إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۚ فَٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ قُلُوبُهُم مُّنكِرَةٞ وَهُم مُّسۡتَكۡبِرُونَ

[اى مردم!] معبود شما الله يگانه است، و كساني كه به آخرت ايمان ندارند، دلهاي شان انكار كنندة‌ [وحدانيت الله است]، و آنان مستكبرانند

وَمَا نُرۡسِلُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَۚ وَيُجَٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِٱلۡبَٰطِلِ لِيُدۡحِضُواْ بِهِ ٱلۡحَقَّۖ وَٱتَّخَذُوٓاْ ءَايَٰتِي وَمَآ أُنذِرُواْ هُزُوٗا

و ما پيامبران را جز بشارت دهنده و بيم دهنده نمي‌فرستيم، و كساني كه كافر شدند، به باطل مجادله مي‌كنند، تا سخن حق را به آن پامال سازند، و آيات مرا، و آنچه را كه به آن بيم داده شده اند، به مسخره گرفتند

أَلَمۡ تَرَ أَنَّآ أَرۡسَلۡنَا ٱلشَّيَٰطِينَ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ تَؤُزُّهُمۡ أَزّٗا

[اي پيامبر!] آيا ندانستي كه ما شياطين را به سراغ كافران فرستاده ايم، تا آنها را به شدت به هيجان آورند

وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي مِرۡيَةٖ مِّنۡهُ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغۡتَةً أَوۡ يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَقِيمٍ

و كساني كه كافرشدند هميشه در بارة ‌آن [در بارة ‌قرآن كريم] ترديد دارند، تا اينكه ناگهان قيامت فرا رسد، و يا عذاب روز عقيمي گريبانگير شان شود

وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلۡمُنكَرَۖ يَكَادُونَ يَسۡطُونَ بِٱلَّذِينَ يَتۡلُونَ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَاۗ قُلۡ أَفَأُنَبِّئُكُم بِشَرّٖ مِّن ذَٰلِكُمُۚ ٱلنَّارُ وَعَدَهَا ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ

و چون آيات روشن ما براي آنان خوانده ‌شود، در چهرة ‌كافران چنان اثر بدي را مشاهده مي‌كني كه نزديك است به كساني كه آيات ما را مي‌خوانند، حمله ور شوند، [اي پيامبر!] بگو: آيا شما را به چيزي بدتر از اين خبر دهم؟ [و آن چيز بد] همان آتشي است كه الله به كافران وعده داده است، و [آن آتش] بد سرانجامي است

وَمَن يَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ لَا بُرۡهَٰنَ لَهُۥ بِهِۦ فَإِنَّمَا حِسَابُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦٓۚ إِنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلۡكَٰفِرُونَ

و كسي كه با الله، الهى ديگري را پرستش كند، در حالي كه هيچ دليلي بر حقانيت آن ندارد، حساب او با الله است، به يقين كافران رستگار نمي‌شوند

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمۡ أَعۡمَٰلَهُمۡ فَهُمۡ يَعۡمَهُونَ

به يقين اعمال كساني را كه به آخرت ايمان ندارند، در نظر شان بياراستيم، پس آنان سرگشته مانده اند

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا تُرَٰبٗا وَءَابَآؤُنَآ أَئِنَّا لَمُخۡرَجُونَ

وكساني كه كافر شدند گفتند: آيا هنگامي كه ما و پدران ما خاك شويم، آيا از [گور] بيرون آورده خواهيم شد

لَقَدۡ وُعِدۡنَا هَٰذَا نَحۡنُ وَءَابَآؤُنَا مِن قَبۡلُ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

به يقين ما و پدران ما پيش از اين، به اين چيز وعده داده شده بوديم، اين جز افسانه هاي گذشتگان نيست

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَلِقَآئِهِۦٓ أُوْلَـٰٓئِكَ يَئِسُواْ مِن رَّحۡمَتِي وَأُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

و كساني كه به آيات الله و ديدار او كافر شدند، آنها كساني هستند كه از رحمت من نااميد مي‌باشند، و آنها كساني هستند كه براي آنها [در قيامت] عذاب درد ناكي است

هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَكُمۡ خَلَـٰٓئِفَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ فَمَن كَفَرَ فَعَلَيۡهِ كُفۡرُهُۥۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلۡكَٰفِرِينَ كُفۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ إِلَّا مَقۡتٗاۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلۡكَٰفِرِينَ كُفۡرُهُمۡ إِلَّا خَسَارٗا

او آن ذاتي است كه شما را جانشينان [پيشينيان] گردانيد، پس هر كس كه كافر شود، كفرش به زيان خود او است، و كفر كافران در نزد پروردگار شان جز بر قهر و غضب او نمي‌افزايد، و كفر كافران جز سبب زيادي خساره و زيان بر كافران نمي‌شود

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي عِزَّةٖ وَشِقَاقٖ

بلكه كساني كه كافر شدند، در سركشي و ستيزند

وَإِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَحۡدَهُ ٱشۡمَأَزَّتۡ قُلُوبُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِۖ وَإِذَا ذُكِرَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦٓ إِذَا هُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ

و چون الله به يگانگي ياد شود، دلهاي كساني كه به آخرت ايمان ندارند، متنفر مي‌شود، و چون از [معبودان ديگري] كه از غير الله هستند، ياد شود، خوشحال مي‌شوند

مَا يُجَٰدِلُ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَلَا يَغۡرُرۡكَ تَقَلُّبُهُمۡ فِي ٱلۡبِلَٰدِ

در آيات الله جز كساني كه كافر شدند، مجادله نمي‌كنند، پس رفت و آمد آنان در شهر ها تو را نفريبد

ذَٰلِكُم بِأَنَّهُۥٓ إِذَا دُعِيَ ٱللَّهُ وَحۡدَهُۥ كَفَرۡتُمۡ وَإِن يُشۡرَكۡ بِهِۦ تُؤۡمِنُواْۚ فَٱلۡحُكۡمُ لِلَّهِ ٱلۡعَلِيِّ ٱلۡكَبِيرِ

[براي شان گفته مي‌شود] اين عذاب به آن سبب است كه چون الله به يگانگي ياد مي‌شد، انكار مي‌كرديد، و اگر براي او شرك آورده مي‌شد، ايمان مي‌آورديد، و اينك داوري براي الهى است كه بالا مرتبه، و بزرگ است

وَلَوۡ جَعَلۡنَٰهُ قُرۡءَانًا أَعۡجَمِيّٗا لَّقَالُواْ لَوۡلَا فُصِّلَتۡ ءَايَٰتُهُۥٓۖ ءَا۬عۡجَمِيّٞ وَعَرَبِيّٞۗ قُلۡ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ هُدٗى وَشِفَآءٞۚ وَٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٞ وَهُوَ عَلَيۡهِمۡ عَمًىۚ أُوْلَـٰٓئِكَ يُنَادَوۡنَ مِن مَّكَانِۭ بَعِيدٖ

و اگر قرآن را به زبان عجمي مي‌فرستاديم، هرآيينه مي‌گفتند: چرا آياتش به وضوح بيان نشده است، آيا كتابي است به زبان عجمي، و [مخاطبان آن] عربي زبان، [اي پيامبر!] بگو: [اين قرآن] براي كساني كه ايمان آورده اند، [چه عربي باشند و چه عجمي] وسيلة هدايت و شفايي است، و كساني كه [به آن] ايمان نمي‌آورند، در گوشهاي شان سنگيني است، و آن [قرآن] براي آنان [سبب] كور دلي است، اينان [گويا] از راه دوري نداء داده مي‌شوند

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَتَعۡسٗا لَّهُمۡ وَأَضَلَّ أَعۡمَٰلَهُمۡ

و كساني كه كافر شده اند، نگونساري نصيب شان باد، و اعمال [نيك] آنها را نابود مي‌كند

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَرِهُواْ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فَأَحۡبَطَ أَعۡمَٰلَهُمۡ

اين به خاطر آن است كه آنان از چيزي كه الله نازل كرده بود، بد شان مي‌آمد، و  اعمال شان را نابود كرد

ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ مَوۡلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَأَنَّ ٱلۡكَٰفِرِينَ لَا مَوۡلَىٰ لَهُمۡ

اين از آن رو است كه الله دوست و ياور كساني است كه ايمان آورده اند، و براي كافران دوست و ياوري نيست

إِنَّ ٱللَّهَ يُدۡخِلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَتَمَتَّعُونَ وَيَأۡكُلُونَ كَمَا تَأۡكُلُ ٱلۡأَنۡعَٰمُ وَٱلنَّارُ مَثۡوٗى لَّهُمۡ

همانا الله كساني را كه ايمان آورده اند، و كار هاي نيكي انجام داده اند، به باغهايي وارد مي‌كند كه جويبارها از پايين آنها روان است، و كساني كه كافر شده اند، [از دنيا] همان گونه بهره مند مي‌شوند، و [و از خوردنيها آن چنان] مي‌خورند، كه چهارپايان مي‌خورند، [با اين فرق] كه جايگاه شان آتش است

ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلٗا لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱمۡرَأَتَ نُوحٖ وَٱمۡرَأَتَ لُوطٖۖ كَانَتَا تَحۡتَ عَبۡدَيۡنِ مِنۡ عِبَادِنَا صَٰلِحَيۡنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمۡ يُغۡنِيَا عَنۡهُمَا مِنَ ٱللَّهِ شَيۡـٔٗا وَقِيلَ ٱدۡخُلَا ٱلنَّارَ مَعَ ٱلدَّـٰخِلِينَ

الله براي كساني كه كافر شدند، زن نوح و زن لوط را مَثَل زده است، آن دو زن در نكاح دو بنده از بندگان صالح ما بودند، و به آنان خيانت نمودند، و آن [دو بندة صالح] نتوانستند چيزي از عذاب الله را از آن دو زن دفع نمايند، و [به آن دو زن] گفته شد كه با داخل شوندگان [به دوزخ] به آتش داخل شويد