وَلَا تَأۡكُلُوٓاْ أَمۡوَٰلَكُم بَيۡنَكُم بِٱلۡبَٰطِلِ وَتُدۡلُواْ بِهَآ إِلَى ٱلۡحُكَّامِ لِتَأۡكُلُواْ فَرِيقٗا مِّنۡ أَمۡوَٰلِ ٱلنَّاسِ بِٱلۡإِثۡمِ وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

اموال خود را در بين خود به ناحق نخوريد، و در حالي كه مي‌دانيد كار را به حاكمان نكشانيد تا چيزي از اموال مردم را به ستم وزور بخوريد

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّۚ وَمَن يَغۡلُلۡ يَأۡتِ بِمَا غَلَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

و براي هيچ پيامبري سزاوار نيست كه [در مال غنيمت] خيانت كند، و كسي كه خيانت كند، در روز قيامت آنچه را كه خيانت كرده است، [با خود] مي‌آورد، و آنگاه به هر كسي [جزاي] آنچه كه كرده است، به طور كامل داده مي‌شود، و بر آنها ستم نمي‌شود

وَءَاتُواْ ٱلۡيَتَٰمَىٰٓ أَمۡوَٰلَهُمۡۖ وَلَا تَتَبَدَّلُواْ ٱلۡخَبِيثَ بِٱلطَّيِّبِۖ وَلَا تَأۡكُلُوٓاْ أَمۡوَٰلَهُمۡ إِلَىٰٓ أَمۡوَٰلِكُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حُوبٗا كَبِيرٗا

اموال يتيمان را براي شان بدهيد، و مال ناپسند [خود را] به مالهاي خوب [آنها] عوض نكنيد، و مالهاي آنها را با مالهاي خود نخوريد كه اين گناه بزرگي است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَأۡكُلُوٓاْ أَمۡوَٰلَكُم بَيۡنَكُم بِٱلۡبَٰطِلِ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَٰرَةً عَن تَرَاضٖ مِّنكُمۡۚ وَلَا تَقۡتُلُوٓاْ أَنفُسَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُمۡ رَحِيمٗا

اي كساني كه ‌ايمان آورده‌ايد! اموال خود را در بين خود به باطل نخوريد، مگر آنكه تجارت رضامندانة از طرف شما باشد، و خود را نكشيد؛ زيرا الله بر شما مهربان است

وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ عُدۡوَٰنٗا وَظُلۡمٗا فَسَوۡفَ نُصۡلِيهِ نَارٗاۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًا

و كسي كه از روي تجاوز و ستم چنين كند، به زودي او را در آتش خواهيم افكند، و اين كار بر الله آسان است

لَّـٰكِنِ ٱلرَّـٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ مِنۡهُمۡ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَۚ وَٱلۡمُقِيمِينَ ٱلصَّلَوٰةَۚ وَٱلۡمُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ أُوْلَـٰٓئِكَ سَنُؤۡتِيهِمۡ أَجۡرًا عَظِيمًا

ليكن عالمان بزرگ آنان، و [همچنين] مؤمنان، به آنچه كه بر تو نازل شده است [قرآن مجيد] و به آنچه كه پيش از تو نازل شده بود، [كتابهاي آسماني] ايمان مي‌آورند، و كساني كه نماز را برپا داشته و زكات را اداء مي‌كنند، و كساني كه به الله و روز آخرت ايمان دارند، اينها هستند كه به زودي براي شان مزد برزگي خواهيم داد

سَمَّـٰعُونَ لِلۡكَذِبِ أَكَّـٰلُونَ لِلسُّحۡتِۚ فَإِن جَآءُوكَ فَٱحۡكُم بَيۡنَهُمۡ أَوۡ أَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡۖ وَإِن تُعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ فَلَن يَضُرُّوكَ شَيۡـٔٗاۖ وَإِنۡ حَكَمۡتَ فَٱحۡكُم بَيۡنَهُم بِٱلۡقِسۡطِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُقۡسِطِينَ

گوش فرادهندگان به سخنان دروغ هستند، و خورندگان مال حرام مي‌باشند، پس اگر نزد تو آمدند، ميان شان داوري كن، و يا از آنها روي بگردان، و اگر از آنها روي بگرداني هرگز ضرري به تو رسانده نمي‌توانند، و اگر در بين آنها داوري كردي، به عدالت داوري كن، به درستى كه الله عدالت كنندگان را دوست دارد

وَتَرَىٰ كَثِيرٗا مِّنۡهُمۡ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡعُدۡوَٰنِ وَأَكۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

و بسياري از آنان را مي‌بيني كه در ارتكاب گناه، و تجاوز [بر ديگران]، و خوردن [مال] حرام مي‌شتابند، به يقين بد است آنچه كه مي‌كردند

لَوۡلَا يَنۡهَىٰهُمُ ٱلرَّبَّـٰنِيُّونَ وَٱلۡأَحۡبَارُ عَن قَوۡلِهِمُ ٱلۡإِثۡمَ وَأَكۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا كَانُواْ يَصۡنَعُونَ

چرا الله شناسان، و عالمان، آنها را از گفتار گناه آلود شان، و از حرامخواري شان نهي نمي‌كنند، به يقين كار بدي مي‌كردند

لُعِنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۢ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ عَلَىٰ لِسَانِ دَاوُۥدَ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ

كساني از بني اسرائيل كه كافر شدند، بر زبان داود و عيسي بن مريم لعنت شدند، اين به سبب آن بود كه نافرماني كرده و از حد تجاوز مي‌نمودند

۞يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡأَحۡبَارِ وَٱلرُّهۡبَانِ لَيَأۡكُلُونَ أَمۡوَٰلَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡبَٰطِلِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۗ وَٱلَّذِينَ يَكۡنِزُونَ ٱلذَّهَبَ وَٱلۡفِضَّةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٖ

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! همانا بسياري از احبار و رهبان، مالهاي مردم را به ناحق مي‌خورند، و [مردم را] از راه الله باز مي‌دارند، و كساني كه طلا و نقره را ذخيره مي‎كنند، و در راه الله به مصرف نمي‌رسانند، آنها را به عذاب دردناكي مژده بده

أَمَّا ٱلسَّفِينَةُ فَكَانَتۡ لِمَسَٰكِينَ يَعۡمَلُونَ فِي ٱلۡبَحۡرِ فَأَرَدتُّ أَنۡ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَآءَهُم مَّلِكٞ يَأۡخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصۡبٗا

اما كشتي از مساكيني بود كه در دريا كار مي‌كردند، و خواستم آنرا معيوب سازم، چرا كه پشت سر آنها پادشاهي بود كه هر كشتييي را به زور مي‌گرفت

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا

و ميراث [ضعيفان را] چپاولگرانه مي‌خوريد

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا

و مال را بي دريغانه دوست مي‌داريد