قَالَ أَبَشَّرۡتُمُونِي عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِيَ ٱلۡكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ

گفت: با آنكه پير شده ام، مرا [به فرزندي] بشارت مي‌دهيد؟ پس به چه چيز بشارت مي‌دهيد؟

قَالُواْ بَشَّرۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡقَٰنِطِينَ

گفتند: تو را به حق مژده مي‌دهيم، پس از نااميدان مباش

قَالَ وَمَن يَقۡنَطُ مِن رَّحۡمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ

گفت: چه كسي جز گمراهان از رحمت پروردگارش نااميد مي‌شود؟

قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

[ابراهيم به فرشتگان] گفت: اي فرستادگان وظيفة شما چيست؟

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ

گفتند: ما به سوي مردم مجرمي [كه قوم لوط باشند] فرستاده شده ايم

إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمۡ أَجۡمَعِينَ

مگر خانوادة لوط، كه تمام آنان را نجات مي‌دهيم

إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَآ إِنَّهَا لَمِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ

مگر همسرش را، زيرا مقدر كرده ايم كه از باقي ماندگان [و هلاك شوندگان] باشد

فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلُونَ

چون فرستادگان [الله] به نزد خاندان لوط آمدند

قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ

گفت: شما مردم نا شناسي هستيد

قَالُواْ بَلۡ جِئۡنَٰكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمۡتَرُونَ

گفتند: بلكه ما براي تو چيزي آورده ايم كه [قوم تو] در آن ترديد مي‌كردند

وَأَتَيۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

و ما خبر درستي را براي تو آورده ايم، وما قطعًا راست گويانيم

يُنَزِّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ بِٱلرُّوحِ مِنۡ أَمۡرِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرُوٓاْ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱتَّقُونِ

[الله] به فرمان خويش فرشتگان را بر هر كسى از بندگان خود كه بخواهد نازل مي‌كند، كه [مردم] را بيم دهيد [و بگوييد] كه معبودي جز من نيست، پس از من بترسيد

ٱلَّذِينَ تَتَوَفَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ ظَالِمِيٓ أَنفُسِهِمۡۖ فَأَلۡقَوُاْ ٱلسَّلَمَ مَا كُنَّا نَعۡمَلُ مِن سُوٓءِۭۚ بَلَىٰٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

[آن كساني] كه فرشتگان جان شان را مي‌گيرند، در حالي كه بر خويش ستم كرده بودند، در اين وقت سر تسليم فرود مي‌آورند [و مي‌گويند] ما هيچ كار بدي نمي‌كرديم، بلي! به يقين الله به آنچه مي‌كرديد، دانا است

ٱلَّذِينَ تَتَوَفَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمُ ٱدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

فرشتگان كه جان طيبين [جان پاكيزگان] را مي‌گيرند، مي‌گويند: سلام بر شما باد، به پاداش آنچه انجام مي‌داديد، به بهشت واريد شويد

هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ أَوۡ يَأۡتِيَ أَمۡرُ رَبِّكَۚ كَذَٰلِكَ فَعَلَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ

آيا [كافران] انتظار ديگري جز اين دارند كه فرشتگان به سراغ آنها بيايند، و يا فرمان پروردگار تو فرا رسد، كساني كه پيش از اينان بودند، اين چنين كردند، والله بر آنها ستم نكرده است، بلكه آنان بودند كه بر خود ستم مي‌كردند

وَلِلَّهِۤ يَسۡجُدُۤ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ مِن دَآبَّةٖ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُمۡ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ

و هر جنبندة كه در آسمانها و زمين است، و [همچنبن] فرشتگان، براي الله سجده می‌کنند، و تکبر نمی‌ورزند

يَخَافُونَ رَبَّهُم مِّن فَوۡقِهِمۡ وَيَفۡعَلُونَ مَا يُؤۡمَرُونَ۩

آنها از پروردگار خود که بر فراز شان است، می‌ترسند، و به آنچه كه فرمان داده مي‌شوند، انجام مي‌دهند

وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ قَالَ ءَأَسۡجُدُ لِمَنۡ خَلَقۡتَ طِينٗا

و آن زماني را به ياد آور كه براي فرشتگان گفتيم: براي آدم سجده كنيد، همگي به جز ابليس سجده كردند، گفت: آيا براي كسي سجده كنم كه از گِل آفريده‌اي

وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ كَانَ مِنَ ٱلۡجِنِّ فَفَسَقَ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِۦٓۗ أَفَتَتَّخِذُونَهُۥ وَذُرِّيَّتَهُۥٓ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِي وَهُمۡ لَكُمۡ عَدُوُّۢۚ بِئۡسَ لِلظَّـٰلِمِينَ بَدَلٗا

و [اي پيامبر!] آن زماني را به ياد آور كه به فرشتگان گفتيم: براي آدم سجده كنيد، و همگان سجده كردند، به جز ابليس كه از جنيان بود و از امر پروردگار خود سر پيچي كرد، [پس] آيا او و ذريه اش را به جاي من براي خود دوست مي‌گيريد، حالانكه آنان دشمنان شما هستند، ستمكاران چه جايگزين بدي را انتخاب كرده اند

۞وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ أَوۡ نَرَىٰ رَبَّنَاۗ لَقَدِ ٱسۡتَكۡبَرُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ وَعَتَوۡ عُتُوّٗا كَبِيرٗا

و كساني كه اميد ديدار ما را ندارند، گفتند: چرا ‌فرشتگان بر ما نازل نمي‌شوند، يا چرا پروردگار خود را نمي‌بينيم، به يقين آنها خود را بزرگ شمردند، و سخت سركشي كردند

يَوۡمَ يَرَوۡنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ لَا بُشۡرَىٰ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُجۡرِمِينَ وَيَقُولُونَ حِجۡرٗا مَّحۡجُورٗا

روزي كه فرشتگان را مي‌بينند، در آن روز، براي مجرمان هيچ بشارتي نيست، [و فرشتگان براي آنان] مي‌گويند: نصيبي جز حرمان نداريد

وَيَوۡمَ تَشَقَّقُ ٱلسَّمَآءُ بِٱلۡغَمَٰمِ وَنُزِّلَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ تَنزِيلًا

و [به ياد آور] روزي را كه آسمان با ابرها شكافته شود، و فرشتگان فرود آورده شوند

۞قُلۡ يَتَوَفَّىٰكُم مَّلَكُ ٱلۡمَوۡتِ ٱلَّذِي وُكِّلَ بِكُمۡ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ تُرۡجَعُونَ

[اي پيامبر!] بگو: فرشتة مرگي كه بر شما گماشته شده است، جان شما را مي‌گيرد، بعد از آن به سوي پروردگار تان بازگردانده مي‌شويد

هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَـٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا

او آن ذاتي است كه بر شما درود مي‌فرستد، و فرشتگانش [نيز بر شما درود مي‌فرستند] تا شما را از تاريكي ها به سوي نور ببرد، و او به مؤمنان مهربان است

إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِيِّۚ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيۡهِ وَسَلِّمُواْ تَسۡلِيمًا

همانا الله و فرشتگان بر پيامبر درود مي‌فرستند، اي كساني كه ايمان آوده ايد! [شما هم] بر او درود بفرستيد، و سلام بگوييد، سلامي كه شايستة ‌شأن او باشد

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ فَاطِرِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ جَاعِلِ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ رُسُلًا أُوْلِيٓ أَجۡنِحَةٖ مَّثۡنَىٰ وَثُلَٰثَ وَرُبَٰعَۚ يَزِيدُ فِي ٱلۡخَلۡقِ مَا يَشَآءُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ

ستايش خاص براي آفريدگارى است كه آفرينندة آسمانها و زمين است، [آن ذاتي] كه فرشتگان را فرستادگاني گردانيد كه داراي بالهاي دو گانه، و سه گانه و چهار گانه [مي باشند]، هر چه بخواهد در آفرينش مي‌افزايد، به يقين خداوند بر هر چيزي قادر است

وَتَرَى ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ حَآفِّينَ مِنۡ حَوۡلِ ٱلۡعَرۡشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡۚ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡحَقِّۚ وَقِيلَ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

و فرشتگان را مي‌بيني كه بر گرد عرش حلقه زده اند، و به حمد و ثناي پروردگار خويش مشغول اند، و در ميان آنان [بين اهل بهشت و اهل دوزخ] به حق [و عدالت] قضاوت می‌شود، و گفته مي‌شود كه: حمد و ثنا براي الهى است كه پروردگار جهانيان است

إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسۡتَقَٰمُواْ تَتَنَزَّلُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ أَلَّا تَخَافُواْ وَلَا تَحۡزَنُواْ وَأَبۡشِرُواْ بِٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ

همانا كساني كه گفتند: پروردگار ما، الله است، و بعد از آن استقامت نمودند، فرشتگان بر آنان نازل مي‌شوند، و [براي شان مي‌گويند] نترسيد، و اندوهگين نباشيد، و شما را به بهشتي كه به آن و عده داده مي‌شديد، بشارت باد

نَحۡنُ أَوۡلِيَآؤُكُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِۖ وَلَكُمۡ فِيهَا مَا تَشۡتَهِيٓ أَنفُسُكُمۡ وَلَكُمۡ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ

ما در زندگي دنيا و در آخرت دوستان شما هستيم، وبراي شما در آن [بهشت] هرچه دل تان بخواهد، و هر چه كه درخواست نماييد، آماده است

فَإِنِ ٱسۡتَكۡبَرُواْ فَٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُۥ بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَهُمۡ لَا يَسۡـَٔمُونَ۩

و اگر تكبر نمودند، آناني كه نزد پروردگار تو هستند، شب و روز تسبيح او را مي‌گويند و خسته نمي‌شوند