وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَٰلِحٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ قَدۡ جَآءَتۡكُم بَيِّنَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡۖ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمۡ ءَايَةٗۖ فَذَرُوهَا تَأۡكُلۡ فِيٓ أَرۡضِ ٱللَّهِۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

و به سوي [قوم] ثمود برادر شان صالح را [فرستاديم]، گفت: اي قوم من! الله را بپرستيد، كه براي شما معبودي ديگري جز او نيست، به تحقيق براي شما دليل روشني از طرف پروردگار شما آمده است، اين شتر الله براي شما معجزه‌اى است، پس او را بگذاريد كه در زمين الله [علف] بخورد، و هيچ ضرري به او نرسانيد، ورنه عذاب دردناكي شما را خواهد گرفت

وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ جَعَلَكُمۡ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعۡدِ عَادٖ وَبَوَّأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ تَتَّخِذُونَ مِن سُهُولِهَا قُصُورٗا وَتَنۡحِتُونَ ٱلۡجِبَالَ بُيُوتٗاۖ فَٱذۡكُرُوٓاْ ءَالَآءَ ٱللَّهِ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ

و آن زماني را به ياد آوريد كه شما را بعد از قوم عاد جانشينان آنها قرار داد، و شما را در آن سرزمين جاي داد، كه در جاهاي هموار براي خود قصر مي‌سازيد، و كوه‌ها را براي ساختن خانه‌ها حفاري مي‌كنيد، پس نعمتهاي الله را به ياد آوريد، و تبهكارانه در روي زمين به فسادكاري نپردازيد

قَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ لِلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِمَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُمۡ أَتَعۡلَمُونَ أَنَّ صَٰلِحٗا مُّرۡسَلٞ مِّن رَّبِّهِۦۚ قَالُوٓاْ إِنَّا بِمَآ أُرۡسِلَ بِهِۦ مُؤۡمِنُونَ

سركردگان قوم او كه گردنكشي مي‌كردند، به مستضعفاني كه ايمان آورده بودند گفتند: آيا شما به يقين مي‌دانيد كه صالح از طرف پروردگارش فرستاده شده است؟ گفتند: ما به آنچه كه به آن فرستاده شده است، ايمان داريم

قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا بِٱلَّذِيٓ ءَامَنتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ

آناني كه گردنكشي مي‌كردند گفتند: ما به آنچه كه شما به آن ايمان آورده ‌ايد، كافر مي باشيم

فَعَقَرُواْ ٱلنَّاقَةَ وَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ وَقَالُواْ يَٰصَٰلِحُ ٱئۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

وماده شتر را كشتند، و از فرمان پروردگار شان سر برتافتند، و گفتند: اي صالح! اگر از پيامبران مي‌باشي آنچه را به ما [از عذاب] وعده مي‌دهي بياور

فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ

آنگاه زلزلة ايشان را فراگرفت، و در خانه‌هاي خود از پاي در آمدند

فَتَوَلَّىٰ عَنۡهُمۡ وَقَالَ يَٰقَوۡمِ لَقَدۡ أَبۡلَغۡتُكُمۡ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحۡتُ لَكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُحِبُّونَ ٱلنَّـٰصِحِينَ

و [صالح] از آنان روي گردانيد و گفت: اي قوم من! هرآينه پيام پروردگارم را براي شما رساندم، و شما را نصيحت كردم، ولي شما نصيحت كنندگان را دوست نداريد

أَلَمۡ يَأۡتِهِمۡ نَبَأُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَقَوۡمِ إِبۡرَٰهِيمَ وَأَصۡحَٰبِ مَدۡيَنَ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتِۚ أَتَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ

آيا خبر كساني كه پيش از آنان بودند، كه قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهيم و مردم مدين و مردم شهرهاي زير و زبر شده باشند كه پيامبران شان دلائل روشني [در صدق نبوت خود] براي شان آوردند به ايشان نرسيده است، و هرگز الله[1] بر آنان ستم نكرد، بلكه آنان بودند كه [به سبب كفر و شرك خود] بر خود ستم روا مي‌داشتند

۞وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَٰلِحٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱسۡتَعۡمَرَكُمۡ فِيهَا فَٱسۡتَغۡفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِۚ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٞ مُّجِيبٞ

و به سوي قوم ثمود، برادر شان صالح را فرستاديم، گفت: اي قوم من! الله را بپرستيد، كه براي شما جز او معبودي نيست، او است كه شما را از زمين آفريد، و آباد كردنش را به شما واگذاشت، پس از او طلب آمرزش كنيد، و سپس به درگاه او توبه كنيد، همانا پروردگارم به قبول توبه نزديك بوده [و] اجابت كنندة [دعاي بندگان خود] مي‌باشد

قَالُواْ يَٰصَٰلِحُ قَدۡ كُنتَ فِينَا مَرۡجُوّٗا قَبۡلَ هَٰذَآۖ أَتَنۡهَىٰنَآ أَن نَّعۡبُدَ مَا يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكّٖ مِّمَّا تَدۡعُونَآ إِلَيۡهِ مُرِيبٖ

گفتند: اي صالح! پيش از اين تو در ميان ما ماية اميدواري بودي، آيا ما را از پرستش آنچه پدران ما مي‌پرستيدند، باز مي‌داري، و ما از آنچه كه ما را به سوي آن دعوت مي‌كني، در شك و ترديد مي‌باشيم

قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّي وَءَاتَىٰنِي مِنۡهُ رَحۡمَةٗ فَمَن يَنصُرُنِي مِنَ ٱللَّهِ إِنۡ عَصَيۡتُهُۥۖ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيۡرَ تَخۡسِيرٖ

گفت: اي قوم من! به من خبر بدهيد كه اگر بر دليل روشني از طرف پروردگار خود باشم، و از طرف خود به من رحمتي عطاء كرده باشد، پس اگر از وي نافرماني كنم، چه كسي مرا در برابر الله نصرت مي‌دهد؟ پس شما جز زيان چيز ديگري بر من نخواهيد افزود

وَيَٰقَوۡمِ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمۡ ءَايَةٗۖ فَذَرُوهَا تَأۡكُلۡ فِيٓ أَرۡضِ ٱللَّهِۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابٞ قَرِيبٞ

و اي قوم من! اين ماده شتر الله است كه براي شما معجزه‌اى است، پس او را بگذاريد تا در زمين الله بچرد، و گزندي به او نرسانيد، كه به زودي به عذاب گرفتار مي‌شويد

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُواْ فِي دَارِكُمۡ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٖۖ ذَٰلِكَ وَعۡدٌ غَيۡرُ مَكۡذُوبٖ

و آنها شتر را پي كردند، و [صالح] براي آنها گفت: سه روز در منازل خود بهره‌مند شويد[1]، و اين وعده‌اى است كه دروغ ناپذير است

فَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا صَٰلِحٗا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٖ مِّنَّا وَمِنۡ خِزۡيِ يَوۡمِئِذٍۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡقَوِيُّ ٱلۡعَزِيزُ

و چون فرمان [عذاب] ما فرا رسيد، صالح و كساني را كه به او ايمان آورده بودند، به رحمتي از جانب خود [از آن عذاب] رهانيديم، و از رسوايي آن روز نجات داديم، به يقين پروردگار تو همان قوي پيروزمند است

وَأَخَذَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ ٱلصَّيۡحَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دِيَٰرِهِمۡ جَٰثِمِينَ

و كساني را كه ستم كرده بودند، بانگ مرگبار فرا گرفت، و در خانه‌هاي خود به روي در افتادند، [و به هلاكت رسيدند]

كَأَن لَّمۡ يَغۡنَوۡاْ فِيهَآۗ أَلَآ إِنَّ ثَمُودَاْ كَفَرُواْ رَبَّهُمۡۗ أَلَا بُعۡدٗا لِّثَمُودَ

به طوري كه گويا هرگز در آنجا نبوده اند آگاه باشيد كه [قوم] ثمود به پروردگار خود كفر ورزيدند، آگاه باشيد كه براي ثمود دوري [از رحمت الله] باد

كَأَن لَّمۡ يَغۡنَوۡاْ فِيهَآۗ أَلَا بُعۡدٗا لِّمَدۡيَنَ كَمَا بَعِدَتۡ ثَمُودُ

به طوري كه گويا در آنجا وجود نداشتند، هان! براي مردم مَديَن از [رحمت الله] دوري باد، همانند قوم ثمود كه از [رحمت الله] دور افتاده بودند

وَلَقَدۡ كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡحِجۡرِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و به يقين اصحاب حِجْر، پيامبران را تكذيب نمودند

وَءَاتَيۡنَٰهُمۡ ءَايَٰتِنَا فَكَانُواْ عَنۡهَا مُعۡرِضِينَ

و [دلائل قدرت و وحدانيت] خود را به آنان داديم، و آنان از اين دلائل روي گردان شدند

وَكَانُواْ يَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتًا ءَامِنِينَ

و آنها در دل كوه‌ها، جهت در امان ماندن [از حوادث] [براي خود]، خانه هايي مي‌تراشيدند

فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُصۡبِحِينَ

و صبحگاهان بانگ مرگبار آنان را فرا گرفت

فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ

و آنچه كه به دست آورده بودند، [عذاب موعود را] از آنان دفع نكرد

وَمَا مَنَعَنَآ أَن نُّرۡسِلَ بِٱلۡأٓيَٰتِ إِلَّآ أَن كَذَّبَ بِهَا ٱلۡأَوَّلُونَۚ وَءَاتَيۡنَا ثَمُودَ ٱلنَّاقَةَ مُبۡصِرَةٗ فَظَلَمُواْ بِهَاۚ وَمَا نُرۡسِلُ بِٱلۡأٓيَٰتِ إِلَّا تَخۡوِيفٗا

و [هيچ چيز] ما را از فرستادن معجزات باز نمي‌دارد، جز آنكه پيشينيان آن را تکذيب کردند، و ناقه را به [قوم] ثمود، معجزة روشني داديم، و آن مردم به آن ستم كردند، و ما معجزات را جز جهت ترساندن نمی‌فرستيم

وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدۡ كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ وَعَادٞ وَثَمُودُ

و [اي پيامبر!] اگر تو را تكذيب كردند، به يقين كه پيش از تو قوم نوح و عاد و ثمود

وَعَادٗا وَثَمُودَاْ وَأَصۡحَٰبَ ٱلرَّسِّ وَقُرُونَۢا بَيۡنَ ذَٰلِكَ كَثِيرٗا

و عاد و ثمود و اصحاب رسَّو نسلهاي بسياري را كه در اين ميان بود، [هلاك ساختيم]

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

[قوم] ثمود پيامبران را تكذيب كردند

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

آنگاه كه برادر شان صالح به آنان گفت: آيا [از الله] نمي‌ترسيد

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ

به يقين من براي شما پيامبر اميني هستم

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

پس از الله بترسيد، و از من اطاعت كنيد

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

و من در برابر [تبليغ اين رسالت] از شما مزدي نمي‌طلبم، مزد من جز بر پروردگار جهانيان نيست