وَإِذۡ قَالَ لُقۡمَٰنُ لِٱبۡنِهِۦ وَهُوَ يَعِظُهُۥ يَٰبُنَيَّ لَا تُشۡرِكۡ بِٱللَّهِۖ إِنَّ ٱلشِّرۡكَ لَظُلۡمٌ عَظِيمٞ

و [اي پيامبر!] به [ياد آور] زماني را كه لقمان در حالي كه به پسر خود نصيحت مي‌كرد، گفت: اي پسركم! به الله شريك قرار مده، زيرا شرك ستم بزرگي است

وَإِن جَٰهَدَاكَ عَلَىٰٓ أَن تُشۡرِكَ بِي مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٞ فَلَا تُطِعۡهُمَاۖ وَصَاحِبۡهُمَا فِي ٱلدُّنۡيَا مَعۡرُوفٗاۖ وَٱتَّبِعۡ سَبِيلَ مَنۡ أَنَابَ إِلَيَّۚ ثُمَّ إِلَيَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

و اگر [پدر ومارت] تو را بر آن واداشتند تا چيزي را كه به آن علم نداري برايم شريك قرار بدهي، از آنان پيروي مكن، و در دنيا با آنان به خوبي رفتار كن، و از راه و روش كسي پيروي كن كه به سوي من بازگشته است، سپس بازگشت شما به سوي من است، و شما را از آنچه انجام مي‌داديد، خبر مي‌دهم

وَيَوۡمَ يَحۡشُرُهُمۡ جَمِيعٗا ثُمَّ يَقُولُ لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ أَهَـٰٓؤُلَآءِ إِيَّاكُمۡ كَانُواْ يَعۡبُدُونَ

و روزي [را به ياد آور] كه [الله متعال] همة آنان را حشر مي‌كند، بعد از آن براي فرشتگان مي‌گويد: آيا اينان شما را پرستش مي‌كردند.

قَالُواْ سُبۡحَٰنَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِمۖ بَلۡ كَانُواْ يَعۡبُدُونَ ٱلۡجِنَّۖ أَكۡثَرُهُم بِهِم مُّؤۡمِنُونَ

مي‌گويند: [الهي] تو منزهي، و تنها تو ياور ما هستي، [آنها ما را پرستش نمي‌كردند] بلكه ايشان جِنها را پرستش مي‌كردند، و بيشتر ايشان به آنان ايمان داشتند.

قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ شُرَكَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُواْ مِنَ ٱلۡأَرۡضِ أَمۡ لَهُمۡ شِرۡكٞ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ أَمۡ ءَاتَيۡنَٰهُمۡ كِتَٰبٗا فَهُمۡ عَلَىٰ بَيِّنَتٖ مِّنۡهُۚ بَلۡ إِن يَعِدُ ٱلظَّـٰلِمُونَ بَعۡضُهُم بَعۡضًا إِلَّا غُرُورًا

[اي پيامبر!] بگو: آيا به شريكان خود، كه آنان را به جاي الله مي‌پرستيد، نگريسته ايد، برايم نشان بدهيد كه چه چيزي را در زمين آفريده اند، و يا آنكه در آفرينش آسمانها مشاركتي داشته اند، يا براي آنان [مشركان] كتابي داده ايم، كه آنها از آن حجتي داشته باشند، بلكه ستمكاران جز فريب، وعدة ديگري به يكديگر خود نمي‌دهند

ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً إِن يُرِدۡنِ ٱلرَّحۡمَٰنُ بِضُرّٖ لَّا تُغۡنِ عَنِّي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَا يُنقِذُونِ

آيا به جاي او معبودانى را اختيار كنم كه اگر [الله] مهربان بخواهد كه به من ضرري برسد، شفاعت آنان چيزي را از من دفع نمي‌كند، و مرا نجات داده نمي‌توانند

إِنِّيٓ إِذٗا لَّفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ

اگر چنين كنم، بدون شك در گمراهي آشكاري خواهم بود

وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةٗ لَّعَلَّهُمۡ يُنصَرُونَ

و به جاي الله [براي خود] معبوداني گرفته اند كه شايد ياري داده شوند

لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَهُمۡ وَهُمۡ لَهُمۡ جُندٞ مُّحۡضَرُونَ

[آن معبودان] آنان را ياري داده نمي‌توانند، و آنان براي [بتها] لشكريان آماده شدة هستند

أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلۡخَالِصُۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ

[اي بندگان!] آگاه باشيد كه دين خالص از آنِ الله است، و كساني كه به جاي او براي خود دوستان [و معبوداني] گرفته اند، [ومي‌گويند] ما اين بتها را به اين منظور مي‌پرستيم كه ما را به الله نزديك سازند، به درستى الله در ميان آنان در بارة آنچه اختلاف دارند، [در روز قيامت] قضاوت مي‌كند، به درستى الله كسي را كه درغگو [و] ناسپاس است، هدايت نمي‌كند

۞وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعۡمَةٗ مِّنۡهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدۡعُوٓاْ إِلَيۡهِ مِن قَبۡلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦۚ قُلۡ تَمَتَّعۡ بِكُفۡرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ

چون به آدمي گزندي برسد، به پروردگار خويش دعاء مي‌كند، و زاري كنان روي به درگار او مي‌آورد، و باز هنگامي كه [الله] از طرف خود نعمتي برايش ببخشد، دعايي را كه پيشتر به درگاه او داشت، فراموش مي‌كند، و براي الله همتاياني قرار مي‌دهد، تا [ديگران را] نيز از راه او گمراه سازد، [اي پيامبر!] بگو: اندك زماني به كفر خويش [در اين دنيا] بهره‌مند شو، كه به يقين تو از دوزخيان هستي

وَلَقَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكَ لَئِنۡ أَشۡرَكۡتَ لَيَحۡبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ

و [اى پيامبر!] به تحقيق كه به تو، و به كساني كه پيش از تو بودند، وحي شده است كه اگر شرك بورزي، به يقين عمل تو نابود گرديده، و از زيانكاران خواهي بود

۞قُلۡ إِنِّي نُهِيتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱلَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَمَّا جَآءَنِيَ ٱلۡبَيِّنَٰتُ مِن رَّبِّي وَأُمِرۡتُ أَنۡ أُسۡلِمَ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

[اي پيامبر!] بگو از طرف پروردگار من، برايم دلائل روشني آمده است، كه از پرستيدن چيزهايي كه شما به غير الله به نزد آنان دعاء مي‌كنيد، نهي شده ام، و به من امر شده است كه تسليم پروردگار جهانيان باشم

ثُمَّ قِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تُشۡرِكُونَ

سپس براي شان گفته مي‌شود: آن چيزهايي را كه به جاي الله شريك قرار مي‌داديد، كجا هستند

مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا بَل لَّمۡ نَكُن نَّدۡعُواْ مِن قَبۡلُ شَيۡـٔٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ ٱلۡكَٰفِرِينَ

مي‌گويند: از [چشم] ما ناپديد شده اند، بلكه ما پيش از اين هم چيزي را عبادت نمي‌كرديم، خداوند كافران را اين گونه گمراه مي‌كند

وَمِنۡ ءَايَٰتِهِ ٱلَّيۡلُ وَٱلنَّهَارُ وَٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُۚ لَا تَسۡجُدُواْ لِلشَّمۡسِ وَلَا لِلۡقَمَرِ وَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ ٱلَّذِي خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمۡ إِيَّاهُ تَعۡبُدُونَ

و از دلائل [قدرت] او، شب و روز، و خورشيد و ماه است، براي خورشيد و براي ماه سجده نكنيد، [بلكه] براي الهى كه آنها را آفريده است، سجده كنيد، اگر تنها او را مي‌پرستيد

أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَـٰٓؤُاْ شَرَعُواْ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمۡ يَأۡذَنۢ بِهِ ٱللَّهُۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةُ ٱلۡفَصۡلِ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۗ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

آيا براي [مشركان] شريكاني است كه براي شان بدون اجازة الله ديني مقرر داشته اند؟ و اگر فرمان قاطع [در تاخير عذاب] وجود نمي‌داشت، به يقين بين آنان قضاوت مي‌شد، و به يقين براي ستمگاران عذاب دردناكي است

أَفَرَءَيۡتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَٰهَهُۥ هَوَىٰهُ وَأَضَلَّهُ ٱللَّهُ عَلَىٰ عِلۡمٖ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمۡعِهِۦ وَقَلۡبِهِۦ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِۦ غِشَٰوَةٗ فَمَن يَهۡدِيهِ مِنۢ بَعۡدِ ٱللَّهِۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

آيا ديدي آن كسي را كه هواي نفس خويش را اله خود قرار داده است، و الله او را از روي علم، گمراه كرد، و بر گوش و قلبش مُهر نهاد، و بر ديدگانش پرده قرار داد؟ پس چه كسي غير از الله مي‌تواند او را هدايت كند، آيا پند نمي‌گيريد

قُلۡ أَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُواْ مِنَ ٱلۡأَرۡضِ أَمۡ لَهُمۡ شِرۡكٞ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِۖ ٱئۡتُونِي بِكِتَٰبٖ مِّن قَبۡلِ هَٰذَآ أَوۡ أَثَٰرَةٖ مِّنۡ عِلۡمٍ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

[اي پيامبر!] بگو: معبودهايي را كه به جاي الله پرستش مي‌كنيد، به من نشان دهيد كه چه چيزي را از زمين آفريده اند، [و] يا اينكه در آفرينش آسمانها مشاركتي داشته اند؟، اگر راست مي‌گوييد، كتابي را پيش از اين [پيش از قرآن]، و يا اثري را از علم [گذشتگان در اثبات قول خود] برايم بياوريد

وَمَنۡ أَضَلُّ مِمَّن يَدۡعُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَن لَّا يَسۡتَجِيبُ لَهُۥٓ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَهُمۡ عَن دُعَآئِهِمۡ غَٰفِلُونَ

و چه كسي گمراه تر از كسي است كه به جاي الله به درگاه كسي دعاء مي كند كه تا روز قيامت دعاي او را اجابت نمي‌كند، و آن [معبودان دروغين] از دعاي [كساني كه آنها را عبادت مي‌كنند] بي خبر اند

وَإِذَا حُشِرَ ٱلنَّاسُ كَانُواْ لَهُمۡ أَعۡدَآءٗ وَكَانُواْ بِعِبَادَتِهِمۡ كَٰفِرِينَ

و چون [در روز قيامت] مردمان جمع شوند، [معبودان]، دشمنان [عبادت كنندگان خود] مي‌باشند، و پرستش آنها را انكار مي‌كنند

ٱلَّذِي جَعَلَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَأَلۡقِيَاهُ فِي ٱلۡعَذَابِ ٱلشَّدِيدِ

كه معبود ديگري را با الله قرارداده بود، در عذاب سخت بيفكنيد

وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ

و با الله [برحق]، معبود ديگري قرار ندهيد، به يقين من از طرف او براي شما بيم دهندة آشكاري مي‌باشم

أَمۡ لَهُمۡ إِلَٰهٌ غَيۡرُ ٱللَّهِۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ

آيا براي آنان جز الله [يكتا] معبود ديگري وجود دارد؟ منزه است الله، از آنچه كه به او شريك قرار مي‌دهند