يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ تِجَٰرَةٖ تُنجِيكُم مِّنۡ عَذَابٍ أَلِيمٖ

اي كساني كه ايمان آورده ايد! آيا شما را به تجارتي رهنمون شوم كه شما را از عذاب دردناكي نجات بدهد

تُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتُجَٰهِدُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ بِأَمۡوَٰلِكُمۡ وَأَنفُسِكُمۡۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

به الله و رسول او ايمان بياوريد، و در راه الله به مالها و جانهاي خود جهاد كنيد، اگر بدانيد اين براي شما بهتر است

يَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡ وَيُدۡخِلۡكُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ وَمَسَٰكِنَ طَيِّبَةٗ فِي جَنَّـٰتِ عَدۡنٖۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

[اگر چنين كرديد] گناهان تان را براي تان مي‌آمرزد، و شما را به جنتهايي كه از پايين آنها نهرها جاري است، و در منازل پاكيزة در بهشت جاودان وارد مي‌كند، اين كاميابي بزرگي است

وَأُخۡرَىٰ تُحِبُّونَهَاۖ نَصۡرٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَفَتۡحٞ قَرِيبٞۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

و [نعمت] ديگري [به شما ارزاني مي‌دارد] كه آنرا دوست مي‌داريد، كه [آن نعمت] نصرتي از طرف الله، و فتح نزديكي است، و مؤمنان را بشارت بده

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كُونُوٓاْ أَنصَارَ ٱللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَ لِلۡحَوَارِيِّـۧنَ مَنۡ أَنصَارِيٓ إِلَى ٱللَّهِۖ قَالَ ٱلۡحَوَارِيُّونَ نَحۡنُ أَنصَارُ ٱللَّهِۖ فَـَٔامَنَت طَّآئِفَةٞ مِّنۢ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ وَكَفَرَت طَّآئِفَةٞۖ فَأَيَّدۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ عَلَىٰ عَدُوِّهِمۡ فَأَصۡبَحُواْ ظَٰهِرِينَ

اي كساني كه ايمان آورده ايد! ياوران [دين] الله باشيد، همان گونه كه عيسي بن مريم براي حواريون گفت: ياوران من در راه الله چه كساني مي‌باشند؟ حواريون گفتند: ما ياوران [دين] الله مي‌باشيم، پس گروهي از بني اسرائيل ايمان آوردند، و گروه ديگري كافر شدند، و ما كساني را كه ايمان آورده بودند، بر دشمن شان تأييد نموديم، كه سرانجام [بر آنان] پيروز شدند

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ جَٰهِدِ ٱلۡكُفَّارَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱغۡلُظۡ عَلَيۡهِمۡۚ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ

اي پيامبر! با كافران و منافقان جهاد كن، و بر آنان سخت بگير، و جايگاه آنان جهنم است، و [جهنم] جايگاه بدي است

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا

قَسَم به اسبان دوندة كه نفس نفس مي‌زنند

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا

و قسم به اسباني كه در وقت دويدن [از برخورد سم خود با سنگ] جرقة آتش به وجود مي‌آورند

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا

و قسم به اسباني كه در صبحدم يورش مي‌برند

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا

و [بر اثر شتاب در دويدن] گرد و غبار برمي‌انگيزند

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا

و [اسبان] به وسط دشمن يورش مي‌برند