وَلَا تَقُولُواْ لِمَن يُقۡتَلُ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمۡوَٰتُۢۚ بَلۡ أَحۡيَآءٞ وَلَٰكِن لَّا تَشۡعُرُونَ

براي كساني كه در راه الله كشته مي‌شوند، نگوييد مردگانند، بلكه آنها زنده ‌اند، ولي شما درك نمي‌كنيد

وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَعَشۡرٗاۖ فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ

كساني از شما كه وفات مي‌يابند، و همسراني از خود به جاي مي‌گذارند، [اين همسران] چهار ماه و ده روز انتظار بكشند، [عده بگذرانند] و چون عدة خود را به پايان رساندند، از آنچه كه از كار هاي متعارف [مانند ازدواج كردن، و امور مباحة ديگر] نسبت به خود انجام مي‌دهند، بر شما گناهي نيست، و الله به آنچه انجام مي‌دهيد، آگاه است

وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا وَصِيَّةٗ لِّأَزۡوَٰجِهِم مَّتَٰعًا إِلَى ٱلۡحَوۡلِ غَيۡرَ إِخۡرَاجٖۚ فَإِنۡ خَرَجۡنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِي مَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعۡرُوفٖۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٞ

و كساني كه از شما فوت مي‌كنند، و همسراني از خود به جاي مي‌گذارند، براي همسران خود وصيت كنند كه نفقة يك سال همسران شان را بپردازند، و آنها را از خانة [شوهر شان] بيرون نكنند، ولي اگر آن زنها [به دلخواه خود] بيرون شدند، در آنچه كه به خود مطابق عرف [شرع] انجام مي‌دهند، بر شما گناهي نيست، و الله پيروزمند با حكمت است

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱبۡيَضَّتۡ وُجُوهُهُمۡ فَفِي رَحۡمَةِ ٱللَّهِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ

و اما كساني كه چهره‌هاي آنها سفيد شده است، در رحمت الهي هستند، [و در آن رحمت] جاويدانه مي‌مانند

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱللَّهِ نَتۡلُوهَا عَلَيۡكَ بِٱلۡحَقِّۗ وَمَا ٱللَّهُ يُرِيدُ ظُلۡمٗا لِّلۡعَٰلَمِينَ

اينها آيات الله است كه به حق بر تو مي‌خوانيم، و الله تعالي ارادة ستم را بر جهانيان ندارد

وَمَا كَانَ لِنَفۡسٍ أَن تَمُوتَ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِ كِتَٰبٗا مُّؤَجَّلٗاۗ وَمَن يُرِدۡ ثَوَابَ ٱلدُّنۡيَا نُؤۡتِهِۦ مِنۡهَا وَمَن يُرِدۡ ثَوَابَ ٱلۡأٓخِرَةِ نُؤۡتِهِۦ مِنۡهَاۚ وَسَنَجۡزِي ٱلشَّـٰكِرِينَ

هيچ كس جز به فرمان الله نمي‌ميرد، [و هر كس] مرگ معيني دارد، و كسي كه مزد دنيوي بخواهد، بهرة از آن برايش مي‌دهيم، و كسي كه مزد آخرت را بخواهد، بهرة از آن برايش مي‌دهيم، و شاكران را به زودي پاداش خواهيم داد

وَلَئِن قُتِلۡتُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوۡ مُتُّمۡ لَمَغۡفِرَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَحۡمَةٌ خَيۡرٞ مِّمَّا يَجۡمَعُونَ

و اگر در راه الله كشته شويد، و يا بميريد، هرآينه آمرزش و رحمت الله از آنچه جمع مي‌كنند، بهتر است

وَلَئِن مُّتُّمۡ أَوۡ قُتِلۡتُمۡ لَإِلَى ٱللَّهِ تُحۡشَرُونَ

و اگر بميريد و يا كشته شويد، هرآينه به سوي الله برانگيخته مي‌شويد

وَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمۡوَٰتَۢاۚ بَلۡ أَحۡيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمۡ يُرۡزَقُونَ

و كساني را كه در راه الله كشته شده ‌اند، مرده مپندار، بلكه زنده ‌اند، و نزد پروردگار شان روزي داده مي‌شوند

كُلُّ نَفۡسٖ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوۡنَ أُجُورَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ فَمَن زُحۡزِحَ عَنِ ٱلنَّارِ وَأُدۡخِلَ ٱلۡجَنَّةَ فَقَدۡ فَازَۗ وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ

هر كسي چشندة مرگ است، و جز اين نيست كه شما در روز قيامت پاداش تان را به طور كامل خواهيد گرفت، پس كسي كه از آتش دوزخ دور نگه داشته شود، و به بهشت برده شود، به يقين پيروز شده است، و زندگي دنيا جز ماية فريب چيز ديگري نيست

۞وَمَن يُهَاجِرۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ يَجِدۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُرَٰغَمٗا كَثِيرٗا وَسَعَةٗۚ وَمَن يَخۡرُجۡ مِنۢ بَيۡتِهِۦ مُهَاجِرًا إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ثُمَّ يُدۡرِكۡهُ ٱلۡمَوۡتُ فَقَدۡ وَقَعَ أَجۡرُهُۥ عَلَى ٱللَّهِۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا

و كسي كه در راه الله هجرت كند، در زمين اقامتگاه‌هاي بسيار و رزق و روزي فراواني مي‌يابد، و كسي كه از خانة خود به قصد هجرت به سوي الله و رسول او بيرون شود، و بعد از آن بميرد، به يقين مزد او بر لله است، و الله آمرزندة مهربان است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ شَهَٰدَةُ بَيۡنِكُمۡ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ ٱلۡمَوۡتُ حِينَ ٱلۡوَصِيَّةِ ٱثۡنَانِ ذَوَا عَدۡلٖ مِّنكُمۡ أَوۡ ءَاخَرَانِ مِنۡ غَيۡرِكُمۡ إِنۡ أَنتُمۡ ضَرَبۡتُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَأَصَٰبَتۡكُم مُّصِيبَةُ ٱلۡمَوۡتِۚ تَحۡبِسُونَهُمَا مِنۢ بَعۡدِ ٱلصَّلَوٰةِ فَيُقۡسِمَانِ بِٱللَّهِ إِنِ ٱرۡتَبۡتُمۡ لَا نَشۡتَرِي بِهِۦ ثَمَنٗا وَلَوۡ كَانَ ذَا قُرۡبَىٰ وَلَا نَكۡتُمُ شَهَٰدَةَ ٱللَّهِ إِنَّآ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡأٓثِمِينَ

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! هنگامي كه مرگ كسي از شما فرا رسد، گواهي گرفتن در هنگام وصيت كردن، اين طور است كه دو نفر عادل را از خود شاهد بگيريد، و اگر در سفر بوديد، و به مصيبت مرگ گرفتار شديد، دو نفر را از غير خود شاهد بگيريد، و اگر [هنگام اداي شهادت] به آنان شك پيدا كرديد، آن دو شاهد تا بعد از نماز نگه داريد، تا به الله قَسَم بخورند كه ما حق را به هيچ قيمتي معامله نمي‌كنيم، اگر چه براي خويشاوندان [ما] باشد، و شهادت الله را پنهان نمي‌كنيم، [كه اگر پنهان كنيم] در اين صورت از گنهكاران خواهيم بود

وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوۡ قَالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمۡ يُوحَ إِلَيۡهِ شَيۡءٞ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثۡلَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُۗ وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّـٰلِمُونَ فِي غَمَرَٰتِ ٱلۡمَوۡتِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ بَاسِطُوٓاْ أَيۡدِيهِمۡ أَخۡرِجُوٓاْ أَنفُسَكُمُۖ ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَوۡنَ عَذَابَ ٱلۡهُونِ بِمَا كُنتُمۡ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ غَيۡرَ ٱلۡحَقِّ وَكُنتُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهِۦ تَسۡتَكۡبِرُونَ

و چه كسي ‌ستمكارتر از آن كسي است كه بر الله دروغ ببندد، و يا بگويد: به من وحي نازل شده است، در حالي كه بر وي هيچ چيزي وحي نشده است، و كسي كه بگويد من هم به مانند آنچه الله نازل كرده است، نازل مي‌كنم، و اگر ستمكاران را در سكرات مرگ ببيني كه فرشتگان دستهاي خود را دراز كرده [و براي آنان مي‌گويند] جانهاي خود را بيرون كنيد، امروز به عذاب خفت باري گرفتار مي‌شويد، و اين به سبب آن است كه در بارة الله به غير حق مي‌گفتيد، و در برابر آيات او تكبر مي‌كرديد

وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذۡ يَتَوَفَّى ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ يَضۡرِبُونَ وُجُوهَهُمۡ وَأَدۡبَٰرَهُمۡ وَذُوقُواْ عَذَابَ ٱلۡحَرِيقِ

[اي پيامبر!] و اگر آن حالتي را مي‌ديدي كه فرشتگان جان كافران را مي‌گيرند، به صورت و پشت آنان مي‌زنند، و مي‌گويند عذاب سوزان را بچشيد

ٱلَّذِينَ تَتَوَفَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ ظَالِمِيٓ أَنفُسِهِمۡۖ فَأَلۡقَوُاْ ٱلسَّلَمَ مَا كُنَّا نَعۡمَلُ مِن سُوٓءِۭۚ بَلَىٰٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

[آن كساني] كه فرشتگان جان شان را مي‌گيرند، در حالي كه بر خويش ستم كرده بودند، در اين وقت سر تسليم فرود مي‌آورند [و مي‌گويند] ما هيچ كار بدي نمي‌كرديم، بلي! به يقين الله به آنچه مي‌كرديد، دانا است

ٱلَّذِينَ تَتَوَفَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمُ ٱدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

فرشتگان كه جان طيبين [جان پاكيزگان] را مي‌گيرند، مي‌گويند: سلام بر شما باد، به پاداش آنچه انجام مي‌داديد، به بهشت واريد شويد

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمۡ فِي رَيۡبٖ مِّنَ ٱلۡبَعۡثِ فَإِنَّا خَلَقۡنَٰكُم مِّن تُرَابٖ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةٖ ثُمَّ مِنۡ عَلَقَةٖ ثُمَّ مِن مُّضۡغَةٖ مُّخَلَّقَةٖ وَغَيۡرِ مُخَلَّقَةٖ لِّنُبَيِّنَ لَكُمۡۚ وَنُقِرُّ فِي ٱلۡأَرۡحَامِ مَا نَشَآءُ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى ثُمَّ نُخۡرِجُكُمۡ طِفۡلٗا ثُمَّ لِتَبۡلُغُوٓاْ أَشُدَّكُمۡۖ وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَىٰٓ أَرۡذَلِ ٱلۡعُمُرِ لِكَيۡلَا يَعۡلَمَ مِنۢ بَعۡدِ عِلۡمٖ شَيۡـٔٗاۚ وَتَرَى ٱلۡأَرۡضَ هَامِدَةٗ فَإِذَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡهَا ٱلۡمَآءَ ٱهۡتَزَّتۡ وَرَبَتۡ وَأَنۢبَتَتۡ مِن كُلِّ زَوۡجِۭ بَهِيجٖ

اي مردم! اگر از زنده شدن بعد از مرگ در شك هستيد، پس [بدانيد] كه ما شما را از خاك، بعد از آن از نطفه، و بعد از آن از خون بسته، و بعد از آن از پارة گوشت شكل يافته، و [يا] شكل نيافته آفريده ايم، تا اينكه [قدرت خود را] براي شما آشكار نماييم، و آنچه را بخواهيم تا مدت معيني در رحم [مادران] نگه مي‌داريم، بعد از آن شما را به صورت طفلي بيرون مي‌آوريم، سپس تا به حد رشد خود برسيد، و بعضي از شما و فات مي‌يابند، و بعضي از شما به بدترين ايام زندگي مي‌رسد، تا آنجا كه بعد از دانايي چيزي را نمي‌داند، و زمين را پژمرده مي‌بيني، و اما هنگامي كه بر آن آب نازل كرديم، به حركت مي‌آيد، و رشد مي‌كند، و انواع گياهان زيبا و خُرَّم را مي‌روياند

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَهُمُ ٱلۡمَوۡتُ قَالَ رَبِّ ٱرۡجِعُونِ

تا اينكه چون مرگ يكي از آنها فرا رسد [در اين وقت] مي‌گويد: پروردگارا! مرا بازگردان

إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ ٱلۡغَيۡثَ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلۡأَرۡحَامِۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسٞ مَّاذَا تَكۡسِبُ غَدٗاۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسُۢ بِأَيِّ أَرۡضٖ تَمُوتُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرُۢ

به درستى الله است كه دانستن [وقت] برپا شدن قيامت در نزد او است، و باران را نازل مي‌كند، و آنچه را كه در رحم هاي [مادران] است، مي‌داند، و هيچ كس نمي‌داند كه فردا چه چيزي بدست مي‌آورد، و هيچ كس نمي‌داند كه در كدام سرزمين خواهد مرد، همانا الله داناي آگاه است

۞قُلۡ يَتَوَفَّىٰكُم مَّلَكُ ٱلۡمَوۡتِ ٱلَّذِي وُكِّلَ بِكُمۡ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ تُرۡجَعُونَ

[اي پيامبر!] بگو: فرشتة مرگي كه بر شما گماشته شده است، جان شما را مي‌گيرد، بعد از آن به سوي پروردگار تان بازگردانده مي‌شويد

إِنَّكَ مَيِّتٞ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ

[اي پيامبر!] همانا تو مي‌ميري، و به يقين آنان [نيز] مي‌ميرند

ٱللَّهُ يَتَوَفَّى ٱلۡأَنفُسَ حِينَ مَوۡتِهَا وَٱلَّتِي لَمۡ تَمُتۡ فِي مَنَامِهَاۖ فَيُمۡسِكُ ٱلَّتِي قَضَىٰ عَلَيۡهَا ٱلۡمَوۡتَ وَيُرۡسِلُ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمًّىۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ

الله جان [مردم] را هنگام مرگ شان قبض مي‌كند، و كسي كه نمرده است، [روحش را] در وقت خواب [قبض مي‌كند]، [اما] روحي را كه به مرگ آن حكم كرده است، نگه مي‌دارد، و آن ديگري را [كه به مرگ آن حكم نكرده است]، تا زمان معيني باز پس مي‌فرستد، به يقين در اين امر دلائلي [بر قدرت الله] براي مردمي است كه تفكر مي‌كنند

هُوَ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن تُرَابٖ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةٖ ثُمَّ مِنۡ عَلَقَةٖ ثُمَّ يُخۡرِجُكُمۡ طِفۡلٗا ثُمَّ لِتَبۡلُغُوٓاْ أَشُدَّكُمۡ ثُمَّ لِتَكُونُواْ شُيُوخٗاۚ وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ مِن قَبۡلُۖ وَلِتَبۡلُغُوٓاْ أَجَلٗا مُّسَمّٗى وَلَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ

او آن ذاتي است كه شما را از خاك آفريد، و سپس از نطفه، و بعد از آن از خون بسته، و آنگاه شما را به صورت كودكي [از شكم مادر تان] بيرون مي‌آورد، بعد از آن به كمال قوت خود مي‌رسيد، تا اينكه بعد از آن پير مي‌شويد، و بعضي از شما پيش از [رسيدن به پيري] مي‌ميرند، و [بعضي از شما را مهلت مي‌دهد]، تا به اجل معين برسيد، و تا باشد كه بينديشيد

هُوَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

او آن ذاتي است كه زنده مي‌كند، و مي‌ميراند، و هنگامي كه چيزي را اراده نمايد، مي‌گويد: موجود شو، پس موجود مي‌شود

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ

در آنجا جز بار اول، [كه در دنيا مردند] بار ديگر طعم مرگ را نمي‌چشند، و او آنها را از عذاب جهنم حفظ نمود

فَكَيۡفَ إِذَا تَوَفَّتۡهُمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ يَضۡرِبُونَ وُجُوهَهُمۡ وَأَدۡبَٰرَهُمۡ

پس چگونه است آن وقتي كه فرشتگان جان شان را مي‌گيرند، و [در اين وقت] هم بر روي، و هم بر قفاي شان مي‌كوبند

وَجَآءَتۡ سَكۡرَةُ ٱلۡمَوۡتِ بِٱلۡحَقِّۖ ذَٰلِكَ مَا كُنتَ مِنۡهُ تَحِيدُ

و سكرات مرگ به حق فرا رسيد، و [اي انسان!] اين همان چيزي است كه از آن مي‌گريختي

نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ

ما مرگ را در ميان شما مقدر كرده ايم، و هر گز ناتوان نيستم

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ

پس چرا هنگامي كه جان به حلقوم مي‌رسد

وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ

و شما در آن وقت نظر مي‌كنيد