كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ

از خود به جاي گذاشتند، [سرگذشت اينان] اين چنين بود، و ما [همة اينها را به مردم ديگري به ارث داديم

فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ

آسمان و زمين بر آنها گريه نكردند، و مهلت داده هم نشدند

وَلَقَدۡ نَجَّيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ مِنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ

و به يقين كه ما بني اسرائيل را از عذاب خوار كنندة نجات داديم

مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيٗا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

از فرعون كه متكبر، و از افراط گرايان بود

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

و دانسته [بني اسرائيل] را بر جهانيان [زمان شان] برگزيديم

وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَـٰٓؤٞاْ مُّبِينٌ

و از معجزات [موسي] كه در آنها آزمون آشكاري بود، براي آنها داديم

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

و به راستي براي بني اسرائيل، كتاب و حكومت و پيامبري بخشيديم، و از پاكيزه‌ها براي شان روزي داديم، و آنان را بر جهانيان [زمان شان] فضيلت داديم

وَءَاتَيۡنَٰهُم بَيِّنَٰتٖ مِّنَ ٱلۡأَمۡرِۖ فَمَا ٱخۡتَلَفُوٓاْ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

و دلائل روشني از دين به آنها عطاء كرديم، و آنها اختلاف نكردند مگر وقتي كه علم آوري براي شان حاصل شد، و [اين اختلاف] از روي سركشي [و حسادتي] بود، كه در بين شان وجود داشت، به يقين پروردگار تو در بين شان روز قيامت، در آنچه كه در آن اختلاف مي‌كردند، قضاوت مي‌كند

قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كَانَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ وَكَفَرۡتُم بِهِۦ وَشَهِدَ شَاهِدٞ مِّنۢ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ عَلَىٰ مِثۡلِهِۦ فَـَٔامَنَ وَٱسۡتَكۡبَرۡتُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ

[اي پيامبر!] بگو: برايم خبر دهيد كه اگر [اين قرآن] از طرف الله باشد، و شما آنرا انكار كنيد، و شاهدي از بني اسرائيل بر [صدق] همچون كتابي شهادت دهد، و ايمان بياورد، و شما تكبر بورزيد، به يقين كه خداوند مردم ستمكار را هدايت نمي‌كند

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ لِمَ تُؤۡذُونَنِي وَقَد تَّعۡلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡۖ فَلَمَّا زَاغُوٓاْ أَزَاغَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُمۡۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ

و [اي پيامبر!] زماني را به ياد آور كه موسي به قوم خود گفت: اي قوم من! چرا مرا آزار مي‌دهيد، در حالي كه به يقين مي‌دانيد من فرستادة الله به سوي شما هستم، و چون [از حق] منحرف شدند، الله نيز دلهاي شان را منحرف ساخت، و الله مردم فاسق را هدايت نمي‌كند

وَإِذۡ قَالَ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَ يَٰبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُم مُّصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيَّ مِنَ ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَمُبَشِّرَۢا بِرَسُولٖ يَأۡتِي مِنۢ بَعۡدِي ٱسۡمُهُۥٓ أَحۡمَدُۖ فَلَمَّا جَآءَهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ قَالُواْ هَٰذَا سِحۡرٞ مُّبِينٞ

و [اي پيامبر!] زماني را به ياد آور كه عيسي بن مريم گفت: اي بني اسرائيل! من فرستادة الله به سوي شما مي‌باشم، و توراتي را كه پيش از من آمده است، تصديق مي‌كنم، و بشارت دهنده به پيامبري مي‌باشم كه بعد از من مي‌آيد، و نام او احمد است، و هنگامي كه [احمد ] معجزه هايي را براي آنان آورد، گفتند: اين سحر آشكاري است