مِنَ ٱلَّذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمۡ وَكَانُواْ شِيَعٗاۖ كُلُّ حِزۡبِۭ بِمَا لَدَيۡهِمۡ فَرِحُونَ

از آناني كه دين خود را پراكنده نموده، و فرقه فرقه شدند، و هر گروهي به آنچه كه خود دارند، خوشحال هستند

وَمَا تَفَرَّقُوٓاْ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى لَّقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُورِثُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ

و [پيروان اديان] متفرق نشدند، مگر بعد از رسيدن علم به آنان، و اين [متفرق شدن] فقط از روي حسادت در بين خود شان بود، و اگر فرماني پيش از اين از سوي پروردگارت نمي‌بود، كه تا زمان معين [براي شان مهلت داده شود] به يقين حكم [عذاب] در بارة آنها صادر مي‌شد، و به يقين كساني كه بعد از آنان وارث كتاب شدند، در آن در شك و ترديد هستند

فَٱخۡتَلَفَ ٱلۡأَحۡزَابُ مِنۢ بَيۡنِهِمۡۖ فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡ عَذَابِ يَوۡمٍ أَلِيمٍ

ولي گروه هاي [يهود و نصاري] در بين خود [در بارة عيسي] اختلاف نمودند، پس واي از عذاب روز دردناك بر حال كساني كه ستم كرده اند

وَءَاتَيۡنَٰهُم بَيِّنَٰتٖ مِّنَ ٱلۡأَمۡرِۖ فَمَا ٱخۡتَلَفُوٓاْ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

و دلائل روشني از دين به آنها عطاء كرديم، و آنها اختلاف نكردند مگر وقتي كه علم آوري براي شان حاصل شد، و [اين اختلاف] از روي سركشي [و حسادتي] بود، كه در بين شان وجود داشت، به يقين پروردگار تو در بين شان روز قيامت، در آنچه كه در آن اختلاف مي‌كردند، قضاوت مي‌كند

أَفَرَءَيۡتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَٰهَهُۥ هَوَىٰهُ وَأَضَلَّهُ ٱللَّهُ عَلَىٰ عِلۡمٖ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمۡعِهِۦ وَقَلۡبِهِۦ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِۦ غِشَٰوَةٗ فَمَن يَهۡدِيهِ مِنۢ بَعۡدِ ٱللَّهِۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

آيا ديدي آن كسي را كه هواي نفس خويش را اله خود قرار داده است، و الله او را از روي علم، گمراه كرد، و بر گوش و قلبش مُهر نهاد، و بر ديدگانش پرده قرار داد؟ پس چه كسي غير از الله مي‌تواند او را هدايت كند، آيا پند نمي‌گيريد