وَإِذۡ قُلۡتُمۡ يَٰمُوسَىٰ لَن نَّصۡبِرَ عَلَىٰ طَعَامٖ وَٰحِدٖ فَٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُخۡرِجۡ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۢ بَقۡلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَاۖ قَالَ أَتَسۡتَبۡدِلُونَ ٱلَّذِي هُوَ أَدۡنَىٰ بِٱلَّذِي هُوَ خَيۡرٌۚ ٱهۡبِطُواْ مِصۡرٗا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلۡتُمۡۗ وَضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلۡمَسۡكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ

و [اي بني اسرائيل!] آن زماني را به ياد آوريد كه گفتيد: اي موسي، ما هرگز بر يك طعام [من و سلوي] صبر نمي‌كنيم، پس از پروردگارت بخواه تا از آنچه كه از زمين مي‌رويد، از سبزي آن، و خيار آن، و سير [يا گندم] آن، و عدس آن، و پياز آن براي ما بروياند [موسي] گفت آيا چيز خرابتر را [كه سير و پياز باشد] به چيز خوبتر [كه من و سلوي باشد] عوض مي‌كنيد، به شهري برويد كه آنچه خواسته‌ ايد، در آنجا وجود دارد [نه در اين دشت و صحرا]، و مهر ذلت و بيچارگي بر آنها زده شد، و به غضب الله گرفتار شدند، زيرا [اين قوم ناسپاس] به آيات الله كفر مي‌ورزيدند، و پيامبران را به ناحق مي‌كشتند، اين به خاطر آن بود كه نافرماني نموده، و تجاوز مي‌كردند

وَلَمَّا جَآءَهُمۡ كِتَٰبٞ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٞ لِّمَا مَعَهُمۡ وَكَانُواْ مِن قَبۡلُ يَسۡتَفۡتِحُونَ عَلَى ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَلَمَّا جَآءَهُم مَّا عَرَفُواْ كَفَرُواْ بِهِۦۚ فَلَعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ

و هنگامي كه كتابي [قرآن مجيد] از طرف الله براي شان آمد که تصديق کنندة کتابي [تورات] بود که با خود داشتند، با آنكه [مردم يهود] از مدتها پيش از ظهور اين پيامبر بر كافران اميد پيروزي داشتند، ولي همينكه آن پيامبري كه اوصافش را مي‌شناختند، نزد شان آمد، به او كفر ورزيدند [و انكارش كردند]، پس لعنت الله بر كافران باد

بِئۡسَمَا ٱشۡتَرَوۡاْ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمۡ أَن يَكۡفُرُواْ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بَغۡيًا أَن يُنَزِّلَ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ فَبَآءُو بِغَضَبٍ عَلَىٰ غَضَبٖۚ وَلِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٞ مُّهِينٞ

[واقعا اينها] به بدترين چيزها خود را فروختند، [و سببش آن بود] كه به آنچه الله نازل كرده بود، از سر رشك كفر ورزيدند، كه چرا الله از فضل خود بر هركسي از بندگانش كه بخواهد [وحي] نازل مي‌كند، لذا [از طرف الله] مستوجب غضبي بر غضب ديگري شدند، و براي كافران عذاب خوار كننده‌اى است

ضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلذِّلَّةُ أَيۡنَ مَا ثُقِفُوٓاْ إِلَّا بِحَبۡلٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَحَبۡلٖ مِّنَ ٱلنَّاسِ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَسۡكَنَةُۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلۡأَنۢبِيَآءَ بِغَيۡرِ حَقّٖۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ

هركجا باشند، مهر ذلت بر آنها زده شده است، مگر آنكه در پناه امان الله، و يا امان مردم باشند، و به غضب الله گرفتار شده ‌اند، و مهر بيچارگي بر آنها زده شده است، و اين به خاطر آن است كه به آيات الله كفر مي‌ورزيدند، و پيامبران را به ناحق مي‌كشتند، و اين به آن سبب بود كه نافرماني كردند، و متجاوز بودند

أَفَمَنِ ٱتَّبَعَ رِضۡوَٰنَ ٱللَّهِ كَمَنۢ بَآءَ بِسَخَطٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأۡوَىٰهُ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ

آيا كسي كه از رضايت الله پيروي نموده، مانند كسي است كه سبب خشم الله شده است، و جايگاه او دوزخ است، و آن مصير بدي است

وَمَن يَقۡتُلۡ مُؤۡمِنٗا مُّتَعَمِّدٗا فَجَزَآؤُهُۥ جَهَنَّمُ خَٰلِدٗا فِيهَا وَغَضِبَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِ وَلَعَنَهُۥ وَأَعَدَّ لَهُۥ عَذَابًا عَظِيمٗا

و كسي كه مؤمني را از روي قصد به قتل برساند، جزايش جهنم است كه جاودانه در آن مي‎ماند، و الله بر وي غضب كرده و او را لعنت مي‌كند، و عذاب بزرگي را برايش آماده كرده است

تَرَىٰ كَثِيرٗا مِّنۡهُمۡ يَتَوَلَّوۡنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ لَبِئۡسَ مَا قَدَّمَتۡ لَهُمۡ أَنفُسُهُمۡ أَن سَخِطَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡ وَفِي ٱلۡعَذَابِ هُمۡ خَٰلِدُونَ

بسياري از آنها را مي‌بيني كه با كساني كه كافر شدند، دوستي مي‌كنند، و چه اعمال بدي را پيش از خود فرستاده ‌اند، و آن اينكه الله بر آنها غضب كرده است، و در عذاب جاودانه مي‌مانند

إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ ٱلۡعِجۡلَ سَيَنَالُهُمۡ غَضَبٞ مِّن رَّبِّهِمۡ وَذِلَّةٞ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُفۡتَرِينَ

همانا كساني كه گوساله را [به خدايي] گرفتند، به زودي غضبي از پروردگار شان، و ذلتي در زندگي دنيا به آنان مي‌رسد، و ما افتراء كنندگان را اين گونه جزاء مي‌دهيم

وَمَن يُوَلِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ دُبُرَهُۥٓ إِلَّا مُتَحَرِّفٗا لِّقِتَالٍ أَوۡ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٖ فَقَدۡ بَآءَ بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأۡوَىٰهُ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ

و كسي كه در آن روز به آنان پشت كند ـ مگر آنكه قصدش حملة دوباره، و يا ملحق شدن به گروه ديگري [از مجاهدين] باشد ـ به يقين كه به غضب الله روي آورده و جايگاهش در دوزخ است، و [دوزخ] مصير بدي است

مَن كَفَرَ بِٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ إِيمَٰنِهِۦٓ إِلَّا مَنۡ أُكۡرِهَ وَقَلۡبُهُۥ مُطۡمَئِنُّۢ بِٱلۡإِيمَٰنِ وَلَٰكِن مَّن شَرَحَ بِٱلۡكُفۡرِ صَدۡرٗا فَعَلَيۡهِمۡ غَضَبٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَلَهُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٞ

کسی که بعد از ايمان آوردنش، به الله کافر شود، [عذاب الله در انتظار او است]، مگر کسی که از روي اكراه به كفر واداشته شود، ولي قلبش به ايمان اطمينان داشته باشد، [كه در اين حالت بر وي گناهي نيست]، ولي كسي كه قلبا كفر را پذيرا گرديده باشد، پس غضبي از جانب خداوند بر آنها است، وبرای آنها عذاب بزرگي است

كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡ وَلَا تَطۡغَوۡاْ فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيۡكُمۡ غَضَبِيۖ وَمَن يَحۡلِلۡ عَلَيۡهِ غَضَبِي فَقَدۡ هَوَىٰ

از چيز هاي خوبي كه براي شما روزي داديم، بخوريد، و در آن از حد تجاوز نكنيد، كه غضب من بر شما نازل مي‌شود، و كسي كه غضب من بر او نازل شود، حتما به هلاكت مي‌رسد

وَٱلۡخَٰمِسَةَ أَنَّ غَضَبَ ٱللَّهِ عَلَيۡهَآ إِن كَانَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ

و در مرتبة پنجم بگويد كه: غضب الله بر او [بر آن زن] باشد، اگر [شوهرش] از راست گويان باشد

هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَكُمۡ خَلَـٰٓئِفَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ فَمَن كَفَرَ فَعَلَيۡهِ كُفۡرُهُۥۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلۡكَٰفِرِينَ كُفۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ إِلَّا مَقۡتٗاۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلۡكَٰفِرِينَ كُفۡرُهُمۡ إِلَّا خَسَارٗا

او آن ذاتي است كه شما را جانشينان [پيشينيان] گردانيد، پس هر كس كه كافر شود، كفرش به زيان خود او است، و كفر كافران در نزد پروردگار شان جز بر قهر و غضب او نمي‌افزايد، و كفر كافران جز سبب زيادي خساره و زيان بر كافران نمي‌شود

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُنَادَوۡنَ لَمَقۡتُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُ مِن مَّقۡتِكُمۡ أَنفُسَكُمۡ إِذۡ تُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلۡإِيمَٰنِ فَتَكۡفُرُونَ

به يقين به كساني كه كافر شدند، نداء مي‌شود كه: دشمني الله با شما، بيشتر از دشمني شما نسبت به خود تان است، در آنوقت كه به ايمان دعوت مي‌شديد، و شما كفر مي‌ورزيديد

ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ بِغَيۡرِ سُلۡطَٰنٍ أَتَىٰهُمۡۖ كَبُرَ مَقۡتًا عِندَ ٱللَّهِ وَعِندَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ كَذَٰلِكَ يَطۡبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ قَلۡبِ مُتَكَبِّرٖ جَبَّارٖ

كساني كه در بارة آيات الله، بدون آنكه براي شان دليلي آمده باشد، مجادله مي‌كنند، [اين عمل شان] در نزد الله، و در نزد كساني كه ايمان آورده اند، سخت ناپسند است، و خداوند اين گونه در دل هر متكبر سركشي مُهر مي‌نهد

وَٱلَّذِينَ يُحَآجُّونَ فِي ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا ٱسۡتُجِيبَ لَهُۥ حُجَّتُهُمۡ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمۡ وَعَلَيۡهِمۡ غَضَبٞ وَلَهُمۡ عَذَابٞ شَدِيدٌ

و كساني كه در بارة الله بعد از آنكه دعوت او پذيرفته شده است مجادله مي‌كنند، مجادلة شان در نزد پروردگار شان باطل است، و بر آنان غضبي مي‌باشد، و براي آنان عذاب سختي است

فَكَيۡفَ إِذَا تَوَفَّتۡهُمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ يَضۡرِبُونَ وُجُوهَهُمۡ وَأَدۡبَٰرَهُمۡ

پس چگونه است آن وقتي كه فرشتگان جان شان را مي‌گيرند، و [در اين وقت] هم بر روي، و هم بر قفاي شان مي‌كوبند

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ ٱتَّبَعُواْ مَآ أَسۡخَطَ ٱللَّهَ وَكَرِهُواْ رِضۡوَٰنَهُۥ فَأَحۡبَطَ أَعۡمَٰلَهُمۡ

اين به سبب آن است كه آنها از آنچه كه الله را به خشم مي‌آورد، پيروي كرده اند، و رضايت الله را نمي‌خواستند، از اين جهت او اعمال شان را نابود كرد

وَيُعَذِّبَ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱلۡمُنَٰفِقَٰتِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ وَٱلۡمُشۡرِكَٰتِ ٱلظَّآنِّينَ بِٱللَّهِ ظَنَّ ٱلسَّوۡءِۚ عَلَيۡهِمۡ دَآئِرَةُ ٱلسَّوۡءِۖ وَغَضِبَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡ وَلَعَنَهُمۡ وَأَعَدَّ لَهُمۡ جَهَنَّمَۖ وَسَآءَتۡ مَصِيرٗا

و تا اينكه مردان منافق و زنان منافق، و مردان مشرك و زنان مشرك را كه به الله گمان بد دارند، عذاب كند، حوادث ناگوار بر ايشان باد، و الله بر آنان غضب نموده، و آنان را لعنت كرده است، و دوزخ را براي آنان آماده نموده است، كه جايگاه بدي است

كَبُرَ مَقۡتًا عِندَ ٱللَّهِ أَن تَقُولُواْ مَا لَا تَفۡعَلُونَ

در نزد الله بسيار ناپسند است چيزي را بگوييد كه به آن عمل نمي‌كنيد