وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ أَن يُذۡكَرَ فِيهَا ٱسۡمُهُۥ وَسَعَىٰ فِي خَرَابِهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ مَا كَانَ لَهُمۡ أَن يَدۡخُلُوهَآ إِلَّا خَآئِفِينَۚ لَهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا خِزۡيٞ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٞ

و كيست ستمكار تر از كسي كه مردم را از ذكر الله در مساجد منع نموده، و سعي در خراب كردن آن داشته باشد؟ براي چنين اشخاصي سزاوار نيست كه جز با ترس داخل مساجد گردند، براي آنها در دنيا رسوايي و در آخرت عذاب بزرگي است

أَمۡ تَقُولُونَ إِنَّ إِبۡرَٰهِـۧمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطَ كَانُواْ هُودًا أَوۡ نَصَٰرَىٰۗ قُلۡ ءَأَنتُمۡ أَعۡلَمُ أَمِ ٱللَّهُۗ وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن كَتَمَ شَهَٰدَةً عِندَهُۥ مِنَ ٱللَّهِۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعۡمَلُونَ

يا مي‌گوييد كه ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و نوادگان يعقوب يهودي و يا نصراني بودند، بگو: آيا شما بهتر مي‌دانيد يا الله؟ و ‌ستمگرتر از كسي كه شهادت الله را نزد خود پنهان كند، كيست؟ و الله تعالى از آنچه انجام مي‌دهيد، غافل نيست

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَيُوَفِّيهِمۡ أُجُورَهُمۡۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ

و اما كساني كه‌ايمان آورده‌ اند، و كارهاي خوبي ‌انجام داده اند، مزد شان را به طور كامل مي‌دهد، و الله ستمگران را دوست ندارد

كَيۡفَ يَهۡدِي ٱللَّهُ قَوۡمٗا كَفَرُواْ بَعۡدَ إِيمَٰنِهِمۡ وَشَهِدُوٓاْ أَنَّ ٱلرَّسُولَ حَقّٞ وَجَآءَهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ

الله چگونه مردمي را هدايت مي‌كند كه ايمان آوردند، و به حقانيت پيامبر [محمد] گواهي دادند، و بعد از اينكه دلائل روشني براي شان آمد، كافر شدند، و الله مردم ستمكاران را هدايت نمي‌كند

فَمَنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ

و كسي كه بعد از اين بر الله دروغ ببندد، پس آنان ستمكارانند

مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا كَمَثَلِ رِيحٖ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتۡ حَرۡثَ قَوۡمٖ ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ فَأَهۡلَكَتۡهُۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَٰكِنۡ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ

مَثَل كساني كه در اين دنيا انفاق مي‌كنند، مَثَل باد شديد سردي است كه به كشتزار مردمي كه بر خود ستم كرده‎ اند، برسد و آن را نابود كند، و الله بر آنها ستم نكرد، بلكه خود آنها بر خود ستم كردند

وَلَيۡسَتِ ٱلتَّوۡبَةُ لِلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ حَتَّىٰٓ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ ٱلۡمَوۡتُ قَالَ إِنِّي تُبۡتُ ٱلۡـَٰٔنَ وَلَا ٱلَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمۡ كُفَّارٌۚ أُوْلَـٰٓئِكَ أَعۡتَدۡنَا لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا

و توبه براي كساني نيست كه مرتكب گناه مي‌شوند، و چون مرگ كسي از آنان فرا رسد، بگويد: من الآن توبه كردم و نه هم براي كافراني است كه در حال كفر مي‌ميرند، براي اينها عذاب دردناكي تهيه كرده ‌ايم

وَكَتَبۡنَا عَلَيۡهِمۡ فِيهَآ أَنَّ ٱلنَّفۡسَ بِٱلنَّفۡسِ وَٱلۡعَيۡنَ بِٱلۡعَيۡنِ وَٱلۡأَنفَ بِٱلۡأَنفِ وَٱلۡأُذُنَ بِٱلۡأُذُنِ وَٱلسِّنَّ بِٱلسِّنِّ وَٱلۡجُرُوحَ قِصَاصٞۚ فَمَن تَصَدَّقَ بِهِۦ فَهُوَ كَفَّارَةٞ لَّهُۥۚ وَمَن لَّمۡ يَحۡكُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ

و در آن [تورات] برآنان فرض كرديم كه شخص مقابل شخص، و چشم مقابل چشم، و بيني مقابل بيني، و گوش مقابل گوش، و دندان مقابل دندان، و زخمها قصاص است، و كسي كه از [قصاص] عفو كند، برايش كفارة [گناه] است، و كسي كه به آنچه الله نازل كرده است، حكم نكند، پس آنان ستمكارانند

وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوۡ كَذَّبَ بِـَٔايَٰتِهِۦٓۚ إِنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ

و چه كسي ‌ستمكاتر است از آن كسي كه بر الله دروغ ببندد، و يا آيات او را تكذيب نمايد، همانا ستمكاران رستگار نمي‌شوند

قُل لَّوۡ أَنَّ عِندِي مَا تَسۡتَعۡجِلُونَ بِهِۦ لَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡۗ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِٱلظَّـٰلِمِينَ

[اى پيامبر!] بگو! اگر آنچه را كه به شتاب مي‌خواهيد [كه نزول عذاب باشد] در نزدم مي‌بود، [و آن را بر شما نازل مي‌كردم] كار بين و من شما يكسره مي‌شد، و الله بر ستمكاران داناتر است

وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوۡ قَالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمۡ يُوحَ إِلَيۡهِ شَيۡءٞ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثۡلَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُۗ وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّـٰلِمُونَ فِي غَمَرَٰتِ ٱلۡمَوۡتِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ بَاسِطُوٓاْ أَيۡدِيهِمۡ أَخۡرِجُوٓاْ أَنفُسَكُمُۖ ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَوۡنَ عَذَابَ ٱلۡهُونِ بِمَا كُنتُمۡ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ غَيۡرَ ٱلۡحَقِّ وَكُنتُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهِۦ تَسۡتَكۡبِرُونَ

و چه كسي ‌ستمكارتر از آن كسي است كه بر الله دروغ ببندد، و يا بگويد: به من وحي نازل شده است، در حالي كه بر وي هيچ چيزي وحي نشده است، و كسي كه بگويد من هم به مانند آنچه الله نازل كرده است، نازل مي‌كنم، و اگر ستمكاران را در سكرات مرگ ببيني كه فرشتگان دستهاي خود را دراز كرده [و براي آنان مي‌گويند] جانهاي خود را بيرون كنيد، امروز به عذاب خفت باري گرفتار مي‌شويد، و اين به سبب آن است كه در بارة الله به غير حق مي‌گفتيد، و در برابر آيات او تكبر مي‌كرديد

وَمِنَ ٱلۡإِبِلِ ٱثۡنَيۡنِ وَمِنَ ٱلۡبَقَرِ ٱثۡنَيۡنِۗ قُلۡ ءَآلذَّكَرَيۡنِ حَرَّمَ أَمِ ٱلۡأُنثَيَيۡنِ أَمَّا ٱشۡتَمَلَتۡ عَلَيۡهِ أَرۡحَامُ ٱلۡأُنثَيَيۡنِۖ أَمۡ كُنتُمۡ شُهَدَآءَ إِذۡ وَصَّىٰكُمُ ٱللَّهُ بِهَٰذَاۚ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا لِّيُضِلَّ ٱلنَّاسَ بِغَيۡرِ عِلۡمٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ

و از شتر دو تا [يكي نر و ديگري ماده]، و از گاو دو تا [يكي نر و ديگري ماده] بگو، آيا دو نر را حرام كرده است، و يا دو ماده را؟ و يا آنچه را كه در رحم آن دو ماده وجود دارد؟ آيا وقتي كه خداوند شما را به اين حكم سفارش كرد، حاضر بوديد؟ پس‌ چه‌ كسي‌ ‌ستمكارتر از آن كسي است كه‌ بر الله دروغ‌ ببندد تا مردم‌ را بدون علم و دانش، به‌ گمراهي‌ بكشاند، همانا الله مردم ستمكار را هدايت نمي‌كند

أَوۡ تَقُولُواْ لَوۡ أَنَّآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا ٱلۡكِتَٰبُ لَكُنَّآ أَهۡدَىٰ مِنۡهُمۡۚ فَقَدۡ جَآءَكُم بَيِّنَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞۚ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن كَذَّبَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَصَدَفَ عَنۡهَاۗ سَنَجۡزِي ٱلَّذِينَ يَصۡدِفُونَ عَنۡ ءَايَٰتِنَا سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ بِمَا كَانُواْ يَصۡدِفُونَ

يا [مبادا] بگوييد كه اگر بر ما كتاب نازل مي‌شد، هرآينه ما از آنان راه يافته‌تر مي‌بوديم، به تحقيق اينك براي شما دليل روشن، و هدايت و رحمتي از جانب پروردگار تان آمد، پس ستمكارتر از آن كسي كه آيات الله را تكذيب كند، و از آنها روي بگرداند، كيست؟ به زودي كساني را كه از آيات ما روي مي‌گردانند، به سزاي روي گرداني شان به عذاب بدي جزاء مي‌دهيم

إِنَّ شَرَّ ٱلدَّوَآبِّ عِندَ ٱللَّهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ

به يقين بدترين جنبندگان در نزد الله كساني هستند كه كافر شدند، و آنان ايمان نمي‌آورند

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَابَآءَكُمۡ وَإِخۡوَٰنَكُمۡ أَوۡلِيَآءَ إِنِ ٱسۡتَحَبُّواْ ٱلۡكُفۡرَ عَلَى ٱلۡإِيمَٰنِۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمۡ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ

اي كساني كه ايمان آورده ايد! اگر پدران و برادران شما كفر را بر ايمان ترجيح دادند، آنان را به دوستي نگيريد، و كساني از شما كه آنان را به دوستي بگيرند، ستمكارانند

أَلَمۡ يَأۡتِهِمۡ نَبَأُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَقَوۡمِ إِبۡرَٰهِيمَ وَأَصۡحَٰبِ مَدۡيَنَ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتِۚ أَتَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ

آيا خبر كساني كه پيش از آنان بودند، كه قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهيم و مردم مدين و مردم شهرهاي زير و زبر شده باشند كه پيامبران شان دلائل روشني [در صدق نبوت خود] براي شان آوردند به ايشان نرسيده است، و هرگز الله[1] بر آنان ستم نكرد، بلكه آنان بودند كه [به سبب كفر و شرك خود] بر خود ستم روا مي‌داشتند

وَمِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغۡرَمٗا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ ٱلدَّوَآئِرَۚ عَلَيۡهِمۡ دَآئِرَةُ ٱلسَّوۡءِۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٞ

و از باديه نشينان كساني هستند كه انفاقي را كه مي‎كنند، تاوان به حساب مي‌آورند، و انتظار حوادث ناگواري را براي شما دارند، حوادث ناگوار بر خود آنها باد، و الله شنواي دانا است

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَظۡلِمُ ٱلنَّاسَ شَيۡـٔٗا وَلَٰكِنَّ ٱلنَّاسَ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ

به درستى الله بر مردم هيچ ستمى نمي‌كند، و ليكن مردم به خود ستم مي‌كنند

وَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَّهَ غَٰفِلًا عَمَّا يَعۡمَلُ ٱلظَّـٰلِمُونَۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمۡ لِيَوۡمٖ تَشۡخَصُ فِيهِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ

و گمان مبر كه الله از آنچه كه ستمكاران مي‌كنند، غافل است، همانا [كيفر] آﻧان را ﺑـﺮاي روزي ﻛﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎ در آن ﺧﻴﺮه ﻣﻲﺷـﻮﻧﺪ، ﺑـﻪ ﺗـﺄﺧﻴﺮ ﻣـﻲاندازد

أَفَأَمِنَ ٱلَّذِينَ مَكَرُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن يَخۡسِفَ ٱللَّهُ بِهِمُ ٱلۡأَرۡضَ أَوۡ يَأۡتِيَهُمُ ٱلۡعَذَابُ مِنۡ حَيۡثُ لَا يَشۡعُرُونَ

آيا توطئه گران از اين ايمن هستند که الله آنها را در زمين فرو برد، وبا از آنجايي كه نمي‌دانند، عذاب بر آنها نازل گردد

أَوۡ يَأۡخُذَهُمۡ فِي تَقَلُّبِهِمۡ فَمَا هُم بِمُعۡجِزِينَ

يا آنان را در وقت رفت و آمد شان [به عذاب خود] بگيرد، و ناتوان كنندة الله نخواهند بود.[1]

أَوۡ يَأۡخُذَهُمۡ عَلَىٰ تَخَوُّفٖ فَإِنَّ رَبَّكُمۡ لَرَءُوفٞ رَّحِيمٌ

يا آنكه آنان رادر حال ترس [و وحشت به عذاب] بگيرد، و همانا پروردگار شما روؤف مهربان است

وَنُنَزِّلُ مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِ مَا هُوَ شِفَآءٞ وَرَحۡمَةٞ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا خَسَارٗا

و از قرآن چيز هايي را نازل مي‌كنيم، كه براي مؤمنان شفاء و رحمت است، و به ستمكاران جز زيان نمي‌افزايد

لِّيَجۡعَلَ مَا يُلۡقِي ٱلشَّيۡطَٰنُ فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمۡۗ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَفِي شِقَاقِۭ بَعِيدٖ

تا الله آنچه را كه شيطان القاء مي‌كرد، براي كساني كه در دلهاي شان بيماري است، و براي كساني كه سنگدل هستند، آزموني قرار دهد، و به يقين ستمكاران در ستيزة ‌بسيار دور و درازي قرار دارند

وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَمۡ يُنَزِّلۡ بِهِۦ سُلۡطَٰنٗا وَمَا لَيۡسَ لَهُم بِهِۦ عِلۡمٞۗ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِن نَّصِيرٖ

و [مشركان] به جاي الله چيز هاي را مي‌پرستند كه [الله] دليلي بر [صحت] پرستش آنها نازل نكرده است، و [چيز هاي را مي‌پرستند كه] به آن هيچ علمي ندارند، و براي ستمكاران هيچ ياوري نيست

وَإِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ إِذَا فَرِيقٞ مِّنۡهُم مُّعۡرِضُونَ

و چون به سوي الله و پيامبرش دعوت شوند، تا ميان آنها داوري كند، در اين وقت گروهي از آنان اعراض مي‌كنند

وَإِن يَكُن لَّهُمُ ٱلۡحَقُّ يَأۡتُوٓاْ إِلَيۡهِ مُذۡعِنِينَ

و اگر حق به جانب آنان باشد، گردن نهاده [و شتابان] مي‌آيند

أَفِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَمِ ٱرۡتَابُوٓاْ أَمۡ يَخَافُونَ أَن يَحِيفَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡ وَرَسُولُهُۥۚ بَلۡ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ

آيا در دلهاي شان بيماري است، يا [در بارة عدالت كردن تو] به شك افتاده اند، يا مي‌ترسند كه مبادا الله و پيامبرش بر آنان ستم كند، بلكه ستمكار خود آنها هستند

فَإِن لَّمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَكَ فَٱعۡلَمۡ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهۡوَآءَهُمۡۚ وَمَنۡ أَضَلُّ مِمَّنِ ٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ بِغَيۡرِ هُدٗى مِّنَ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ

و اگر سخن تو را نپذيرفتند، پس بدان كه فقط از خواهشات نفساني خويش پيروي مي‌كنند، و گمراه‌تر از كسي كه بدون هدايت الهي، از هواي نفس خويش پيروي مي‌كند، چه كسي است، به درستى الله مردم ستمگر را هدايت نمي‌كند

أَمۡ حَسِبَ ٱلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن يَسۡبِقُونَاۚ سَآءَ مَا يَحۡكُمُونَ

آيا كساني كه مرتكب اعمال بدي مي‌شوند، گمان مي‌برند كه از ما سبقت خواهند كرد، چه قضاوت بدي مي‌كنند