مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ

مالك روز جزاء است

وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسٖ شَيۡـٔٗا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا شَفَٰعَةٞ وَلَا يُؤۡخَذُ مِنۡهَا عَدۡلٞ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

و از روزي بترسيد كه هيچ كس براي هيچ كس كاري كرده نمي‌تواند، و نه از آنان شفاعتي پذيرفته مي‌شود، و نه از آنان فدية گرفته مي‌شود [كفارة گناهان شان]، و نه ياري داده مي‌شوند

وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ لَيۡسَتِ ٱلنَّصَٰرَىٰ عَلَىٰ شَيۡءٖ وَقَالَتِ ٱلنَّصَٰرَىٰ لَيۡسَتِ ٱلۡيَهُودُ عَلَىٰ شَيۡءٖ وَهُمۡ يَتۡلُونَ ٱلۡكِتَٰبَۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ مِثۡلَ قَوۡلِهِمۡۚ فَٱللَّهُ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

و يهود گفتند: نصاري بر حق نيستند، و نصاري گفتند: يهود بر حق نيستند، در حالي كه [هر دو گروه] كتاب [آسماني] را مي‌خوانند، و كساني كه چيزي نمي‌دانند، نيز [سخني] مثل سخن اينها گفتند، پس الله در روز قيامت در بين آنان در بارة آنچه با هم اختلاف مي‌کردند، داوري مي‌كند

وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسٖ شَيۡـٔٗا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا عَدۡلٞ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَٰعَةٞ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

و از روزي بترسيد كه كسي براي كسي كاري كرده نمي‌تواند، و هيچ عوضي از آنان پذيرفته نمي‌شود، و شفاعت فائدة نداشته و نه آنان ياري داده مي‌شوند

وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا تُرۡجَعُونَ فِيهِ إِلَى ٱللَّهِۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

و از روزي بترسيد كه در آن روز به سوي الله باز گردانده مي‌شويد، بعد از آن پاداش هر كس به طور كامل برايش داده مي‌شود، و به آنها ستم نمي‌شود

رَبَّنَآ إِنَّكَ جَامِعُ ٱلنَّاسِ لِيَوۡمٖ لَّا رَيۡبَ فِيهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ

پروردگارا! تو جمع كنندة مردم در روزي هستي كه [در آمدن آن] شكي نيست، به درستي كه الله وعدة خود را خلاف نمي‌كند

يَوۡمَ تَجِدُ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا عَمِلَتۡ مِنۡ خَيۡرٖ مُّحۡضَرٗا وَمَا عَمِلَتۡ مِن سُوٓءٖ تَوَدُّ لَوۡ أَنَّ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَهُۥٓ أَمَدَۢا بَعِيدٗاۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفۡسَهُۥۗ وَٱللَّهُ رَءُوفُۢ بِٱلۡعِبَادِ

روزي كه هر كس آنچه را از خوبي انجام داده است، [در پيش روي خود] حاضر مي‌بيند، و آنچه را كه از بدي انجام داده است، آرزو مي‌كند كه [اي كاش] بين اين اعمال بد، و بين او، فاصلة بسيار دوري مي‌بود، الله شما را از [عقاب] خود بيم مي‌دهد، و الله بر بندگان مهربان است

كُلُّ نَفۡسٖ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوۡنَ أُجُورَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ فَمَن زُحۡزِحَ عَنِ ٱلنَّارِ وَأُدۡخِلَ ٱلۡجَنَّةَ فَقَدۡ فَازَۗ وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ

هر كسي چشندة مرگ است، و جز اين نيست كه شما در روز قيامت پاداش تان را به طور كامل خواهيد گرفت، پس كسي كه از آتش دوزخ دور نگه داشته شود، و به بهشت برده شود، به يقين پيروز شده است، و زندگي دنيا جز ماية فريب چيز ديگري نيست

ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ لَيَجۡمَعَنَّكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِۗ وَمَنۡ أَصۡدَقُ مِنَ ٱللَّهِ حَدِيثٗا

الله آن ذاتي است كه جز او معبودي نيست، هرآينه شما را در روز قيامت كه در آن شكي نيست، جمع مي‌كند، و كيست كه از الله راستگوتر باشد

ٱلَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمۡ فَإِن كَانَ لَكُمۡ فَتۡحٞ مِّنَ ٱللَّهِ قَالُوٓاْ أَلَمۡ نَكُن مَّعَكُمۡ وَإِن كَانَ لِلۡكَٰفِرِينَ نَصِيبٞ قَالُوٓاْ أَلَمۡ نَسۡتَحۡوِذۡ عَلَيۡكُمۡ وَنَمۡنَعۡكُم مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۚ فَٱللَّهُ يَحۡكُمُ بَيۡنَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَلَن يَجۡعَلَ ٱللَّهُ لِلۡكَٰفِرِينَ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ سَبِيلًا

[كافران و منافقاني كه] مراقب شما مي‌باشند، اگر فتحي از طرف الله نصيب شما شود، مي‌گويند: مگر ما با شما نبوديم؟ و اگر براي كافران بهرة باشد، مي‌گويند: مگر بر شما چيره نبوديم، و شما را از گزند مؤمنان باز نمي‌داشتيم؟ و الله در روز قيامت در بين شما حكم مي‌کند، و الله هرگز راهي براي كافران جهت تسلط بر مؤمنان قرار نداده است

وَيَوۡمَ نَحۡشُرُهُمۡ جَمِيعٗا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشۡرَكُواْ مَكَانَكُمۡ أَنتُمۡ وَشُرَكَآؤُكُمۡۚ فَزَيَّلۡنَا بَيۡنَهُمۡۖ وَقَالَ شُرَكَآؤُهُم مَّا كُنتُمۡ إِيَّانَا تَعۡبُدُونَ

و روزي كه همگي آنان را حشر كنيم، بعد از آن به كساني كه شرك ورزيده ‌اند مي‌گوييم: شما و معبودان تان بر جاي خود بمانيد، پس ميان آنان [و بتهاي شان] جدايي مي‌افگنيم، و معبودان شان [به آنها] مي‌گويند: شما ما را پرستش نمي‌كرديد

فَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدَۢا بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكُمۡ إِن كُنَّا عَنۡ عِبَادَتِكُمۡ لَغَٰفِلِينَ

و بين ما و شما همين كافي است كه الله شاهد باشد كه ما از عبادت شما بي‌خبر بوديم

هُنَالِكَ تَبۡلُواْ كُلُّ نَفۡسٖ مَّآ أَسۡلَفَتۡۚ وَرُدُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ مَوۡلَىٰهُمُ ٱلۡحَقِّۖ وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ

اينجا است كه هركس آنچه را كه پيش فرستاده بود، در مي‎يابد، و به سوي مولاي حقيقي شان باز گردانده مي‌شوند، و آنچه را كه افتراء مي‌كردند، از [نظر] شان گم و نابود مي‌شود

وَلَقَدۡ بَوَّأۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ مُبَوَّأَ صِدۡقٖ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ فَمَا ٱخۡتَلَفُواْ حَتَّىٰ جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

و به راستي كه ما بني اسرائيل را در جايگاه خوبي قرار داديم، و از [چيزهاي] پاكيزه براي آنها روزي داديم، و [در بارة محمد ] اختلاف نكردند، مگر بعد از آنكه علم براي شان رسيد[1]، به يقين پروردگار تو روز قيامت ميان شان در بارة آنچه كه بر سر آن اختلاف مي‌كردند، قضاوت خواهد كرد

وَأَنذِرِ ٱلنَّاسَ يَوۡمَ يَأۡتِيهِمُ ٱلۡعَذَابُ فَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ رَبَّنَآ أَخِّرۡنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٖ قَرِيبٖ نُّجِبۡ دَعۡوَتَكَ وَنَتَّبِعِ ٱلرُّسُلَۗ أَوَلَمۡ تَكُونُوٓاْ أَقۡسَمۡتُم مِّن قَبۡلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٖ

و [اي پيامبر!] مردم را از روزي بترسان كه عذاب به سراغ شان مي‌آيد، آنگاه كساني كه ستم كرده اند مي‌گويند: پروردگارا! ما را تا مدتي مهلت بده، تا دعوت تو را اجابت كنيم، و از پيامبران پيروي نماييم، [براي آنان گفته مي‌شود]: آيا شما نبوديد كه پيش از اين قَسَم مي‌خورديد كه براي تان زوال و فنايي نيست.[1]

فَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَّهَ مُخۡلِفَ وَعۡدِهِۦ رُسُلَهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٞ ذُو ٱنتِقَامٖ

[اي پيامبر!] پس گمان مبر كه الله در وعدة كه به پيامبران خود داده است، وعده خلافي مي‌كند، زيرا الله پيروزمند صاحب انتقام است

يَوۡمَ تُبَدَّلُ ٱلۡأَرۡضُ غَيۡرَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱلسَّمَٰوَٰتُۖ وَبَرَزُواْ لِلَّهِ ٱلۡوَٰحِدِ ٱلۡقَهَّارِ

روزي كه اين زمين به زمين ديگري، و آسمانها [به آسمانهاي ديگري] تبديل مي‌شوند، و [در اين روز] همگي به پيشگاه الله يكتاي قَهَّار حاضر مي‌شوند

وَتَرَى ٱلۡمُجۡرِمِينَ يَوۡمَئِذٖ مُّقَرَّنِينَ فِي ٱلۡأَصۡفَادِ

و مجرمان را در آن روز [دﺳﺖ و ﭘﺎ] ﺑﺴـﺘﻪ در غل و زنجير ﻣﻲ‌ﺑﻴﻨـﻲ

سَرَابِيلُهُم مِّن قَطِرَانٖ وَتَغۡشَىٰ وُجُوهَهُمُ ٱلنَّارُ

لباسهاي شان از قير اﺳـﺖ و آتش ﭼﻬﺮهﻫﺎي شان را مي‌پوشاند

لِيَجۡزِيَ ٱللَّهُ كُلَّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ

ﺗﺎ اينكه الله ﻫﺮﻛﺲ را ﺑﻪ (ﺳﺰاي) آﻧﭽـﻪ ﻛـﺮده اﺳـﺖ؛ ﻛﻴﻔـﺮ بدﻫﺪ، به درستي الله ﺳﺮﻳﻊ اﻟﺤﺴﺎب است

۞يَوۡمَ تَأۡتِي كُلُّ نَفۡسٖ تُجَٰدِلُ عَن نَّفۡسِهَا وَتُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا عَمِلَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

روزي را [به ياد آوريد] كه هرکس [به دفاع] از خود به مجادله بر می خيزد، و براي هر کس به جزاي آنچه كه كرده است، به طور كامل پاداش داده مي‌شود، و به آنها ستم نمي‌شود

وَكُلَّ إِنسَٰنٍ أَلۡزَمۡنَٰهُ طَـٰٓئِرَهُۥ فِي عُنُقِهِۦۖ وَنُخۡرِجُ لَهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ كِتَٰبٗا يَلۡقَىٰهُ مَنشُورًا

و كار نامة هر انسانی را [از خير و شر] بر گردنش آويخته ايم، و روز قيامت نامة [اعمال او را] سر گشاده براي او بيرون مي‌آوريم

ٱقۡرَأۡ كِتَٰبَكَ كَفَىٰ بِنَفۡسِكَ ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكَ حَسِيبٗا

[و مي‌گوييم] نامة اعمالت را بخوان، کافی است که امروز خود حسابگر خود باشی

فَٱخۡتَلَفَ ٱلۡأَحۡزَابُ مِنۢ بَيۡنِهِمۡۖ فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن مَّشۡهَدِ يَوۡمٍ عَظِيمٍ

و گروه هاي [اهل كتاب] بدر باره عيسى] در ميان خود اختلاف نمودند، پس واي بر كافران از حاضر شدن در آن روز بزرگ

أَسۡمِعۡ بِهِمۡ وَأَبۡصِرۡ يَوۡمَ يَأۡتُونَنَا لَٰكِنِ ٱلظَّـٰلِمُونَ ٱلۡيَوۡمَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ

آن روزي كه نزد ما مي‌آيند، چه قدر شنوا، و چه قدر بينا مي‌باشند، ولي اين ستمكاران امروز در گمراهي آشكاري هستند

وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡحَسۡرَةِ إِذۡ قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَهُمۡ فِي غَفۡلَةٖ وَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ

و [اي پيامبر] آنان را از روز حسرت بترسان، روزي كه چون كار انجام پذيرد، و آنها در غفلت باقي مانده و ايمان نمي‌آورند

إِنَّا نَحۡنُ نَرِثُ ٱلۡأَرۡضَ وَمَنۡ عَلَيۡهَا وَإِلَيۡنَا يُرۡجَعُونَ

همانا ما زمين و هر كسي را كه بر آن است به ارث مي‌بريم، و به سوي ما باز گردانده مي‌شوند

يَوۡمَ نَحۡشُرُ ٱلۡمُتَّقِينَ إِلَى ٱلرَّحۡمَٰنِ وَفۡدٗا

روزي كه پرهيزگاران را [مانند مهماناني] به نزد [الله] مهربان جمع مي‌كنيم

وَنَسُوقُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرۡدٗا

و مجرمان را تشنه به سوي دوزخ مي‌رانيم

لَّا يَمۡلِكُونَ ٱلشَّفَٰعَةَ إِلَّا مَنِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحۡمَٰنِ عَهۡدٗا

قدرت شفاعت كردن را ندارند، مگر كسي كه از نزد [الله] مهربان پيماني گرفته باشد