قَدۡ خَسِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِلِقَآءِ ٱللَّهِۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَتۡهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغۡتَةٗ قَالُواْ يَٰحَسۡرَتَنَا عَلَىٰ مَا فَرَّطۡنَا فِيهَا وَهُمۡ يَحۡمِلُونَ أَوۡزَارَهُمۡ عَلَىٰ ظُهُورِهِمۡۚ أَلَا سَآءَ مَا يَزِرُونَ

به راستي آنان كه لقاي الله را دروغ پنداشتند، زيانكار شدند، هنگامي كه قيامت ناگهان بر آنها فرا رسد، مي‌گويند: افسوس بر ما كه در آن كوتاهي كرديم، و آنها بار گناه خود را به دوش مي‌كشند، و چه بد باري است كه به دوش مي‌كشند

قُلۡ أَرَءَيۡتَكُمۡ إِنۡ أَتَىٰكُمۡ عَذَابُ ٱللَّهِ أَوۡ أَتَتۡكُمُ ٱلسَّاعَةُ أَغَيۡرَ ٱللَّهِ تَدۡعُونَ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

[اي پيامبر!] بگو! اگر راست مي‎گوييد، به من خبر بدهيد كه اگر عذاب الله به شما برسد، و يا قيامت بر پا شود، آيا به نزد غير الله دعاء مي كنيد كه اين عذاب را از شما دفع كند

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَاۖ قُلۡ إِنَّمَا عِلۡمُهَا عِندَ رَبِّيۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقۡتِهَآ إِلَّا هُوَۚ ثَقُلَتۡ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ لَا تَأۡتِيكُمۡ إِلَّا بَغۡتَةٗۗ يَسۡـَٔلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنۡهَاۖ قُلۡ إِنَّمَا عِلۡمُهَا عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ

[اي پيامبر!] از تو در بارة قيامت مي‌پرسند كه آمدن آن چه وقت است، بگو: جز اين نييست كه علم آن [تنها] در نزد پروردگار من است، جز او هيچ كسي وقت آن را [نمي‌داند، و] آشكارا نمي‌سازد، بر آسمانها و زمين سنگيني مي‌كند، جز به طور ناگهاني به شما نمي‌رسد، از تو چنان مي‌پرسند كه گويا تو از آمدن آن خبر داري، بگو علم آن در نزد الله است، ولي اكثر مردم نمي‌دانند

أَفَأَمِنُوٓاْ أَن تَأۡتِيَهُمۡ غَٰشِيَةٞ مِّنۡ عَذَابِ ٱللَّهِ أَوۡ تَأۡتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

آيا از اين ايمن هستند كه عذاب فراگيري از سوي الله به آنان برسد، و يا در حالي كه بي‌خبر باشند، قيامت ناگهان بر آنان فرارسد

وَلِلَّهِ غَيۡبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَمَآ أَمۡرُ ٱلسَّاعَةِ إِلَّا كَلَمۡحِ ٱلۡبَصَرِ أَوۡ هُوَ أَقۡرَبُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ

[علم] غيب آسمانها و زمين از آنِ الله است، و بر پا شدن قيامت مانند چشم برهم زدن و يا نزديكتر از آن است[1]، همانا الله بر همه چيز توانا است

إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخۡفِيهَا لِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا تَسۡعَىٰ

به يقين قيامت آمدني است، مي‌خواهم، [وقت آمدنش را] پنهان بدارم، تا هر كس در برابر آنچه مي‌كند، مزد داده شود

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمۡۚ إِنَّ زَلۡزَلَةَ ٱلسَّاعَةِ شَيۡءٌ عَظِيمٞ

اي مردم! از پروردگار تان بترسيد، به يقين كه زلزلة قيامت واقعة بزرگى است

وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يُبۡلِسُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ

و روزي كه قيامت بر پا مي‌شود، مجرمان سرگردان مي‌شوند

وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوۡمَئِذٖ يَتَفَرَّقُونَ

و روزي كه قيامت برپا مي‌شود، [مردم] از يكديگر جدا مي‌شوند

يَسۡـَٔلُكَ ٱلنَّاسُ عَنِ ٱلسَّاعَةِۖ قُلۡ إِنَّمَا عِلۡمُهَا عِندَ ٱللَّهِۚ وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّ ٱلسَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيبًا

[اي پيامبر!] مردم در بارة ‌فرا رسيدن وقت قيامت از تو مي‌پرسند، بگو: علم آن تنها در نزد الله است، و تو چه مي‌داني، شايد قيامت نزديك باشد

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَا تَأۡتِينَا ٱلسَّاعَةُۖ قُلۡ بَلَىٰ وَرَبِّي لَتَأۡتِيَنَّكُمۡ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِۖ لَا يَعۡزُبُ عَنۡهُ مِثۡقَالُ ذَرَّةٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَآ أَصۡغَرُ مِن ذَٰلِكَ وَلَآ أَكۡبَرُ إِلَّا فِي كِتَٰبٖ مُّبِينٖ

و كساني كه كافر شدند گفتند: قيامت بر سر ما نمي‌ آيد، [اي پيامبر!] بگو: چنين نيست، به پروردگارم قَسَم كه هرآينه به سراغ تان خواهد آمد، [پروردگارم] كه داناي غيب است به اندازة ذرة در آسمانها و زمين بر او پوشيده نيست، و هيچ چيز كوچكتر و يا بزرگتري نيست، مگر آنكه در كتاب روشني ثبت است.

إِنَّ ٱلسَّاعَةَ لَأٓتِيَةٞ لَّا رَيۡبَ فِيهَا وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤۡمِنُونَ

همانا قيامت آمدني است، [و] شكي در آن وجود ندارد، و ليكن بيشتر مردم [به آمدن آن] ايمان ندارند

۞إِلَيۡهِ يُرَدُّ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِۚ وَمَا تَخۡرُجُ مِن ثَمَرَٰتٖ مِّنۡ أَكۡمَامِهَا وَمَا تَحۡمِلُ مِنۡ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلۡمِهِۦۚ وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ أَيۡنَ شُرَكَآءِي قَالُوٓاْ ءَاذَنَّـٰكَ مَامِنَّا مِن شَهِيدٖ

دانستن وقت بر پا شدن قيامت به الله بر مي‌گردد، و هيچ ميوة از غلافش بيرون نمي‌شود، و هيچ مادة بار دار نمي‌شود، و نمي‌زايد، مگر به علم او و روزي كه آنها را نداء مي‌دهد [و مي‌گويد:] شريكاني كه براي من [قرار داده بوديد] كجا هستند؟ مي‌گويند: ما به درگاه تو اعلام مي‌داريم كه هيچ كس از ما [به اينكه براي تو شريكي است] گواهي نمي‌دهد

هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّا ٱلسَّاعَةَ أَن تَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

آيا انتظاري جز اين دارند كه ناگهان در حالي كه بي خبر اند، قيامت به سراغ شان بيايد

وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ وَٱلسَّاعَةُ لَا رَيۡبَ فِيهَا قُلۡتُم مَّا نَدۡرِي مَا ٱلسَّاعَةُ إِن نَّظُنُّ إِلَّا ظَنّٗا وَمَا نَحۡنُ بِمُسۡتَيۡقِنِينَ

و چون [براي شما] گفته مي‌شد كه: وعدة الله حق است، و شكي در آمدن قيامت نيست، مي‌گفتيد: ما نمي‌دانيم قيامت چيست؟ ما فقط آمدن قيامت را احتمال مي‌دهيم، ولي يقين نداريم

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٞ

به يقين آنچه كه به آن وعده داده مي‌شويد، راست است

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٞ

و يقينا [روز] جزاي اعمال، [روز قيامت] واقع شدني است

ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ

قيامت نزديك شد، و ماه بشكافت

وَإِن يَرَوۡاْ ءَايَةٗ يُعۡرِضُواْ وَيَقُولُواْ سِحۡرٞ مُّسۡتَمِرّٞ

و اگر [مشركان] معجزة را ببينند، اعراض نموده و مي‌گويند: سحر مستمري است

وَكَذَّبُواْ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُمۡۚ وَكُلُّ أَمۡرٖ مُّسۡتَقِرّٞ

و [اين معجزه را] تكذيب نموده، و از هواي [نفس] خود پيروي نمودند، و هر كاري به جاي خود قرار مي‌گيرد

وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّنَ ٱلۡأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزۡدَجَرٌ

و به يقين از خبرها، آنچه كه در آن درس عبرتي باشد، براي آنان رسيده است

حِكۡمَةُۢ بَٰلِغَةٞۖ فَمَا تُغۡنِ ٱلنُّذُرُ

حكمت بالغه‌اي است، ولي [براي جاهلان و معاندان] هشدارها سودي نمي‌بخشد

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

و مي‌گويند: اگر راست مي‌گوييد، اين وعده [كه برپا شدن قيامت باشد] چه وقت است

قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡعِلۡمُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٞ مُّبِينٞ

[اي پيامبر!] بگو: جز اين نيست كه علم آن در نزد است، و جز اين نيست كه من بيم دهندة آشكاري مي‌باشم

فَلَمَّا رَأَوۡهُ زُلۡفَةٗ سِيٓـَٔتۡ وُجُوهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَقِيلَ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَدَّعُونَ

و چون آن [عذاب] را از نزديك ببينند، چهره هاي كساني كه كافر شده اند، سياه مي‌شود، و گفته مي‌شود اين همان چيزي است كه طلب مي‌كرديد