٗا لَّكُمۡۖ فَلَا تَجۡعَلُواْ لِلَّهِ أَندَادٗا وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

آن ذاتي كه زمين را براي شما گسترده ساخت، و آسمان را همچون سقفي بالاي سر شما قرار داد، و از آسمان آبي نازل ساخت، و به وسيلة آن [آب]، ميوه‏ها را به وجود آورد، تا روزيي شما باشد، پس در حالي كه مي‏دانيد، براي الله همتاياني قرار ندهيد

هُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ لَكُم مَّا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ فَسَوَّىٰهُنَّ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ

[الله] آن ذاتي است كه همۀ آنچه را كه در زمين وجود دارد، براي شما آفريد، سپس به آسمان پرداخت، و آنها را به صورت هفت آسمان در آورد، و او به هر چيزي دانا است

ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡحَيُّ ٱلۡقَيُّومُۚ لَا تَأۡخُذُهُۥ سِنَةٞ وَلَا نَوۡمٞۚ لَّهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ مَن ذَا ٱلَّذِي يَشۡفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦۚ يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيۡءٖ مِّنۡ عِلۡمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَۚ وَسِعَ كُرۡسِيُّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۖ وَلَا يَـُٔودُهُۥ حِفۡظُهُمَاۚ وَهُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡعَظِيمُ

الله است كه معبود راستيني جز او وجود ندارد، زندة پاينده او است، نه او را خستگى مي‌گيرد و نه خواب، آنچه كه در آسمانها و زمين است از آنِ او است، كيست كه در پيشگاهش جز به اذن او شفاعت نمى كند، گذشته و آيندة شان را مي‌داند، و [آفريدگان او] به چيزي از علم او جز آنچه كه بخواهد احاطه كرده نمي‌توانند، كرسي‌اش آسمانها و زمين را فرا گرفته است، و نگهداري اين دو [آسمانها و زمين] بر او دشوار نيست، واو الهى با بزرگ است

وَكَذَٰلِكَ نُرِيٓ إِبۡرَٰهِيمَ مَلَكُوتَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلِيَكُونَ مِنَ ٱلۡمُوقِنِينَ

و اينچنين ملكوت آسمانها را براي ابراهيم نشان داديم، و تا از جملة يقين كنندگان باشد

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيۡهِ ٱلَّيۡلُ رَءَا كَوۡكَبٗاۖ قَالَ هَٰذَا رَبِّيۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَآ أُحِبُّ ٱلۡأٓفِلِينَ

هنگامي كه شب بر وي تاريك شد، ستارة را ديد، گفت: اين پروردگار من است، و چون غروب كرد، گفت: غروب كنندگان را دوست ندارم

فَلَمَّا رَءَا ٱلۡقَمَرَ بَازِغٗا قَالَ هَٰذَا رَبِّيۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَئِن لَّمۡ يَهۡدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلضَّآلِّينَ

و چون ماه را تابنده ديد، گفت: اين پروردگار من است، و چون غروب كرد، گفت: اگر پروردگارم مرا هدايت نكند، به يقين كه از مردمان گمراه خواهم بود

فَلَمَّا رَءَا ٱلشَّمۡسَ بَازِغَةٗ قَالَ هَٰذَا رَبِّي هَٰذَآ أَكۡبَرُۖ فَلَمَّآ أَفَلَتۡ قَالَ يَٰقَوۡمِ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تُشۡرِكُونَ

و چون خورشيد را درخشنده ديد، گفت: پروردگارم اين است، اين بزرگتر است، و چون غروب كرد، گفت: اي قوم من! از آنچه با الله شريك مي‌گيريد بيزارم

إِنِّي وَجَّهۡتُ وَجۡهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ حَنِيفٗاۖ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ

من به ذاتي روي آورده ام كه آسمانها و زمين را آفريده كرده است، در حالي كه يكتا پرستم، و از مشركان نمي‌باشم

فَالِقُ ٱلۡإِصۡبَاحِ وَجَعَلَ ٱلَّيۡلَ سَكَنٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ حُسۡبَانٗاۚ ذَٰلِكَ تَقۡدِيرُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡعَلِيمِ

شكافندة [سپيده دم] صبح است، شب را براي آرامش، و خورشيد و ماه را [وسيلة] براي حساب قرار داده است، اين اندازه گيري الله پيروزمند دانا است

وَهُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلنُّجُومَ لِتَهۡتَدُواْ بِهَا فِي ظُلُمَٰتِ ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِۗ قَدۡ فَصَّلۡنَا ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ

و او آن ذاتي است كه ستارگان را براي شما آفريد، تا در روشني آنها در تاريكي‌هاي بيابان و دريا راهيابي كنيد، ما دلائل [قدرت] خود را براي گروهي كه مي‌دانند، به تفصيل بيان نموديم

إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ يُغۡشِي ٱلَّيۡلَ ٱلنَّهَارَ يَطۡلُبُهُۥ حَثِيثٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ وَٱلنُّجُومَ مُسَخَّرَٰتِۭ بِأَمۡرِهِۦٓۗ أَلَا لَهُ ٱلۡخَلۡقُ وَٱلۡأَمۡرُۗ تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

[اي مردم!] همانا پروردگار شما الهي است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد، سپس بر عرش مرتفع وبلند شد، روز را با شب مي‌پوشاند، كه شتابان در پي آن است، و آفتاب و مهتاب و ستارگان را [آفريد] كه تحت فرمان مي‌باشند، آگاه باشيد كه آفريدن و فرمانروايي خاص براي او است، و الهي كه پروردگار جهانيان است، داراي بركت فراوان است

هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ ٱلشَّمۡسَ ضِيَآءٗ وَٱلۡقَمَرَ نُورٗا وَقَدَّرَهُۥ مَنَازِلَ لِتَعۡلَمُواْ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلۡحِسَابَۚ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ ذَٰلِكَ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۚ يُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ

او آن ذاتي است كه آفتاب را درخشان، و ماه را منور ساخت، و براي آن منازلي را مقدر كرد، تا عدد سالها، و حساب را بدانيد، اينها را جز به حق نيافريده است، آيات [خود] را براي گروهي كه مي‌دانند به تفصيل بيان مي‌كند

ٱللَّهُ ٱلَّذِي رَفَعَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيۡرِ عَمَدٖ تَرَوۡنَهَاۖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ يَجۡرِي لِأَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَ يُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لَعَلَّكُم بِلِقَآءِ رَبِّكُمۡ تُوقِنُونَ

الله آن ذاتي است كه آسمانها را بدون ستونهايي كه آنها را ببينيد، برافراشت، بعد از آن بر عرش بلند وارتفاع يافت، و خورشيد و ماه را مسخر گردانيد، هر كدام تا مدت معيني به سير خود ادامه مي‌دهد، كار [جهان] را تدبير مي‌كند، دلائل را به تفصيل بيان مي‌دارد، تا شايد شما به ديدار پروردگار خود باور نماييد

ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزۡقٗا لَّكُمۡۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡفُلۡكَ لِتَجۡرِيَ فِي ٱلۡبَحۡرِ بِأَمۡرِهِۦۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡأَنۡهَٰرَ

الله آن ذاتي است كه آسمانها و زمين را آفريد، واز آسمان آبي نازل ساخت، و به وسيلة آن آب، از [انواع] ميوه‌ها براي شما رزقي بيرون آورد، و كشتي را براي شما مسخر ساخت تا به فرمان او در دريا روان شود، و رود‌ها را براي شما مسخر گردانيد

وَلَقَدۡ جَعَلۡنَا فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجٗا وَزَيَّنَّـٰهَا لِلنَّـٰظِرِينَ

و به تحقيق كه در آسمان برجهايي قرار داديم، و آنها را براي بينندگان بياراستيم

وَحَفِظۡنَٰهَا مِن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٍ

و آنها را از هر شيطان رجيمي محافظت كرديم

إِلَّا مَنِ ٱسۡتَرَقَ ٱلسَّمۡعَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ مُّبِينٞ

مگر كسي كه دزدانه گوش فرادهد، كه [در اين صورت] شهاب آشكاري او را دنبال مي‌كند

وَأَرۡسَلۡنَا ٱلرِّيَٰحَ لَوَٰقِحَ فَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَسۡقَيۡنَٰكُمُوهُ وَمَآ أَنتُمۡ لَهُۥ بِخَٰزِنِينَ

و ما باد ها را بارور كننده [براي ابر ها و گياهان] فرستاديم، و از آسمان آبي نازل ساختيم، و شما را به آن سيراب ساختيم، و شما نگهدارندة آن نيستيد

وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ وَٱلنُّجُومُ مُسَخَّرَٰتُۢ بِأَمۡرِهِۦٓۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ

و شب و روز و خورشيد و ماه را، براي شما مسخر ساخت، و ستارگان به فرمان او مسخر شده اند، به يقين در اين چيزها دلائلي [بر قدرت و وحدانيت الله] براي مردمي است كه انديشه مي‌كنند

تُسَبِّحُ لَهُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ ٱلسَّبۡعُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهِنَّۚ وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمۡدِهِۦ وَلَٰكِن لَّا تَفۡقَهُونَ تَسۡبِيحَهُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورٗا

آسمانهاي هفتگانه، و زمين، و هر كسي كه در آنها است، تسبيح او را مي‌گويند، و هيچ چيزي نيست، مگر آنكه با ستايش تسبيح او را مي‌گويد، و ليكن شما تسبيح گفتن آنان را نمي‌فهميد، همانا او [تعالي] بردبار آمرزنده است

تَكَادُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ يَتَفَطَّرۡنَ مِنۡهُ وَتَنشَقُّ ٱلۡأَرۡضُ وَتَخِرُّ ٱلۡجِبَالُ هَدًّا

نزديك است كه آسمانها از اين سخن متلاشي شوند، و زمين بشكافد، و كوه‌ها به شدت فروريزند

أَوَلَمۡ يَرَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَنَّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ كَانَتَا رَتۡقٗا فَفَتَقۡنَٰهُمَاۖ وَجَعَلۡنَا مِنَ ٱلۡمَآءِ كُلَّ شَيۡءٍ حَيٍّۚ أَفَلَا يُؤۡمِنُونَ

آيا كساني كه كافر شدند، ندانستند كه آسمانها و زمين با هم پيوسته بودند، و ما آنها را از هم جدا كرديم، و هر چيز زند‌ة را از آب پديد آورديم، آيا ايمان نمي‌آورند

وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفٗا مَّحۡفُوظٗاۖ وَهُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهَا مُعۡرِضُونَ

و آسمان را سقف محفوظي قرار داديم، و آنان از دلائل آنها روي گردانند

وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ فِي فَلَكٖ يَسۡبَحُونَ

و او ذاتي است كه شب و روز، و خورشيد و ماه را آفريد، و همة آنها در مدار [معيني] شناور اند

أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُزۡجِي سَحَابٗا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيۡنَهُۥ ثُمَّ يَجۡعَلُهُۥ رُكَامٗا فَتَرَى ٱلۡوَدۡقَ يَخۡرُجُ مِنۡ خِلَٰلِهِۦ وَيُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن جِبَالٖ فِيهَا مِنۢ بَرَدٖ فَيُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ وَيَصۡرِفُهُۥ عَن مَّن يَشَآءُۖ يَكَادُ سَنَا بَرۡقِهِۦ يَذۡهَبُ بِٱلۡأَبۡصَٰرِ

آيا نديدي كه الله ابري را روان مي‌سازد، و باز اجزاي [پراكندة] آنها را با هم جمع مي‌كند، و سپس آنها را متراكم مي‌سازد، آنگاه مي‌بيني كه باران از لابلاي آن بيرون مي‌ريزد، و از آسمان از كوه‌هاي [ابري] كه در آن است، ژاله [تگرگ] نازل مي‌كند، سپس آنرا به هر كسي كه بخواهد مي‌رساند، و آنرا از هر كسي كه بخواهد باز مي‌دارد، نزديك است درخشش برقش ديدگان را از بين ببرد

تَبَارَكَ ٱلَّذِي جَعَلَ فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجٗا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجٗا وَقَمَرٗا مُّنِيرٗا

خجسته است آن ذاتي كه در آسمان برجهايي آفريد، و در آن چراغ فروزان، و ماه تاباني را قرار داد

ٱللَّهُ ٱلَّذِي يُرۡسِلُ ٱلرِّيَٰحَ فَتُثِيرُ سَحَابٗا فَيَبۡسُطُهُۥ فِي ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ يَشَآءُ وَيَجۡعَلُهُۥ كِسَفٗا فَتَرَى ٱلۡوَدۡقَ يَخۡرُجُ مِنۡ خِلَٰلِهِۦۖ فَإِذَآ أَصَابَ بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦٓ إِذَا هُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ

الله آن ذاتي است كه بادها را جهت به حركت درآوردن ابرها مي‌فرستد، و سپس آن [ابر ها] را به گونة كه بخواهد در آسمان مي‌گستراند، و آنرا قطعه قطعه مي‌كند، و دانه هاي باران را مي‌بيني كه از لابلاي آنها بيرون مي‌آيند، و چون آن را به كساني از بندگان خود كه بخواهد برساند، در اين وقت آنان شادمان مي‌شوند

خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيۡرِ عَمَدٖ تَرَوۡنَهَاۖ وَأَلۡقَىٰ فِي ٱلۡأَرۡضِ رَوَٰسِيَ أَن تَمِيدَ بِكُمۡ وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٖۚ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ

[الله] آسمانها را بدون ستوني كه آنرا ببينيد آفريد، و در زمين كوه هاي استواري را قرار داد، تا [زمين] شما را نلرزاند، و در آن [زمين] از هر جنبندة پراكنده ساخت، و از آسمان آبي نازل كرديم، و در آن [زمين] هر صنف [گياه] با ارزشي را رويانيديم

أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُولِجُ ٱلَّيۡلَ فِي ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِي ٱلَّيۡلِ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ يَجۡرِيٓ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى وَأَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ

آيا نديدي كه الله شب را در روز، و روز را در شب داخل مي‌كند، و [آيا نديدي كه الله] خورشيد و ماه را مسخر ساخت، هر يك تا مدت معيني در جريان است، و به درستى الله به آنچه مي‌كنيد، آگاه است

إِنَّا عَرَضۡنَا ٱلۡأَمَانَةَ عَلَى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱلۡجِبَالِ فَأَبَيۡنَ أَن يَحۡمِلۡنَهَا وَأَشۡفَقۡنَ مِنۡهَا وَحَمَلَهَا ٱلۡإِنسَٰنُۖ إِنَّهُۥ كَانَ ظَلُومٗا جَهُولٗا

به يقين ما امانت [خود] را بر آسمانها و زمين، و كوه ها عرضه كرديم، و آنها از تحمل آن خود داري نمودند، و از آن ترسيدند، و انسان آن را تحمل نمود، و به يقين او ستم‌پيشة نادان است