وَهُوَ ٱلۡقَاهِرُ فَوۡقَ عِبَادِهِۦۖ وَيُرۡسِلُ عَلَيۡكُمۡ حَفَظَةً حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَكُمُ ٱلۡمَوۡتُ تَوَفَّتۡهُ رُسُلُنَا وَهُمۡ لَا يُفَرِّطُونَ

و او است كه بر بندگانش مسلط است، و مراقباني بر شما مي‌فرستد، و چون مرگ يكي از شما فرا رسد، فرستادگان ما جان او را مي‌گيرند، و آنان كوتاهي نمي‌كنند

يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ إِمَّا يَأۡتِيَنَّكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَقُصُّونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِي فَمَنِ ٱتَّقَىٰ وَأَصۡلَحَ فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ

اي بني آدم! هرگاه پيامبراني از خود شما نزد تان آمدند، كه آيات مرا بر شما خواندند، و كساني كه پرهيزگاري كرده و خود را اصلاح نمايند، نه ترسي بر آنان است، و نه اندوهگين مي‌شوند

وَلَقَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ سَلَٰمٞۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجۡلٍ حَنِيذٖ

و همانا فرستادگان ما با بشارت نزد ابراهيم آمدند [و] گفتند: (سلام)، [ابراهيم] جواب سلام آنها را گفت، و طولي نكشيد كه گوسالة برياني را آورد

وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗا وَقَالَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَصِيبٞ

و چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند، با [آمدن] آنها اندوهگين شد، و بر آنان تنگدل گشت، و گفت: اين روز بسيار سختي است

يُنَزِّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ بِٱلرُّوحِ مِنۡ أَمۡرِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرُوٓاْ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱتَّقُونِ

[الله] به فرمان خويش فرشتگان را بر هر كسى از بندگان خود كه بخواهد نازل مي‌كند، كه [مردم] را بيم دهيد [و بگوييد] كه معبودي جز من نيست، پس از من بترسيد

قُلۡ نَزَّلَهُۥ رُوحُ ٱلۡقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِٱلۡحَقِّ لِيُثَبِّتَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهُدٗى وَبُشۡرَىٰ لِلۡمُسۡلِمِينَ

[اي پيامبر!] بگو: آنرا روح القدس از طرف پروردگار تو به حق نازل كرده است، تا كساني را كه ايمان آورده اند، ثابت قدم ساخته، و هدايت و بشارتي براي مسلمانان باشد

ٱللَّهُ يَصۡطَفِي مِنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ رُسُلٗا وَمِنَ ٱلنَّاسِۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعُۢ بَصِيرٞ

الله از ميان فرشتگان، و از ميان مردمان رسولاني را برمي گزيند، به درستى الله شنواي بينا است

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ

كه روح الأمين [جبرئيل] آنرا بر قلب تو نازل كرده است

وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُوٓاْ إِنَّا مُهۡلِكُوٓاْ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِۖ إِنَّ أَهۡلَهَا كَانُواْ ظَٰلِمِينَ

و چون فرستادگان ما براي ابراهيم بشارت [فرزند] داشتن را آوردند، گفتند: ما [مي خواهيم] مردمان اين قريه را به هلاكت برسانيم، زيرا مردمان آن ستمكار هستند

وَلَمَّآ أَن جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗاۖ وَقَالُواْ لَا تَخَفۡ وَلَا تَحۡزَنۡ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهۡلَكَ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ

و چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند، [به سبب آمدن آنها] سخت ناراحت و تنگدل شد، و [آن فرشتگان] برايش گفتند: مترس، و غمگين مشو، ما تو و خانوادة تو را نجات مي‌دهيم، مگر همسر تو را كه از بازماندگان خواهد بود

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ فَاطِرِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ جَاعِلِ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ رُسُلًا أُوْلِيٓ أَجۡنِحَةٖ مَّثۡنَىٰ وَثُلَٰثَ وَرُبَٰعَۚ يَزِيدُ فِي ٱلۡخَلۡقِ مَا يَشَآءُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ

ستايش خاص براي آفريدگارى است كه آفرينندة آسمانها و زمين است، [آن ذاتي] كه فرشتگان را فرستادگاني گردانيد كه داراي بالهاي دو گانه، و سه گانه و چهار گانه [مي باشند]، هر چه بخواهد در آفرينش مي‌افزايد، به يقين خداوند بر هر چيزي قادر است

أَمۡ يَحۡسَبُونَ أَنَّا لَا نَسۡمَعُ سِرَّهُمۡ وَنَجۡوَىٰهُمۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيۡهِمۡ يَكۡتُبُونَ

آيا فكر مي‌كنند كه ما راز و نجواي شان را نمي‌شنويم؟ نه چنين است [كه نشنويم، بلكه مي‌شنويم] و فرستادگان ما در نزد آنان مي‌نويسند

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ

[اي پيامبر!] آيا خبر مهمانان گرامي ابراهيم به تو رسيده است

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ سَلَٰمٞ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ

آنگاه كه نزد او آمدند، و گفتند: سلام، [ابراهيم] گفت: سلام بر شما باد، مردمان ناشناسي هستيد

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٖ سَمِينٖ

سپس پنهاني به نزد خانوادة خود رفت، و گوسالة فربهي را [كه بريان كرده بود] نزد شان آورد

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

و [گوساله] را به آنان نزديك كرد، و گفت: آيا نمي‌خوريد

فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ

و [چون ديد دست به طعام دراز نمي‌كنند در دل] از آنان احساس ترس و وحشت كرد، [آنها] گفتند: مترس، و او را به فرزند عالمي بشارت دادند

فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةٖ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٞ

و زنش فرياد كشان سر رسيد، و بر روي خود زد و گفت: [من] پير زن عقيمي هستم [چگونه فرزند خواهم آورد]

قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ

[فرشتگان] گفتند: پروردگار تو چنين فرموده است، به يقين او با حكمت دانا است

۞قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

[ابراهيم] گفت: اي فرستادگان! وظيفة شما چيست

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ

گفتند: ما به سوي قوم مجرمي فرستاده شده ايم

لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن طِينٖ

تا اينكه بر آنان سنگهاي از گِل فرو ريزيم

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ

[و اين سنگها] در نزد پروردگارت براي اسراف كاران نشانه گذاري شده است.‌

تَنَزَّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمۡرٖ

فرشتگان و روح در اين شب به اجازة پروردگار شان براي انجام دادن هر كاري [كه به آن ماموريت يافته اند] نازل مي‌شوند