يَعۡلَمُ مَا يَلِجُ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا يَخۡرُجُ مِنۡهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا يَعۡرُجُ فِيهَاۚ وَهُوَ ٱلرَّحِيمُ ٱلۡغَفُورُ

آنچه را كه در زمين فرو مي‌رود،[مانند آب باران] و آنچه را كه از زمين بيرون مي‌آيد، [مانند نباتات] و آنچه را كه از آسمان نازل مي‌شود، [برف و باران] و آنچه را كه به آسمان صعود مي‌كند، مي‌داند، و او مهربان آمرزنده است.

۞قُلۡ مَن يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ قُلِ ٱللَّهُۖ وَإِنَّآ أَوۡ إِيَّاكُمۡ لَعَلَىٰ هُدًى أَوۡ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ

[اي پيامبر!] بگو: چه كسي از آسمانها و زمين براي شما روزي مي‌دهد؟ بگو: الله [است كه روزي مي‌دهد]، به يقين يا ما و يا شما در هدايت، و يا در گمراهي آشكاري مي‌باشيم.

قُلۡ إِنَّ رَبِّي يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ

[اي پيامبر!] بگو: پروردگار من روزي را براي هر كسي كه بخواهد فراخ مي‌سازد، و يا او را تنگدست مي‌گرداند، ولي بيشتر مردم نمي‌دانند.

قُلۡ إِنَّ رَبِّي يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ وَيَقۡدِرُ لَهُۥۚ وَمَآ أَنفَقۡتُم مِّن شَيۡءٖ فَهُوَ يُخۡلِفُهُۥۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلرَّـٰزِقِينَ

[اي پيامبر!] بگو: همانا پروردگارم رزق را براي هر كسي از بندگان خود كه بخواهد وسعت مي‌گرداند، و [براي كسي كه بخواهد] تنگ دستي مي‌دهد، و هرچه را كه [در راه الله] انفاق كرديد، الله عوضش را مي‌دهد، و او بهترين روزي دهندگان است.

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ فَاطِرِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ جَاعِلِ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ رُسُلًا أُوْلِيٓ أَجۡنِحَةٖ مَّثۡنَىٰ وَثُلَٰثَ وَرُبَٰعَۚ يَزِيدُ فِي ٱلۡخَلۡقِ مَا يَشَآءُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ

ستايش خاص براي آفريدگارى است كه آفرينندة آسمانها و زمين است، [آن ذاتي] كه فرشتگان را فرستادگاني گردانيد كه داراي بالهاي دو گانه، و سه گانه و چهار گانه [مي باشند]، هر چه بخواهد در آفرينش مي‌افزايد، به يقين خداوند بر هر چيزي قادر است

مَّا يَفۡتَحِ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ مِن رَّحۡمَةٖ فَلَا مُمۡسِكَ لَهَاۖ وَمَا يُمۡسِكۡ فَلَا مُرۡسِلَ لَهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ

[هر] رحمتي را كه براي مردم بگشايد، براي آن باز دارندة نيست، و آنچه را كه بگيرد، [بعد از او] برايش دهندة نيست، و او پيروزمند با حكمت است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡۚ هَلۡ مِنۡ خَٰلِقٍ غَيۡرُ ٱللَّهِ يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ

اي مردم! نعمت هاي الله را بر خود بياد آوريد، آيا آفريدگاري غير از الله وجود دارد كه شما را از آسمان و زمين روزي دهد؟ جز او معبود بر حقي نيست، پس چگونه [از حق] منحرف مي‌شويد

أَفَمَن زُيِّنَ لَهُۥ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ فَرَءَاهُ حَسَنٗاۖ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۖ فَلَا تَذۡهَبۡ نَفۡسُكَ عَلَيۡهِمۡ حَسَرَٰتٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِمَا يَصۡنَعُونَ

آيا كسي كه اعمال زشتش در نظرش شايسته جلوه داده شده است، و آن را خوب مي‌پندارد، همانا الله هر كسي را كه بخواهد گمراه مي‌كند، و هر كسي را كه بخواهد، هدايت مي‌كند، پس نبايد جان تو در راه تأسف خوردن [بر هدايت نشدن] آنها از دست برود، به درستى الله بر آنچه مي‌كنند، دانا است

مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلۡعِزَّةَ فَلِلَّهِ ٱلۡعِزَّةُ جَمِيعًاۚ إِلَيۡهِ يَصۡعَدُ ٱلۡكَلِمُ ٱلطَّيِّبُ وَٱلۡعَمَلُ ٱلصَّـٰلِحُ يَرۡفَعُهُۥۚ وَٱلَّذِينَ يَمۡكُرُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ لَهُمۡ عَذَابٞ شَدِيدٞۖ وَمَكۡرُ أُوْلَـٰٓئِكَ هُوَ يَبُورُ

هر كسي كه عزت مي‌خواهد، [بداند] كه همة عزتها از آنِ الله است، گفتار پاكيزه به سوي او بالا مي‌رود، و عمل صالح آنرا بالا مي‌برد، و كساني كه حيله هاي بد به كار مي‌برند، براي آنان عذاب سختي است، و حيلة آنان نابود مي‌گردد

وَٱللَّهُ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٖ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةٖ ثُمَّ جَعَلَكُمۡ أَزۡوَٰجٗاۚ وَمَا تَحۡمِلُ مِنۡ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلۡمِهِۦۚ وَمَا يُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٖ وَلَا يُنقَصُ مِنۡ عُمُرِهِۦٓ إِلَّا فِي كِتَٰبٍۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ

و الله شما را از خاك، سپس از نطفه آفريد، آنگاه شما را جفتهاي يكديگر قرار داد، و هيچ مادة باردار نمي‌شود، و وضع حمل نمي‌كند، مگر به علم او، و به هيچ سالخوردة عمر دراز داده نمي‌شود، و [يا] از عمرش كاسته نمي‌شود، مگر آنكه در كتاب ثبت است، به يقين اين كار بر الله آسان است

يُولِجُ ٱلَّيۡلَ فِي ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِي ٱلَّيۡلِ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ يَجۡرِي لِأَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ لَهُ ٱلۡمُلۡكُۚ وَٱلَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ مَا يَمۡلِكُونَ مِن قِطۡمِيرٍ

او شب را در روز داخل مي‌كند، و روز را در شب در مي‌آورد، و خورشيد و ماه را مسخر نموده است، هر كدام [از خورشيد و ماه] تا وقت معيني در جريان است، اين است خداوندي كه پروردگار شما است، فرمانروايي براي او است، و كساني را كه به جاي او عبادت مي‌كنيد، مالك قشر روي هستة خرما هم نيستند

إِن يَشَأۡ يُذۡهِبۡكُمۡ وَيَأۡتِ بِخَلۡقٖ جَدِيدٖ

اگر بخواهد شما را [از بين] مي‌برد، و [به جاي شما] آفريدگان جديدى پديد مي‌آورد

وَٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ هُوَ ٱلۡحَقُّ مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِعِبَادِهِۦ لَخَبِيرُۢ بَصِيرٞ

و [اي پيامبر] آنچه را كه از كتاب [قرآن] به تو وحي كرديم، حق است، كه تصديق كنندة [كتابهايي است] كه پيش از آن بوده است، به درستى الله به [حال] بندگان آگاه بينا است

إِنَّ ٱللَّهَ عَٰلِمُ غَيۡبِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ

به درستى الله داناي غيب آسمانها و زمين است، و او از راز درون سينه‌ها آگاه است

هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَكُمۡ خَلَـٰٓئِفَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ فَمَن كَفَرَ فَعَلَيۡهِ كُفۡرُهُۥۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلۡكَٰفِرِينَ كُفۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ إِلَّا مَقۡتٗاۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلۡكَٰفِرِينَ كُفۡرُهُمۡ إِلَّا خَسَارٗا

او آن ذاتي است كه شما را جانشينان [پيشينيان] گردانيد، پس هر كس كه كافر شود، كفرش به زيان خود او است، و كفر كافران در نزد پروردگار شان جز بر قهر و غضب او نمي‌افزايد، و كفر كافران جز سبب زيادي خساره و زيان بر كافران نمي‌شود

۞إِنَّ ٱللَّهَ يُمۡسِكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ أَن تَزُولَاۚ وَلَئِن زَالَتَآ إِنۡ أَمۡسَكَهُمَا مِنۡ أَحَدٖ مِّنۢ بَعۡدِهِۦٓۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورٗا

به درستى الله آسمانها و زمين را از زائل شدن نگه مي‌دارد، و اگر زائل شوند، هيچ كس بعد از او نمي‌تواند آنها را نگه دارد، همانا او بردبار آمرزنده است

أَوَلَمۡ يَسِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ وَكَانُوٓاْ أَشَدَّ مِنۡهُمۡ قُوَّةٗۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُعۡجِزَهُۥ مِن شَيۡءٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَلِيمٗا قَدِيرٗا

آيا [اين مشركان] در زمين به سير و سياحت نپرداخته اند؟ تا سرانجام كار كساني را كه پيش از آنان بودند، ببينند كه چگونه بوده اند؟ در حالي كه گذشتگان از اينها نيرومندتر بودند، و هيچ چيزي در آسمانها و زمين وجود ندارد كه الله را [از آنچه كه ارادة او است] عاجز بگرداند، به درستى او داناي توانا است

وَلَوۡ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِمَا كَسَبُواْ مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهۡرِهَا مِن دَآبَّةٖ وَلَٰكِن يُؤَخِّرُهُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗىۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِۦ بَصِيرَۢا

و اگر الله مردم را به سزاي اعمال شان مي‌گرفت، هيچ جنبندة را بر روي [زمين] باقي نمي‌گذاشت، وليكن آنها را تا وقت معيني مهلت مي‌دهد، و چون اجل شان فرا رسد، بي گمان الله به بندگانش بينا است

إِنِّيٓ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمۡ فَٱسۡمَعُونِ

همانا من به پروردگار شما ايمان آورده ام، پس از من بشنويد

فَلَا يَحۡزُنكَ قَوۡلُهُمۡۘ إِنَّا نَعۡلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعۡلِنُونَ

پس [اي پيامبر!] سخن آنان تو را اندوهگين نسازد، زيرا ما آنچه را كه پنهان نموده، و آنچه را كه آشكارا مي‌كنند، مي‌دانيم

أَوَلَمۡ يَرَ ٱلۡإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَٰهُ مِن نُّطۡفَةٖ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٞ مُّبِينٞ

آيا انسان ندانسته است كه ما او را از نطفة آفريده كرديم، و با آنهم او ستيزه جوي آشكاري است

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلٗا وَنَسِيَ خَلۡقَهُۥۖ قَالَ مَن يُحۡيِ ٱلۡعِظَٰمَ وَهِيَ رَمِيمٞ

و براي ما مَثَلي زد، و آفرينش خود را فراموش كرد، [و] گفت: استخوانهاي پوسيده را چه كسي زنده مي‌كند

قُلۡ يُحۡيِيهَا ٱلَّذِيٓ أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٖۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلۡقٍ عَلِيمٌ

[اي پيامبر!] بگو: آن ذاتي آنها را زنده مي‌كند كه براي اولين بار آنها را آفريد، و او به هر آفرينش كردني دانا است

ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلۡأَخۡضَرِ نَارٗا فَإِذَآ أَنتُم مِّنۡهُ تُوقِدُونَ

آن [الهى] كه از درخت سبز براي شما آتشي به وجود آورد، و شما از آن، آتش مي‌افروزيد

أَوَلَيۡسَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلۡخَلَّـٰقُ ٱلۡعَلِيمُ

آيا آن ذاتي كه آسمانها و زمين را آفريده كرده است، قدرت ندارد كه همانند آنها را آفريده كند، چرا نه؟ [بلكه مي‌تواند]، و او آفريده كنندة دانا است

إِنَّمَآ أَمۡرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيۡـًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

امر او جز اين نيست كه چون چيزي را بخواهد برايش مي‌گويد: باش، و او بيدرنگ [به همان لحظة كه الله بخواهد] بوجود مى آيد

فَسُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيۡءٖ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ

پس منزه است آن ذاتي كه ملكوت [زمام امور] همه چيز در دست او است، و [همگان] به سوي او بازگردانده مي‌شويد

إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٞ

به يقين پروردگار شما يكي است

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ

حال آنكه الله، شما و آنچه را كه انجام مي‌دهيد، آفريده است

أَمۡ عِندَهُمۡ خَزَآئِنُ رَحۡمَةِ رَبِّكَ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡوَهَّابِ

آيا گنجهاي رحمت پروردگار تو كه با عزت و بخشنده است، در نزد آنان [مشركان] است