زَعَمَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَن لَّن يُبۡعَثُواْۚ قُلۡ بَلَىٰ وَرَبِّي لَتُبۡعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلۡتُمۡۚ وَذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ

كساني كه كافر شدند، گمان مي‌برند كه پس از مرگ زنده نمي‌شوند، بگو: آري، قَسَم به پروردگار من كه حتما زنده خواهيد شد، [و] بعد از آن به آنچه عمل مي‌كرديد، به شما خبر داده خواهد شد، و اين چيز بر الله آسان است

فَـَٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَٱلنُّورِ ٱلَّذِيٓ أَنزَلۡنَاۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ

پس به الله و پيامبر او، و به نوري كه نازل كرده ايم، [كه قرآن كريم باشد] ايمان بياوريد، و الله به آنچه مي‌كنيد، آگاه است

يَوۡمَ يَجۡمَعُكُمۡ لِيَوۡمِ ٱلۡجَمۡعِۖ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلتَّغَابُنِۗ وَمَن يُؤۡمِنۢ بِٱللَّهِ وَيَعۡمَلۡ صَٰلِحٗا يُكَفِّرۡ عَنۡهُ سَيِّـَٔاتِهِۦ وَيُدۡخِلۡهُ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

آن روزي كه شما را براي روز جمع آوري [كه روز محشر باشد] جمع مي‌كند، آن روز، روز زيان كردن و حسرت خوردن است، و كسي كه به الله ايمان بياورد و عمل شايستة انجام دهد، سيآتش را از بين مي‌برد، و او را به باغهاي وارد مي‌كند كه در پايين آنها جوي‌ها روان است، هميشه در آن مي‌مانند، و اين پيروزي بزرگى است

مَآ أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ وَمَن يُؤۡمِنۢ بِٱللَّهِ يَهۡدِ قَلۡبَهُۥۚ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ

هيچ مصيبتي جز به اذن و فرمان الله رُخ نمي‌دهد، و كسي كه به الله ايمان بياورد، [الله] قلب او را هدايت مي‌كند، و الله به هر چيزي دانا است

ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ

الله است كه جز او هيچ معبودي نيست، و مؤمنان بايد بر الله توكل نمايند

إِن تُقۡرِضُواْ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗا يُضَٰعِفۡهُ لَكُمۡ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ

اگر به الله قرض الحسنه بدهيد، [ثواب] آنرا براي شما چندين برابر مي‌كند، و شما را مي‌آمرزد، و الله قدردان حليم است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحۡصُواْ ٱلۡعِدَّةَۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ رَبَّكُمۡۖ لَا تُخۡرِجُوهُنَّ مِنۢ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخۡرُجۡنَ إِلَّآ أَن يَأۡتِينَ بِفَٰحِشَةٖ مُّبَيِّنَةٖۚ وَتِلۡكَ حُدُودُ ٱللَّهِۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَقَدۡ ظَلَمَ نَفۡسَهُۥۚ لَا تَدۡرِي لَعَلَّ ٱللَّهَ يُحۡدِثُ بَعۡدَ ذَٰلِكَ أَمۡرٗا

اي پيامبر! چون خواستيد زنان را طلاق بدهيد، در زماني كه عدة شان [مي تواند شروع شود] طلاق بدهيد، و عده را حساب كنيد، و از خداوند كه پروردگار تان است بترسيد، آنان را از خانه هاي شان بيرون نكنيد، و آنها هم بيرون نشوند، مگر آنكه مرتكب كار زشت آشكاري شوند، و [آنچه بيان گرديد]، حدود الله است، و هر كس از حدود الله تجاوز نمايد، به تحقيق بر خود ستم كرده است، تو [اي طلاق دهنده] نمي‌داني، شايد خداوند بعد از اين، وضع [ديگري] به وجود آورد

فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ فَارِقُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٖ وَأَشۡهِدُواْ ذَوَيۡ عَدۡلٖ مِّنكُمۡ وَأَقِيمُواْ ٱلشَّهَٰدَةَ لِلَّهِۚ ذَٰلِكُمۡ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّهُۥ مَخۡرَجٗا

و چون عدة آنان به پايان خود نزديك شد، [يا] به شايستگي نگاه شان داريد، و يا به شايستگي از آنان جدا شويد، و دو شخص عادل را از ميان خود شاهد بگيريد، و شهادت را براي [رضاي] الله برپا داريد، به اين [چيزها] به كساني كه به الله و روز آخرت ايمان دارند، پند داده مي‌شود، و كسي كه از الله بترسد، برايش راه نجاتي را ميسر مي‌سازد

وَيَرۡزُقۡهُ مِنۡ حَيۡثُ لَا يَحۡتَسِبُۚ وَمَن يَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِ فَهُوَ حَسۡبُهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَٰلِغُ أَمۡرِهِۦۚ قَدۡ جَعَلَ ٱللَّهُ لِكُلِّ شَيۡءٖ قَدۡرٗا

و او را از جايي كه گمان ندارد، روزي مي‌دهد، و هر كس بر الله توكل كند، او برايش كافي است، به يقين الله انجام دهندة فرمان خويش است، به يقين الله براي هر چيزي اندازة قرار داده است

وَٱلَّـٰٓـِٔي يَئِسۡنَ مِنَ ٱلۡمَحِيضِ مِن نِّسَآئِكُمۡ إِنِ ٱرۡتَبۡتُمۡ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَٰثَةُ أَشۡهُرٖ وَٱلَّـٰٓـِٔي لَمۡ يَحِضۡنَۚ وَأُوْلَٰتُ ٱلۡأَحۡمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعۡنَ حَمۡلَهُنَّۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّهُۥ مِنۡ أَمۡرِهِۦ يُسۡرٗا

و آن زنان شما كه از عادت ماهانه نااميد شده اند، اگر [در مورد عدة شان] به شك افتاديد، عدة آنان و عدة زناني كه به سن حيض نرسيده اند، سه ماه است، و عدة زنان باردار، و ضع حمل است، و كسي كه ازالله بترسد، او در كارش آساني پديد مي‌آورد

ذَٰلِكَ أَمۡرُ ٱللَّهِ أَنزَلَهُۥٓ إِلَيۡكُمۡۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يُكَفِّرۡ عَنۡهُ سَيِّـَٔاتِهِۦ وَيُعۡظِمۡ لَهُۥٓ أَجۡرًا

اين حكم الله است كه بر شما نازل كرده است، و كسي كه از الله بترسد،او گناهانش را از وي مي‌زدايد، و مزد بزرگى برايش مي‌دهد

أَسۡكِنُوهُنَّ مِنۡ حَيۡثُ سَكَنتُم مِّن وُجۡدِكُمۡ وَلَا تُضَآرُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُواْ عَلَيۡهِنَّۚ وَإِن كُنَّ أُوْلَٰتِ حَمۡلٖ فَأَنفِقُواْ عَلَيۡهِنَّ حَتَّىٰ يَضَعۡنَ حَمۡلَهُنَّۚ فَإِنۡ أَرۡضَعۡنَ لَكُمۡ فَـَٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأۡتَمِرُواْ بَيۡنَكُم بِمَعۡرُوفٖۖ وَإِن تَعَاسَرۡتُمۡ فَسَتُرۡضِعُ لَهُۥٓ أُخۡرَىٰ

آنها را [زنهاي معتده را] تا آنجا كه قدرت داريد، در جايي سكونت دهيد كه خود شما سكونت داريد، و به آنان زيان نرسانيد تا عرصه را بر آنان تنگ كنيد، اگر باردار باشند، تا زماني كه و ضع حمل شان صورت مي‌گيرد، به آنان نفقه بدهيد، و اگر [فرزندان تان را] براي شما شير دادند، مزد شان را بدهيد، و در بين خود به وجه شايستة مشورت كنيد، و اگر به توافق نرسيديد، زن ديگري بايد آن [كودك] را شير بدهد

لِيُنفِقۡ ذُو سَعَةٖ مِّن سَعَتِهِۦۖ وَمَن قُدِرَ عَلَيۡهِ رِزۡقُهُۥ فَلۡيُنفِقۡ مِمَّآ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُۚ لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِلَّا مَآ ءَاتَىٰهَاۚ سَيَجۡعَلُ ٱللَّهُ بَعۡدَ عُسۡرٖ يُسۡرٗا

بايد ثروتمند به اندازة ثروت خود انفاق كند، و كسي كه تنگدست است، به اندازة آنچه كه الله به او داده است، انفاق نمايد، الله هيچ كس را جز به [اندازة] آنچه كه برايش داده است، مكلف نمي‌سازد، به زودي خداوند پس از تنگدستي گشايش به وجود مي‌آورد

رَّسُولٗا يَتۡلُواْ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ مُبَيِّنَٰتٖ لِّيُخۡرِجَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَمَن يُؤۡمِنۢ بِٱللَّهِ وَيَعۡمَلۡ صَٰلِحٗا يُدۡخِلۡهُ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ قَدۡ أَحۡسَنَ ٱللَّهُ لَهُۥ رِزۡقًا

[و] پيامبري را [فرستاد] كه آيات روشنگر الله را براي شما مي‌خواند، تا كساني را كه ايمان آورده اند، و اعمال نيكي انجام داده اند، از تاريكي ها به سوي روشني بيرون آورد، و كسي كه به الله ايمان آورد، و عمل نيكي انجام دهد، او را به باغهايي وارد مي‌كند كه از پايين آنها جوي‌ها روان است، هميشه در آن، جاودانه اند، به يقين الله براي او روزي اش را نيكو ساخته است

ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ وَمِنَ ٱلۡأَرۡضِ مِثۡلَهُنَّۖ يَتَنَزَّلُ ٱلۡأَمۡرُ بَيۡنَهُنَّ لِتَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ وَأَنَّ ٱللَّهَ قَدۡ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عِلۡمَۢا

الله آن ذاتي است كه هفت آسمان، و مانند آنها را از زمين آفريده كرد، فرمان او در بين آنها [در بين آسمانها و زمين] نازل مي‌شود، تا بدانيد كه الله بر هر چيزي قادر است، و [بدانيد كه] علم او بر هر چيزي احاطه نموده است

تَبَٰرَكَ ٱلَّذِي بِيَدِهِ ٱلۡمُلۡكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ

خجسته و با بركت است آن ذاتي كه فرمانروايي [جهان] به دست او است، و او بر همه چيز توانا است

ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلۡمَوۡتَ وَٱلۡحَيَوٰةَ لِيَبۡلُوَكُمۡ أَيُّكُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلٗاۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡغَفُورُ

آن ذاتي است كه مرگ و زندگي را خلق كرده است، تا شما را بيازمايد كه كدام يك از شما نيكوكارتر است، و او پيروزمند آمرزنده است

ٱلَّذِي خَلَقَ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗاۖ مَّا تَرَىٰ فِي خَلۡقِ ٱلرَّحۡمَٰنِ مِن تَفَٰوُتٖۖ فَٱرۡجِعِ ٱلۡبَصَرَ هَلۡ تَرَىٰ مِن فُطُورٖ

آن ذاتي است كه هفت آسمان را طبقه طبقه [بالاي يكديگر] آفريده نمود، در آفريدهاى [الله] مهربان هيچ نابساماني نمي‌بيني، بار ديگر بنگر، آيا كدام خللي مي‌بيني

وَأَسِرُّواْ قَوۡلَكُمۡ أَوِ ٱجۡهَرُواْ بِهِۦٓۖ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ

و گفتار خود را چه پنهان بداريد، و چه آشكار كنيد، او به راز دلها دانا است

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلطَّيۡرِ فَوۡقَهُمۡ صَـٰٓفَّـٰتٖ وَيَقۡبِضۡنَۚ مَا يُمۡسِكُهُنَّ إِلَّا ٱلرَّحۡمَٰنُۚ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَيۡءِۭ بَصِيرٌ

آيا بر بالاي سر خود پرندگان را نديده اند كه گاهي بالهاي خود را مي‌گشايند، و گاهي فرو مي‌بندند، جز الله مهربان آنها را [كسي بر فراز آسمان] نگه نمي‌دارد، همانا او به هر چيزي بينا است

أَمَّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي يَرۡزُقُكُمۡ إِنۡ أَمۡسَكَ رِزۡقَهُۥۚ بَل لَّجُّواْ فِي عُتُوّٖ وَنُفُورٍ

يا كيست آن كسي كه اگر [الله] از روزي دادن خود داري نمايد، به شما روزي بدهد؟ بلكه [آنها] در سركشي و گريز لجاجت مي‌كنند

قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡعِلۡمُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٞ مُّبِينٞ

[اي پيامبر!] بگو: جز اين نيست كه علم آن در نزد است، و جز اين نيست كه من بيم دهندة آشكاري مي‌باشم

قُلۡ هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ءَامَنَّا بِهِۦ وَعَلَيۡهِ تَوَكَّلۡنَاۖ فَسَتَعۡلَمُونَ مَنۡ هُوَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ

[اي پيامبر!] بگو: او الله مهربان است، به او ايمان آورديم، و بر او توكل كرديم، و به زودي خواهيد دانست كه چه كسي در گمراهي آشكاري است

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ

به يقين پروردگار تو بهتر مي‌داند كه چه كسي از راهش گمراه شده است، و [الله] بر كساني كه هدايت يافته اند، [نيز] داناتر مي‌باشد

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ

به پروردگار مشرق‌ها و مغربها قسم، كه ما به يقين قدرت داريم

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرٗا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ

تا به جاي آنها اشخاص بهتري بياوريم، و ما ناتوان نمي‌باشيم

يَغۡفِرۡ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرۡكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمًّىۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُۚ لَوۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

[كه اگر چنين كرديد] از گناهان شما مي‌آمرزد، و [اجل] شما را تا وقت معيني [كه الله بخواهد] به تأخير مي‌اندازد، زيرا اگر بدانيد زماني كه اجل [معين] الهي فرا مي‌رسد، به تأخير نمي‌افتد

فَقُلۡتُ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارٗا

و [براي شان] گفتم: از پروردگار خود طلب آمرزش نماييد، زيرا او آمرزنده است

وَأَنَّا لَمَّا سَمِعۡنَا ٱلۡهُدَىٰٓ ءَامَنَّا بِهِۦۖ فَمَن يُؤۡمِنۢ بِرَبِّهِۦ فَلَا يَخَافُ بَخۡسٗا وَلَا رَهَقٗا

و اينكه ما چون [نداي] هدايت را [كه قرآن كريم باشد] شنيديم، به آن ايمان آورديم، و كسي كه به پروردگار خود ايمان بياورد، نه از كاستي [مكافات] مي‌ترسد، و نه از ستم مى شوند

رَّبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱتَّخِذۡهُ وَكِيلٗا

پروردگار مشرق و مغرب است، كه هيچ معبودى جز او وجود ندارد، پس او را كارساز خود برگزين