وَلَا تَقُولُواْ لِمَن يُقۡتَلُ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمۡوَٰتُۢۚ بَلۡ أَحۡيَآءٞ وَلَٰكِن لَّا تَشۡعُرُونَ

براي كساني كه در راه الله كشته مي‌شوند، نگوييد مردگانند، بلكه آنها زنده ‌اند، ولي شما درك نمي‌كنيد

إِن يَمۡسَسۡكُمۡ قَرۡحٞ فَقَدۡ مَسَّ ٱلۡقَوۡمَ قَرۡحٞ مِّثۡلُهُۥۚ وَتِلۡكَ ٱلۡأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيۡنَ ٱلنَّاسِ وَلِيَعۡلَمَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَيَتَّخِذَ مِنكُمۡ شُهَدَآءَۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ

اگر [در غزوة أُحُد] آسيبي به شما وارد آمد، به گروه [مشركان] نيز آسيبي همانند آن وارد شد، و ما روزگار را در ميان مردم نوبتي قرار مي‌دهيم، و تا الله مؤمنان را معلوم بدارد، و از شما شاهداني بگيرد، و الله ستمكاران را دوست ندارد

وَلَئِن قُتِلۡتُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوۡ مُتُّمۡ لَمَغۡفِرَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَحۡمَةٌ خَيۡرٞ مِّمَّا يَجۡمَعُونَ

و اگر در راه الله كشته شويد، و يا بميريد، هرآينه آمرزش و رحمت الله از آنچه جمع مي‌كنند، بهتر است

وَلَئِن مُّتُّمۡ أَوۡ قُتِلۡتُمۡ لَإِلَى ٱللَّهِ تُحۡشَرُونَ

و اگر بميريد و يا كشته شويد، هرآينه به سوي الله برانگيخته مي‌شويد

وَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمۡوَٰتَۢاۚ بَلۡ أَحۡيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمۡ يُرۡزَقُونَ

و كساني را كه در راه الله كشته شده ‌اند، مرده مپندار، بلكه زنده ‌اند، و نزد پروردگار شان روزي داده مي‌شوند

فَرِحِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ وَيَسۡتَبۡشِرُونَ بِٱلَّذِينَ لَمۡ يَلۡحَقُواْ بِهِم مِّنۡ خَلۡفِهِمۡ أَلَّا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ

و به آنچه كه الله از فضل خود به آنان داده است شادمان هستند، و به مقام و مرتبة كساني كه پس از اينها مي‌آيند، و هنوز به اينها نپيوسته ‌اند، شاد و خوشحال هستند، كه بر آنها نه ترسي است، و نه هم اندوهگين مي‌شوند

۞يَسۡتَبۡشِرُونَ بِنِعۡمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَفَضۡلٖ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

[ايشان] به نعمت و فضلي كه از طرف الله است شاد مي‌شوند، و به يقين الله مزد مؤمنان را ضايع نمي‌سازد

فَٱسۡتَجَابَ لَهُمۡ رَبُّهُمۡ أَنِّي لَآ أُضِيعُ عَمَلَ عَٰمِلٖ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰۖ بَعۡضُكُم مِّنۢ بَعۡضٖۖ فَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأُوذُواْ فِي سَبِيلِي وَقَٰتَلُواْ وَقُتِلُواْ لَأُكَفِّرَنَّ عَنۡهُمۡ سَيِّـَٔاتِهِمۡ وَلَأُدۡخِلَنَّهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ ثَوَابٗا مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسۡنُ ٱلثَّوَابِ

پس پروردگار شان دعاي آنها را قبول نمود، و [فرمود:] من كار [نيك] هيچ كسي را كه كار [نيكي] انجام دهد، خواه زن باشد، و خواه مرد، ضايع نمي‌سازم، بعضي از شما از بعض ديگر هستيد، پس كساني كه مهاجرت كردند، و از ديار خود بيرون رانده شدند، و در راه من اذيت شدند، و جهاد كردند، و كشته شدند، گناهان شان را از آنان مي‌زدايم، و آنها را به باغهايي وارد مي‌كنم كه از پايين آنها جويها روان است، اين پاداشي است از طرف الله، و اين الله است كه پاداش نيكو در نزد او است

وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ مَعَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ وَٱلصِّدِّيقِينَ وَٱلشُّهَدَآءِ وَٱلصَّـٰلِحِينَۚ وَحَسُنَ أُوْلَـٰٓئِكَ رَفِيقٗا

و كسي كه از الله و پيامبر پيروي كند، آنها همنشين كساني هستند كه الله براي شان نعمت داده است، [كه اينها] از پيامبران، و صديقان، و شهداء و صالحان، [مي باشند]، و اينها چه نيكو رفيقاني هستند

۞فَلۡيُقَٰتِلۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱلَّذِينَ يَشۡرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا بِٱلۡأٓخِرَةِۚ وَمَن يُقَٰتِلۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيُقۡتَلۡ أَوۡ يَغۡلِبۡ فَسَوۡفَ نُؤۡتِيهِ أَجۡرًا عَظِيمٗا

پس كساني در راه الله جهاد كنند كه زندگي دنيا را به آخرت مي‌فروشن، و كسي كه در راه الله جهاد كند، چه كشته شود، و چه پيروز گردد، به زودي پاداش بزرگي به او خواهيم داد

وَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوٓاْ أَوۡ مَاتُواْ لَيَرۡزُقَنَّهُمُ ٱللَّهُ رِزۡقًا حَسَنٗاۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهُوَ خَيۡرُ ٱلرَّـٰزِقِينَ

وكساني كه در راه الله هجرت نمودند، و بعد از آن كشته شدند، و يا مردند، هرآينه الله آنها را روزي خوبي مي‌دهد، و به يقين الله بهترين روزي دهندگان است

لَيُدۡخِلَنَّهُم مُّدۡخَلٗا يَرۡضَوۡنَهُۥۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٞ

و هرآينه آنان را به جايي وارد مي‌كند كه به آن رضايت دارند، و به يقين الله داناي حليم است

فَإِذَا لَقِيتُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَضَرۡبَ ٱلرِّقَابِ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَثۡخَنتُمُوهُمۡ فَشُدُّواْ ٱلۡوَثَاقَ فَإِمَّا مَنَّۢا بَعۡدُ وَإِمَّا فِدَآءً حَتَّىٰ تَضَعَ ٱلۡحَرۡبُ أَوۡزَارَهَاۚ ذَٰلِكَۖ وَلَوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَٱنتَصَرَ مِنۡهُمۡ وَلَٰكِن لِّيَبۡلُوَاْ بَعۡضَكُم بِبَعۡضٖۗ وَٱلَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَلَن يُضِلَّ أَعۡمَٰلَهُمۡ

و چون [در ميدان جنگ] با كافران روبرو شديد، گردنهاي [آنان] را بزنيد، و چون آنان را به خاك و خون كشيديد، و [از آنان اسيراني گرفتيد] آنان را محكم به بند بكشيد، و بعد از اينكه جنگ بار سنگين خود را بر زمين نهاد [جنگ خاتمه يافت]، آن اسيران را به احسان، و يا به فديه رها كنيد، اين است، و اگر الله مي‌خواست، [خودش] از آنان انتقام مي‌گرفت، ولي [خواست] تا عدة از شما را در برابر عدة ديگري مورد آزمايش قرار دهد، و كساني كه در راه الله كشته شوند، او اعمال [نيك] شان را هيچگاه تباه و نابود نمي‌كند

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦٓ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلصِّدِّيقُونَۖ وَٱلشُّهَدَآءُ عِندَ رَبِّهِمۡ لَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ وَنُورُهُمۡۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ

و كساني كه به الله و پيامبران او ايمان آورده اند، آنان همان صديقان وشهداء هستند، و براي شهداء در نزد پروردگار شان، پاداش شان و نور شان مي‌باشد، و كساني كه كافر شدند، و آيات ما را تكذيب كردند، آنها اهل جهنم هستند