فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

در اين روز است كه واقعه رُخ مي‌دهد

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ

و آسمان از هم مي‌شكافد، و در اين روز سُست مي‌شود

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ

و فرشتگان در اطراف آسمان قرار مي‌گيرند، و هشت [فرشته] عرش پروردگار تو را بر فوق خود حمل مي‌كنند

يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ

در اين روز عرضه مي‌شويد، هيچ چيزي از [كار هاي] شما پنهان نمي‌ماند

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ

روزي كه آسمان مانند فلز، گداخته شود

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ

و كوه‌ها مانند پشم رنگين [ندافي شدة] باشند

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا

و هيچ دوستي از دوست ديگرش [چيزي] نپرسد

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

آن زمان كه چشم خيره شود

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

و ماه تاريك گردد

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

و خورشيد و ماه با هم جمع شوند

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

در اين روز انسان مي‌گويد: راه گريز كجا است

كَلَّا لَا وَزَرَ

نه خير، [در اين روز] پناه گاهي وجود ندارد

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

در آن روز قرار گاه به سوي پروردگار تو است

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

در آن روز به انسان از آنچه پيش فرستاده است، و [به آنچه كه] از خود به جاي گذاشته است، [مانند صدقة جاريه و علم نافع] خبر داده مي‌شود

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ

بلكه انسان [به خوبي] بر نفس خود بينا است

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

ولو آنكه عذر هايش را پيش بياورد

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا

به يقين روز داوري، [روز قيامت] در وقت معيني است

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا

[اي مردم!] روزي كه در صور دميده مي‌شود، [همگان] فوج فوج [به محشر] مي‌آييد

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا

و آسمان گشوده شده و داراي درهاي زيادي مي‌شود

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا

و كوه‌ها روان گرديده، و همچون سراب مي‌شوند

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا

روزي كه روح و فرشتگان به صف مي‌ايستند، [و كسي] سخن نمي‌گويد، مگر كسي كه [الله] مهربان به او اجازه بدهد، و او سخن نيكي بگويد

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

آن روز حق است، پس هر كس كه مي‌خواهد راه بازگشتي به سوي پروردگار خود برگزيند

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا

همانا ما شما را از عذاب نزديكي بيم داديم، روزي كه انسان آنچه را به دست خود پيش فرستاده است، مي‌بيند، و كافر مي‌گويد: ايكاش من خاك مي‌بودم

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ

وچون آن حادثة بزرگ [روز قيامت] برپا شود

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

در آن روز انسان آنچه را كه [از خوب و بد] انجام داده بود، به ياد مي‌آورد

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

و جهنم براي هر بينندة آشكار مي‌شود

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

اما كسي كه سركشي كرده باشد

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

و زندگي دنيا را [بر آخرت] برگزيده باشد

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

پس جايگاه او همان دوزخ است

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ

و اما كسي كه از ايستادن در پيشگاه پروردگار خود ترسيده باشد، و نفس خود را از هوي و هوس جلو گيري نموده باشد