وَتَرَى ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ حَآفِّينَ مِنۡ حَوۡلِ ٱلۡعَرۡشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡۚ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡحَقِّۚ وَقِيلَ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

و فرشتگان را مي‌بيني كه بر گرد عرش حلقه زده اند، و به حمد و ثناي پروردگار خويش مشغول اند، و در ميان آنان [بين اهل بهشت و اهل دوزخ] به حق [و عدالت] قضاوت می‌شود، و گفته مي‌شود كه: حمد و ثنا براي الهى است كه پروردگار جهانيان است

رَفِيعُ ٱلدَّرَجَٰتِ ذُو ٱلۡعَرۡشِ يُلۡقِي ٱلرُّوحَ مِنۡ أَمۡرِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ لِيُنذِرَ يَوۡمَ ٱلتَّلَاقِ

[الله] داراي صفات رفيعه، [و] صاحب عرش [بزرگ] است، او وحي را به امر خود، بر هر كسي كه [از بندگان خود كه] بخواهد القاء مي‌كند، تا شما را از روز ملاقات [قيامت] بترساند

يَوۡمَ هُم بَٰرِزُونَۖ لَا يَخۡفَىٰ عَلَى ٱللَّهِ مِنۡهُمۡ شَيۡءٞۚ لِّمَنِ ٱلۡمُلۡكُ ٱلۡيَوۡمَۖ لِلَّهِ ٱلۡوَٰحِدِ ٱلۡقَهَّارِ

روزي كه آنان آشكار باشند، چيزي از آنان بر الله پوشيده نمي‌ماند، [در اين وقت الله مي‌پرسد]: امروز فرمانروايي [مطلق] براي كيست؟ [خود او مى‌گويد] براي الله يگانة قَهَّار است

ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡۚ لَا ظُلۡمَ ٱلۡيَوۡمَۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ

در اين روز، هر كس در برابر آنچه [در دنيا] انجام داده است، جزاء مي‌بيند، امروز [بر هيچ كسي هيچ] ستمى نمي‌رود، به يقين الله سريع الحساب است

وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡأٓزِفَةِ إِذِ ٱلۡقُلُوبُ لَدَى ٱلۡحَنَاجِرِ كَٰظِمِينَۚ مَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنۡ حَمِيمٖ وَلَا شَفِيعٖ يُطَاعُ

وآنان را از آن روزي [كه آمدنش] نزديك است، بيم بده، آنگاه كه دلها از غم و اندوه به حلقوم مي‌رسد، براي ستمگران نه دوستي است، و نه شفاعت كنندة كه شفاعتش پذيرفته شود

ٱسۡتَجِيبُواْ لِرَبِّكُم مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمٞ لَّا مَرَدَّ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِۚ مَا لَكُم مِّن مَّلۡجَإٖ يَوۡمَئِذٖ وَمَا لَكُم مِّن نَّكِيرٖ

پيش از فرا رسيدن روزي كه از جانب الله راه بازگشتي در آن نيست، [دعوت] پروردگار تان را اجابت كنيد، در آن روز نه پناه گاهي خواهيد داشت، و نه هم قدرت انكار كردن را داريد

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ

به يقين روز فيصله كردن وعده گاه همة آنها است

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلٗى شَيۡـٔٗا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

روزي كه هيچ دوستي، از دوست خود، چيزي را دفع كرده نمي‌تواند، و نه هم آنها ياري داده مي‌شوند

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

مگر كسي كه الله او را مورد رحمت خود قرار دهد، زيرا او پيروزمند مهربان است

قُلِ ٱللَّهُ يُحۡيِيكُمۡ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ ثُمَّ يَجۡمَعُكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ

[اي پيامبر!] بگو: اين خداوند است كه شما را زنده مي‌كند، و باز مي‌ميراند، [و] سپس در روز قيامت كه در [آمدن] آن شكي نيست، جمع مي‌كند، وليكن اكثر مردم نمي‌دانند

وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِۚ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡوَعِيدِ

و در صُور دميده مي‌شود، اين همان روز وعدة [عذاب] است

وَجَآءَتۡ كُلُّ نَفۡسٖ مَّعَهَا سَآئِقٞ وَشَهِيدٞ

و هر كس در حالي [به ميدان محشر] حاضر مي‌شود كه با وي سوق دهنده و شاهدي است

لَّقَدۡ كُنتَ فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا فَكَشَفۡنَا عَنكَ غِطَآءَكَ فَبَصَرُكَ ٱلۡيَوۡمَ حَدِيدٞ

به تحقيق كه از اين چيز غافل بودي، ولي ما پردة [غفلت] تو را [از چشم تو] بر داشتيم، لذا امروز چشمانت تيز بين است

وَقَالَ قَرِينُهُۥ هَٰذَا مَا لَدَيَّ عَتِيدٌ

و [فرشتة] همنشين او مي‌گويد: اين است آنچه [از اعمال او] در نزد من آماده است

يَوۡمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ ٱمۡتَلَأۡتِ وَتَقُولُ هَلۡ مِن مَّزِيدٖ

روزي كه به دوزخ مي‌گوييم: آيا پُر شده‌اي؟ و [دوزخ] مي‌گويد: آيا بيشتر از اين هم هست

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ غَيۡرَ بَعِيدٍ

بهشت براي پرهيزگاران نزديك آورده مي‌شود، كه [از آنها] دور نباشد

هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٖ

اين همان چيزي است كه به آن وعده داده مي‌شديد، كه براي هر رجوع كنندة [به سوي الله] و حفظ كنندة [پيمان الله] است

مَّنۡ خَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِ وَجَآءَ بِقَلۡبٖ مُّنِيبٍ

آن كسي كه غائبانه از [الله] مهربان بترسد، و با دلي توبه كار به [سوي الله] آمده باشد

ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَٰمٖۖ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُلُودِ

[به آنها گفته مي‌شود] به سلامتي در آن [بهشت] در آييد، اين روز جاودانگي است

لَهُم مَّا يَشَآءُونَ فِيهَا وَلَدَيۡنَا مَزِيدٞ

آنچه كه بخواهند در آن براي شان ميسر است، و چيز هاي بيشتري در نزد ما وجود دارد

وَٱسۡتَمِعۡ يَوۡمَ يُنَادِ ٱلۡمُنَادِ مِن مَّكَانٖ قَرِيبٖ

و [اي پيامبر!] گوش فرا ده، روزي كه منادي از جاي نزديكي نداء مي‌كند

يَوۡمَ يَسۡمَعُونَ ٱلصَّيۡحَةَ بِٱلۡحَقِّۚ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُرُوجِ

روزي كه آواز مهيب را به حق مي‌شنوند، آن روز، روز بيرون شدن [از قبر ها] است

إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِۦ وَنُمِيتُ وَإِلَيۡنَا ٱلۡمَصِيرُ

ما هستيم كه زنده مي‌كنيم، و [ما هستيم كه] مي‌ميرانيم، و بازگشت [همگان] به سوي ما است

يَوۡمَ تَشَقَّقُ ٱلۡأَرۡضُ عَنۡهُمۡ سِرَاعٗاۚ ذَٰلِكَ حَشۡرٌ عَلَيۡنَا يَسِيرٞ

روزي كه زمين از آنان شكافته مي‌شود، و آنان به شتاب [بيرون مي‌آيند]، اين حشري است كه بر ما آسان است

يَوۡمَ تَرَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ يَسۡعَىٰ نُورُهُم بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَبِأَيۡمَٰنِهِمۖ بُشۡرَىٰكُمُ ٱلۡيَوۡمَ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

روزي كه مردان مؤمن و زنان مؤمن را ببيني كه نور شان پيشاپيش، و به سمت راست شان شتابان مي‌رود، [وبراي شان گفته مي‌شود:] امروز شما را به بهشتي بشارت باد كه از پايين آن نهر ها جاري است، و جاودانه در آن مي‌مانيد، و اين همان رستگاري عظيم است

يَوۡمَ يَقُولُ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ وَٱلۡمُنَٰفِقَٰتُ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱنظُرُونَا نَقۡتَبِسۡ مِن نُّورِكُمۡ قِيلَ ٱرۡجِعُواْ وَرَآءَكُمۡ فَٱلۡتَمِسُواْ نُورٗاۖ فَضُرِبَ بَيۡنَهُم بِسُورٖ لَّهُۥ بَابُۢ بَاطِنُهُۥ فِيهِ ٱلرَّحۡمَةُ وَظَٰهِرُهُۥ مِن قِبَلِهِ ٱلۡعَذَابُ

روزي كه مردان منافق و زنان منافق، براي كساني كه ايمان آورده اند مي‌گويند: انتظار ما را بكشيد، تا از نور تان براي خود [روشني] بگيريم، [براي آنان] گفته مي‌شود: به پشت سر خود [به دار دنيا] برگرديد، و [از آنجا] روشني بجوييد، و ميان شان ديواري كشيده مي‌شود كه دري دارد، داخل آن [ديوار] رحمت، و بيرون آن از پيش روي عذاب است

يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٖ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ

روزي كه ساق ظاهر مي‌شود، [ويا كار سخت و دشوار مي‌شود] و به سجده كردن فراخوانده مي‌شوند، ولي سجده كرده نمي‌توانند

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ

در اين حالت چشمان شان به زير افتاده، و ذلت سراپاي شان را فراگرفته است، و به تحقيق كه پيش از اين در حالي كه سالم بودند، به سجده كردن دعوت مي‌شدند

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ

آنگاه كه در صور يكبار دميده شود

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ

و زمين و كوه‌ها برداشته شده، و يكبارگي در هم كوبيده ‌شوند